Western
Australia
Telkens weer die ogen. Smachtende, van verstikkende emotie vervulde ogen tegen een overweldigend groots decor. Op de keper beschouwd is dat hetgeen waar ieder klassiek Hollywooddrama om draait. Of we ons nu bevinden in een oorlog, in een woestijn, in een krioelende Marokkaanse stad of op een treinstation, keer op keer wordt de kijker een episch spel van onuitgesproken gevoelens tussen twee paar ogen getoond. Het is een les die ook de Tasmaanse duivel Baz Luhrmann heeft geleerd. Met zijn Australia toont hij zijn liefde voor zijn land, voor emotie, voor film, maar vooral weer: voor ogen. — Lees verder
The Three Burials of Melquiades Estrada
Bovenaan de filmposter staat ''Van de maker van 21 Grams en Amores Perros''; een beetje filmkenner heeft echter al meteen door dat dit niet de meest gerechtvaardigde slogan uit de recente filmgeschiedenis is. The Three Burials is namelijk slechts geschreven door Guillermo Arriaga, tevens schrijver van de twee bovenstaande films, terwijl Tommy Lee Jones het initiatief voor de film nam, zowel de regie als een hoofdrol neerzette en het daarmee meer verdiend als 'maker' bestempeld te worden. — Lees verder
Brokeback Mountain
Al tientallen prijzen heeft de film op zak, waaronder vier Golden Globes en een Gouden Leeuw van het filmfestival van Venetië. Nu ook de Oscarnominaties bekend zijn gemaakt, bestaat er een grote kans dat de prijzenregen voor Brokeback Mountain nog niet voorbij is. Met maar liefst acht nominaties is de film de grote favoriet, maar gaat het daarbij werkelijk om de film zelf of om het (voor Hollywood delicate) onderwerp homoseksualiteit? Kortom: is Brokeback Mountain werkelijk een goede film of gaat het de Academy of Motion Picture Arts and Sciences erom te laten zien oh-zo progressief te zijn en een onderwerp als homoseksualiteit niet langer te schuwen? — Lees verder
IFFR: The Three Burials of Melquiades Estrada
Het regiedebuut van Tommy Lee Jones speelt zich af op de grens tussen Texas en Mexico en verhaalt over eenzaamheid en het hebben van een eigen plek. De film vraagt gelijk de onverdeelde aandacht van de kijker door het verhaal door de ogen van verschillende personages te bekijken en daarbij ook nog tijdsprongen te maken. Dat lijkt verwarrend, maar werkt in de film wonderwel door de karakters slechts op kernmomenten te tonen, waardoor toch een volledig beeld van de karakters ontstaat. Het is duidelijk de intentie van de film mensen met gevoelens te tonen in plaats van karikaturen. Humor en drama worden hier in rap tempo afgewisseld. Zo vertelt de film in relatief weinig tijd de hele achtergrond van de gebeurtenissen die volgen. Dit komt fragmentarisch over, maar zorgt wel voor een aantal memorabele scènes. — Lees verder
The Legend of Zorro
Zeven jaar na The Mask of Zorro zijn Antonio Banderas en Catherine Zeta-Jones wederom te bewonderen in een film over de gemaskerde latino volksheld. Kosten noch moeite zijn gespaard om er weer net zo'n spektakel van te maken als de eerste keer dat Antonio z'n Friese hengst besteeg. De vrolijkestrijder en zijn zwoele tegenpool zorgden indertijd voor een geweldige chemie. De vraag is echter of de film na zoveel jaar nog steeds geslaagd vervolgd kan worden of dat de vlam tussen de twee hoofdrolspelers toch op een te laag pitje staat. — Lees verder
Open Range
Het leek erop dat de Kevin Costner die we kenden van kaskrakers van de aardbodem verdwenen was. Films als 3000 Miles To Graceland en Dragonfly droegen niet echt bij aan de status van een man die als regisseur faam maakte met Dances With Wolves. Hij verknalde het definitief met z'n apocalyptische western The Postman, een film waarin hij zich helemaal verloor en die uitliep op een grote ramp. Het is dan ook wonderbaarlijk om te zien dat Kevin Costner als acteur en regisseur toch weet hoe hij vakwerk moet afleveren. Sterker nog: Open Range is een geweldige film. — Lees verder
The Misfits
