Drama
Fish Tank
De uitgestrekte troosteloosheid van Essex’ huurflats als setting; een onervaren vijftienjarige actrice en een weergaloze tegenspeler in de persoon van ster-in-wording Michael Fassbender. Dit zijn de ingrediënten voor een buitengewoon mooie film over gewone mensen. — Lees verder
La Siciliana Ribelle
La Siciliana Ribelle is de semi-biografische vertelling over de zeventienjarige puber Rita Atria, die de Sicilliaanse maffia (de Cosa Nostra) openlijk aanklaagt voor de moord op haar vader en broer. Hiermee haalt ze zich ironisch genoeg de haat van haar dorp en het gehele eiland op de hals. Haar leven is niet meer veilig. Fijn gegeven is wel dat in deze film de maffia eindelijk zelf het slachtoffer wordt, door een halsstarrige maar koppige puber. — Lees verder
Het Leven Uit Een Dag
Middelbare scholieren hebben het door de jaren heen steeds makkelijker gekregen. Eén van de tegemoetkomingen die de combinatie van schoolstress en puberteit hebben verlicht, is de boekverfilming. Waarom zou je nog je weg door Turks Fruit, De Ontdekking van de Hemel of De kleine blonde dood zwoegen als je binnen een uurtje of twee van iedere plotwending op de hoogte kan zijn? Ook de 187 pagina’s van de boekenlijstklassieker Het Leven Uit Een Dag van A. F. Th. van der Heijden zijn nu tot een anderhalf uur durende filmversie omgevormd. Beroepsromanticus Mark de Cloe (Boy Meets Girl Stories, de korte NPS-film Zomerdag) heeft zijn visie losgelaten op de complexe, gelaagde literaire parabel. Het resultaat ligt, in tegenstelling tot veel van zijn verwanten, ver voorbij de grenzen van de boekverfilming. — Lees verder
My Sister’s Keeper
De elfjarige Anna is kunstmatig verwekt om haar oudere zus van kanker te genezen. Wanneer ze de hulp van een bekende advocaat inschakelt om verdere medische ingrepen, ten behoeve van haar stervende zus, te voorkomen, dreigt dit haar gezin uiteen te drijven. Met grote sterren in de cast, een ongeneeslijk ziek kind in de plot en Nick Cassavetes aan de regie heeft My Sister’s Keeper alle potentie om een meeslepende tearjerker te zijn. — Lees verder
Los Abrazos Rotos
Blind worden is wellicht wel de grootste nachtmerrie van elke regisseur. Wat kan hij of zij zonder beelden? Het is onmogelijk om zo je beroep uit te oefenen, zoals een muzikant zonder gehoor of een chirurg zonder handen. Het overkomt de hoofdpersoon in de nieuwste film Los Abrazos Rotos (Broken Embraces) van de Spaanse regisseur Pedro Almodóvar. — Lees verder
Inglourious Basterds
Gesprekken met mensen die geen filmfanaticus zijn, kunnen vaak nogal pijnlijk zijn. Vooral de vraag 'wat is je favoriete film?' stuit niet zelden op tenenkrommende antwoorden als The Notebook, Titanic of zelfs Pearl Harbor. Toch is er wonderbaarlijk genoeg één filmregisseur die zijn plaats heeft verworven bij zowel de filmleek als de verslaafde, zowel de criticaster als de popcornkauwer. Zijn naam is Quentin Tarantino. Het imposante oeuvre van de beste man behoeft geen opsomming meer, aangezien de scènes in ieders geheugen gegrift staan: Uma Thurman tegenover 88 gestoorde Aziatische ninja’s, Samuel L. Jackson die de Bijbel citeert alvorens zijn pistool het werk te laten doen en onvergetelijke dialogen over cheeseburgers in Nederland en Madonna’s Like A Virgin. In dat speciale Tarantinohoekje in ieders geheugen mag nu ook Inglourious Basterds geplaatst worden, de nieuwste cinefiele uitspatting van de man die wellicht de eerste off-Hollywood brand name is geworden. — Lees verder
