Kunststof opslagtanks worden in Nederland breed ingezet, zowel door particulieren als in professionele sectoren. Door de combinatie van een laag gewicht, sterkte en bestendigheid tegen corrosie zijn kunststof tanks een veelgebruikt alternatief geworden voor metalen of betonnen varianten. De twee meest voorkomende toepassingen zijn watertanks voor opslag en transport van schoon water, en septic tanks voor de behandeling van afvalwater op locaties zonder rioolaansluiting.
Watertanks: opslag en transport van water
Kunststof watertanks worden gebruikt voor de opslag van drinkwater, regenwater of vuilwater. De materialen die hiervoor gangbaar zijn — voornamelijk polyethyleen (HDPE) en polypropyleen (PP) — zijn voedselveilig wanneer ze daarvoor zijn gecertificeerd en hebben bij normaal gebruik een lange levensduur. Doordat kunststof niet roest of corrodeert, blijft de waterkwaliteit beter behouden dan in sommige metalen alternatieven.
De watertanks komen voor in zeer uiteenlopende toepassingen. In campers, boten en Tiny Houses worden ze gebruikt voor schoon- en vuilwateropslag. In de mobiele dienstverlening, denk aan glazenwassers, hoveniers en schoonmaakbedrijven, dienen ze om water mee te nemen naar locaties zonder watervoorziening. Bij transport over de weg is beweging van water in de tank een aandachtspunt: een vol klotsende tank kan de rijeigenschappen van een voertuig beïnvloeden. Daarom worden veel transporttanks intern voorzien van zogeheten klotsschotten of baffles. Deze schotten verdelen de tank in compartimenten die onderling met elkaar in verbinding staan, waardoor het water minder massaal heen en weer beweegt tijdens remmen, optrekken of bochten.
Watertanks zijn er in standaardmaten, maar worden ook op maat gemaakt wanneer de beschikbare ruimte daarom vraagt, bijvoorbeeld in de onderbouw van een camper of een specifieke nis in een vrachtwagen.
Septic tanks: hoe ze werken
Een septic tank is een ondergrondse opvangtank voor huishoudelijk afvalwater op locaties waar geen aansluiting op het riool aanwezig is. Denk aan recreatiewoningen, campings, tijdelijke bouwlocaties en woningen in afgelegen buitengebieden. In Nederland en België vallen septic tanks onder de norm NEN-EN 12566, die eisen stelt aan onder andere het ontwerp, de waterdichtheid en de prestaties van prefab kleinschalige zuiveringsinstallaties.
De werking berust op een eenvoudig natuurkundig principe: bezinking en drijven. Wanneer afvalwater de tank binnenstroomt, scheidt het zich vanzelf in drie lagen. Vaste, zwaardere bestanddelen zakken naar de bodem en vormen daar het slib. Lichtere stoffen zoals vetten en oliën komen bovenin drijven en vormen een drijflaag. Daartussen blijft een relatief heldere waterlaag over, die via een overloop naar een vervolgsysteem wordt afgevoerd. Dat vervolgsysteem is meestal een infiltratieveld of een aanvullende biologische zuivering, omdat een septic tank zelf het water niet volledig zuivert.
In de slib- en drijflaag breken anaerobe bacteriën een deel van het organische materiaal af. Hierdoor neemt het slibvolume langzamer toe dan men op basis van de toevoer zou verwachten, maar volledig verdwijnt het slib niet. Periodieke lediging, vaak eens per één tot drie jaar afhankelijk van het gebruik, blijft daarom noodzakelijk.
Materiaal en levensduur
Kunststof tanks, of het nu om water- of septic tanks gaat, worden meestal gemaakt door middel van rotatiegieten of door het lassen van plaatmateriaal. Rotatiegieten levert een naadloze tank op uit één stuk, wat het risico op lekkage minimaliseert. Gelaste tanks bieden meer vormvrijheid en zijn makkelijker op maat te maken. Bij beide technieken is een correcte materiaalkeuze van belang: HDPE is bestand tegen veel chemicaliën en uv-straling, PP heeft een hogere temperatuurbestendigheid.
Voor afnemers is het verstandig om bij aanschaf te letten op certificeringen (bijvoorbeeld KIWA voor drinkwatercontact of de eerder genoemde NEN-EN 12566 voor septic tanks), de wanddikte in verhouding tot het volume, en de aanwezigheid van eventuele schotten bij transporttanks.
