Horror
The Final Destination
Bij een bezoek aan de Efteling zullen velen je vertellen een kijkje te nemen bij de Pandadroom. Deze vijftien minuten durende film vertelt over de bezigheden van het Wereld Natuur Fonds, en dat alles in 3D met bijpassende hippe bril. Dit jaar zagen we al meer 3D-films in de bioscoop verschijnen en deze keer is het de beurt aan The Final Destination, een film die vertelt over de bezigheden van het lot dat ons allemaal te wachten staat: de dood. — Lees verder
The Last House on the Left
Het is een overbodige opmerking om te zeggen dat we de laatste jaren overspoeld worden met bloederige martelpornofilms, maar het is wel zo. Franchises zoals de Saw-reeks worden tot het bot toe uitgemolken tot er geen enkele druppel bloed meer uit te persen is. Vroegere succesreeksen als Halloween, Friday the 13th en Nightmare on Elm Street hebben of krijgen vandaag de dag een reboot, net zoals andere horrorfilms uit het verleden (of uit Azië). De meeste van dit soort films slaan letterlijk dood, maar af en toe zit er een verrassing tussen. De remake van The Hills Have Eyes was hier een goed voorbeeld van. Dit jaar krijgt een andere Wes Craven-klassieker een update, namelijk zijn debuutfilm The Last House on the Left. — Lees verder
The Haunting in Connecticut
Spookverhalen zijn er in alle soorten en maten. Eeuwen geleden werden ze al verteld om mensen bang te maken, een trend die zich nog steeds voortzet. Sinds het begin van de cinema werden er al horrors en thrillers gemaakt. In 1896 kwam George Méliès met de eerste horrorfilm aller tijden, Le Manoir du Diable (The Devil's Castle). Sindsdien is iedere vorm van horror wel uitgeprobeerd: spoken, heksen, vampiers, monsters, enzovoorts. Het is bijna onmogelijk geworden een enigszins originele spookfilm te maken. The Haunting in Connecticut is ook zeker niet origineel, maar stiekem toch redelijk eng en vermakelijk. — Lees verder
Game Review: Onechanbara: Bikini Samurai Squad (Xbox 360)
Oké, toegegeven: Onechanbara (Bikini Samurai Squad) is waarschijnlijk een van de meest teleurstellende spellen van de afgelopen periode. De gameplay is repetitief, de graphics zijn afschuwelijk en laten we maar niet over de besturing beginnen. Maar hoe waardeloos deze game ook is, het heeft toch een bepaalde charme... Sterker nog, het spel is gek genoeg best vermakelijk. — Lees verder
Vinyan
De laatste jaren doet er zich een beweging voor in de cinema die ik graag de 'Belgische New Wave' noem. Regisseurs zoals Karakatsanis, Mortier en Balthazar geven een nieuw gezicht aan de cinema van hun thuisland. Ook Fabrice du Welz, die in 2005 internationaal doorbrak met het grimmige Calvaire, behoort tot deze stroming. Du Welz is terug met Vinyan, misschien wel de meest ambitieuze Belgische film die ooit is gemaakt. — Lees verder
Funny Games U.S.
Een remake maken van je eigen film die shot voor shot hetzelfde is; je moet er maar zin in hebben. Michael Haneke regisseerde zijn Funny Games uit 1997 opnieuw voor een Amerikaans publiek met Hollywoodacteurs - afgezien van hen is Funny Games U.S. bijna identiek. — Lees verder
El Orfanato
Een oud huis met krakende vloeren en piepende deuren, een geadopteerd kind met een imaginair vriendje, een grot aan het strand, een vreemd oud vrouwtje en een mysterieus tuinhuisje; El Orfanato weet ondanks alle genreclichés te bekoren.
The Mist
In The Mist brengt Frank Darabont een van de meest tot de verbeelding sprekende korte verhalen van Stephen King tot leven op het witte doek. Darabont verfilmde eerder Kings The Shawshank Redemption en The Green Mile. Waar men aan het zien van de voorgangers van The Mist een goed gevoel overhield, laat The Mist een hele andere kant van de menselijke aard zien: de kant die bovenkomt wanneer alle hoop verloren is. — Lees verder
Hannibal Rising
Manhunter introduceerde in 1986 Hannibal 'the cannibal' Lecter. Een aantal films, waaronder Silence of the Lambs volgde, maar men bleef zich afvragen hoe Hannibal het monster is geworden zoals we hem uit de latere films kennen. Hannibal Rising vertelt het verhaal van de jonge Hannibal Lecter. Helaas voorspellen prequels meestal niet veel goeds. De vraag is of Hannibal Rising een manier is om snel veel geld binnen te halen, of dat de makers een mooie afsluiting van de serie hebben weten te realiseren. — Lees verder
The Hitcher
In 1986 verscheen de film The Hitcher, met Rutger Hauer in de rol van sadistische lifter. De film werd geen kaskraker, maar wel een cultsucces bij de horrorliefhebbers. Enkele jaren geleden verscheen een vervolg die niet het niveau van de eerste film haalde. En nu dan de remake van de film. De vraag is of deze remake kan meeliften op het succes van de culthit uit 1986. — Lees verder
Fragile
Rond de eeuwwisseling ontstond er een trend in het horrorgenre die de spokenfilm doet herleven. De Japanners laten zien hoe het moet en de westerling haakt hier vervolgens op in door rechten op te kopen voor remakes of eigenhandig met originele producties te komen. Dezelfde narratieve basisformule loopt als een rode draad door al deze films: boze geesten jagen de levenden de stuipen op het lijf om deze aan te zetten tot een onderzoek naar een geheim uit het verleden. De films die regisseur en scenarioschrijver Jaume Balagueró de laatste jaren heeft afgeleverd, vormen geen uitzondering op deze regel. Na het teleurstellende Darkness (2002) waagt Balagueró met Fragile (2005) wederom een poging om de herkauwde receptuur nieuw leven in te blazen. — Lees verder
The Dark
De Keltische mythologie biedt met zijn kenmerkende mystiek en spiritualiteit een goede bodem voor een beklemmende horrorfilm. Laat in een verhaal de regels en veiligheden van de hedendaagse maatschappij wijken voor die van een wereld waarin de mens geen zekerheden heeft, behalve dan dat hij nergens vat op heeft en je hebt de basis voor een beklemmende mythe. Kan de nieuwe horrorfilm van de hand van John Fawcett, maker van de smakelijke horror-culthit Ginger Snaps , verder bouwen op deze basis? — Lees verder