Nog niet zo lang geleden draaide er in de bioscoop een film waarvan de schrijver in alle toonaarden werd bejubeld- en die lof was terecht, want ik spreek hier over een getalenteerd en intelligent auteur. In de bewuste film bouwde hij zijn personages met zorg en liefde op, zodat het publiek oprecht om ze ging geven, maar uiteindelijk liet hij die prachtige karakters compleet in de steek tijdens een spectaculair geforceerde finale. Meneer de schrijver had ook nog het lef om het Hollywood-systeem de schuld te geven van zijn writer's block, aangezien zijn finale een parodie was op de standaard-eindes van de studio-films. De redenering hierachter was kennelijk: alleen door genre-cliché's te ironiseren kun je die cliché's de baas zijn. Allemaal heel snugger, maar op die manier pleegde de schrijver wel verraad aan zijn personages, zijn publiek en zijn eigen talent, alleen maar om te voorkomen dat hij banaal zou worden. — Lees verder
Spirit: Stallion Of The Cimarron
De animatietak van Dreamworks, die ons vorig jaar nog blij verraste met Oscarwinnaar Shrek komt nu terug met een film die helaas minder baanbrekend is dan deze voorganger. Ditmaal worden we door paarden mee terug genomen naar het Wilde Westen in de tijd dat de blanken daar nog geen parkeerplaatsen en winkelcentra hadden neergezet. — Lees verder
Wild Wild West
*1/2
Men In Black was kennelijk een uitzondering, want Sonnenfeld slaat als vanouds weer de plank goed mis. (JvO)
***
De western is dood, leve de Western! Een lekkere mix tussen science-fiction, adventure en humor met de western puur alleen als achtergrond. Een erg mooie achtergond dan wel; de art direction verdient een pluim met zijn Jules Verne-achtige sets en gadgets (oa. een reusachtige mechanische tarantula om van te watertanden). (RG)
***
Echt niet zo slecht als de critici beweren. Het is in ieder geval aanstekelijk entertainment met een paar leuke grappen, mooit decors en goede special-effects. (JK) — Lees verder
Ride with the Devil
Episch en groots drama gesitueerd in de Amerikaanse burgeroorlog. Wellicht voor vrouwen te mannelijk en voor mannen te vrouwelijk en dus alleen voor de liefhebber van het genre. Tobey Maguire is in zijn rol beter op zijn plaats dan in The Cider House Rules. (RG)
*** — Lees verder
The Quick and the Dead
Wegens het overschot aan westerns in '94 werd deze film verschoven naar '95, maar het is maar de vraag of het veel heeft uitgemaakt. De western is al weer een paar jaartjes duidelijk uit de mode en deze degelijke maar zeer voorspelbare update van het hele Sergio Leone-repertoire zal daar geen verandering in brengen. Achter de camera treffen we horror/ vreemde camerabewegingen-expert Sam Raimi aan, die zich met een groot budget duidelijk moest inhouden. Met de hete adem van de studiobazen in de nek voor hem ditmaal geen wild rondtollende shots en oorverdovende geluidseffecten. Stijlvol en netjes, dat is hier het motto. Sharon Stone speelt een revolverheldin (lachpauze) die arriveert in het plaatsje Redemption, waar gemene sheriff Gene Hackman ieder jaar een wedstrijd van pistoolduels organiseert. Stone heeft nog een appeltje met Hackman te schillen en doet mee. — Lees verder
Legends of the Fall
Dit episch opgezette verhaal over drie broers die strijden om de gunsten van een vrouw in de jaren rond de eerste wereldoorlog komt wat moeizaam en pompeus op gang, maar blijkt uiteindelijk meeslepend en ontroerend, als je tenminste vatbaar bent voor weinig subtiel puur Amerikaans drama. Het eerste half uur is niet erg indrukwekkend, met Anthony Hopkins als een teleurgestelde ex-officier die probeert zijn zonen buiten het leger te houden. Dit lukt niet en het drietal steekt de oceaan over naar Frankrijk, waar ze terecht komen in de hel van de Eerste Wereldoorlog. Aanleiding voor regisseur Zwick om flink uit te pakken met grootse oorlogsscenes waar hij in zijn eerdere film Glory ook al zijn mannetje mee stond. — Lees verder
