Film-Noir
The Killing
Zoals verwacht mag worden van het Filmmuseum programmeert het regelmatig klassiekers. Dit gebeurt meestal in een bepaalde context: een bepaald thema of een retrospectief van een bepaalde regisseur. De grote vraag blijft altijd waarom het hedendaagse publiek naar die films zou gaan. Belangrijker nog: legt het Filmmuseum als instantie van 'hoge cultuur' en 'arthousebioscoop' ook uit wat het belang is van deze klassiekers? "Nee" is het verwijt van Skrien, een maandblad voor film nota bene gevestigd in hetzelfde gebouw. Het Filmmuseum wordt bekritiseerd vanwege een passieve houding ten opzichte van het publiek dat het zou moeten trekken. Alsof het Filmmuseum een programma van klassiekers samenstelt en dan lijkt te denken van: "Zo, en zoek het nu maar lekker zelf uit." Op 11 maart staat Stanley Kubrick's klassieker † op het programma. Volgens Skrien zal het publiek dus zelf naar redenen moeten graven om deze misdaadthriller te bezoeken. — Lees verder
The Third Man
Hoe kinderderachtig het ook klinkt: Films die klassiekers worden genoemd en ook nog eens in zwart-wit zijn blijven me een beetje afschrikken, omdat je verondersteld wordt de film goed te vinden en daarmee uit. Zo schrok The Third Man ook af. Het bleek na het zien van de film niet nodig te zijn geweest. — Lees verder
The Third Man
Restoratie van filmklassiekers is in. Na onder andere Hitchcock-toppers als North by Northwest en Vertigo was nu Carol Reed’s The Third Man aan de beurt om opgekalefaterd te worden. Het resultaat is wederom verbluffend; beeld en geluid zijn nagenoeg glashelder. Technisch kan de suspense-thriller uit 1949 dus weer decennia lang mee. Maar is de film inhoudelijk niet verouderd? — Lees verder