Oogverblindend
Maniak. Narcist. Beroepsprovocateur. Enfant terrible van de Nederlandse filmwereld. Zodra een nieuwe film van Cyrus Frisch verschijnt gaan de recensies steevast voornamelijk over het excentrieke karakter van de regisseur en niet over de film zelf. Dit is niet zo verwonderlijk. Het werk van Frisch lijkt er namelijk op gericht te zijn de grenzen van het fatsoen op te zoeken. Een kleine opsomming: voor VPRO’s Waskracht liep hij in de jaren negentig naakt en besmeurd met nepbloed over straat; in Call TV’s Nachtbrakers simuleerde hij een verkrachting en in zijn eerste avondvullende film Vergeef Me (2001) werd gespoten, gepoept, gemasturbeerd en gekotst door ‘echte’ junks en alcoholisten, waarbij Frisch de rol van een Faustiaanse duivel speelde die zijn personages aanspoort om nog meer van zichzelf te geven. Dit was nog maar het begin; na Vergeef Me volgende nog een handvol films waarin Cyrus Frisch de normen en waarden van de mens op opzienbarende wijze op de korrel neemt. — Lees verder
DVD: Two Lovers
Leonard loopt in het schemerdonker over een pier. Hij klimt over de reling en springt in het water. Als een voorbijganger hem vervolgens redt, lijkt Leonard opgelucht te zijn dat hij niet is verdronken. Eenmaal thuisgekomen doet hij zijn zelfmoordpoging af als een ongelukje. Deze openingsscène van Two Lovers is in feite de film in een notendop: Leonard volgt zijn hart, maar laat uiteindelijk zijn verstand het overnemen. Wat volgt in de rest van de film is een uitwerking van dit thema. — Lees verder
Meduzot
Heb je even genoeg van de blockbusters deze zomer, dan is het een aanrader om de film Meduzot te kijken, bekroond met de Caméra d’Or op het filmfestival van Cannes in 2007. Geen harde actie en spetterende beelden, maar een sober, melancholisch en emotioneel portret van vier zielen, verdwaald in hun eenzame leven in Tel Aviv. — Lees verder
S1NGLE
De serie S1NGLE is sinds februari het nieuwe pronkertje van Net 5. Het verhaal loopt lekker, de scènes zijn grappig, de personages leuk en, zoals in elke light-dramaserie voor vrouwen, zijn de personages dusdanig uiteenlopend dat menig(vrouwelijk) een zich met een van de dames kan identificeren. — Lees verder
Genova
Emigreren naar een ander land is een mooie manier om geestelijk te ontwikkelen. Vooral het zuiden van Europa is ideaal, dankzij het warme klimaat, de geur van de zee en de ontspannen houding van het lokale volk. Afgelopen jaar bijvoorbeeld leerden Vicky en Cristina zichzelf kennen in Vicky Cristina Barcelona en leerde Sophie in Mamma Mia haar vader kennen in Griekenland. Dit jaar neemt Joe zijn dochters mee naar Genova (dat in Italië ligt) om over de vroege dood van hun moeder heen te komen. Maar biedt de vlucht naar een ander land wel echt de oplossingen die ze zoeken? — Lees verder
Adoration
Adoration is, in zijn kern, een coming-of-age verhaal. Het gaat over die tijd van zelfontdekking; het moment waarop de brandende vraag ‘wie ben ik?’ een obsessie wordt. Wat deze film zo ongelooflijk verfrissend maakt, is dat de film een structuur bevat die men weinig ziet in hedendaagse cinema. Nooit is de kijker zeker of de beelden op het scherm echt of verbeeld zijn. Denk aan een schaakspel waarbij iedere zet je verplicht het hele spel opnieuw af te spelen in je hoofd. Zo’n zelfde soort ervaring is het kijken naar Adoration, briljant bedacht en gemaakt door schrijver/regisseur/co-producer Atom Egoyan. — Lees verder
