Chloe
Prijsvraag: Dancing in the Street
Slingerende apenarmen en Bridget Maasland
The Book of Eli
Slingerende apenarmen en Bridget Maasland
Over opdringerige reclame tijdens televisieprogramma's.
Lees verder
Lebanon
Ruim anderhalf uur je adem inhouden in een weerzinwekkende metalen kooi samen met vier jonge Israëlische soldaten: Lebanon (Maoz, 2009) laat de kijker bepaald niet lekker lui achterover leunen in zijn bioscoopstoel. Maar in dit geval is dat zeker niet wenselijk, en verontrustend genoeg ook niet onaangenaam. — Lees verder
Dvd: Les bal des actrices
Een cover met daarop negen naakte, strategisch gepositioneerde, bevallige actrices samen op één hoop. Tijdens de ouverture zingt Maïwenn ons al dansend in haar blauwe glitterjurk toe: ‘kijk welke u bevalt en vraag haar ten dans’. Le bal des actrices (Maïwenn Le Bosco, 2009) begint gewaagd, gek en opvallend, glamoureus zonder pretentie, en weet deze heerlijke combinatie prettig vast te houden naarmate de film vordert. — Lees verder
Aankondiging: Cinestud
Van 30 maart t/m 4 april zal in filmtheater Kriterion het International Student Film Festival Cinestud plaatsvinden. Al vijftig jaar biedt Cinestud studenten van over de hele wereld de mogelijkheid hun werk op filmdoek aan een groot publiek te vertonen. — Lees verder
Dvd-special: Gezichten van de Dood
Er zijn weinig onderwerpen zo levendig als de dood. Filmmakers maken dankbaar gebruik van deze diversiteit, en oefenen graag hun creativiteit uit op het thema. Afgelopen maand zijn er weer drie nieuwe films op dvd uitgebracht, allemaal over de dood. Maar qua uitwerking hadden de films niet meer divers kunnen zijn. — Lees verder
Dvd: Piano No Mori
Magie, moraal en mooie muziek in een animeverpakking. Helaas heeft Piano no mori (Piano Forest; Masayuki Kojima, 2007), gebaseerd op de gelijknamige mangareeks van Makato Isshiki, niet veel meer in zijn mars dan de gemiddelde jeugdfilm. De jonge Shuhei Amamiya verhuist met zijn ouders vanuit Tokyo naar een kleine stad en komt op basisschool Moriwaki terecht. — Lees verder
Battlestar Galactica: Razor & The Plan
Als klein jongetje had ik grote dromen. Ik wilde een cowboy worden, een indiaan, een avonturier, een autocoureur, een brandweerman en een Power Ranger. Maar al snel wilde ik iets anders worden: een astronaut. Mijn grootste wens werd om ooit de ruimte in te gaan, en dan een Jedi te worden. Ik groeide op met Star Wars. Een gevolg daarvan was dat andere ruimteseries verbleekten bij de legendarische reeks — Lees verder
Wie is de Mol?
Wie is de Mol is een spannend spel waarin tien bekende Nederlanders opdrachten doen en daarmee geld kunnen winnen. Veel geld. Echter, een van hen wordt aan het begin van de serie benoemd tot ‘de Mol’. Hij of zij moet proberen zoveel mogelijk opdrachten te laten mislukken. — Lees verder
Chloe
Atom Egoyan is zonder twijfel één van de meest interessante moderne regisseurs. Zijn films weten, ondanks hun complexiteit, thema’s aan te snijden waarmee iedereen zich kan identificeren. Ondanks de tragische gebeurtenissen zijn Egoyans films altijd karaktergedreven. Mensen staan centraal, net zoals geloofwaardigheid. Of het nou om het busongeluk in The Sweet Hereafter gaat — Lees verder
Prijsvraag: Dancing in the Street
Het wereldberoemde platenlabel Motown viert dit jaar zijn 50-jarig jubileum. Het nieuwe Luxor Theater presenteert daarom met SOLD OUT Touring Dancing in the Streets: een swingende West End show met een stortvloed aan hits van Motown artiesten als The Four Tops, Marvin Gaye, Gladys Knight and the Pips, Lionel Ritchie, Stevie Wonder, Diana Ross en The Supremes. — Lees verder
Slingerende apenarmen en Bridget Maasland
Terwijl ik televisie zit te kijken, lijkt er ineens iets uit het hoofd van Tyra Banks te groeien. Ik zoek het logo, om zeker te weten dat het niet naar rechts is verschoven en zo Tyra’s hoofd voor een deel bezoedelt. Het ding blijft echter rechtsboven, terwijl Tyra verder gaat, en groeit uit naar Bridget Maasland te midden van een stel bloembladeren. Het heeft helemaal niets te maken met Tyra’s America’s Next Top Model. — Lees verder
Xi Classic: Jack Brooks: Monster Slayer
‘Nothing so represents a daub as a masterpiece.’ Deze beroemde paradox van kunstenaar Paul Gauguin had niet meer waarheid kunnen bevatten. Geroemde meesterwerken zijn zo vaak besproken en geanalyseerd, dat ze soms meer weg hebben van een kladwerk waarop mensen hun theorieën en filmkennis kunnen testen. Daarom gaat Xi iedere maand op zoek naar een onbeschreven blad. — Lees verder
La danse – Le ballet de l’Opéra de Paris
Frederick Wiseman, die zijn eerste film Titicut Folliest in 1967maakte, is een van de grootste documentairemakers van de afgelopen decennia. De eerste vijftien jaar van zijn carrière filmde hij in zwart-wit en pas in 1983 ging Wiseman voor het eerst in kleur filmen bij het opnemen van The Store. Om zijn tachtigste verjaardag in stijl te vieren programmeerde IDFA het afgelopen jaar een retrospectief van zijn werk. — Lees verder
