Biografie

Che: Part One (The Argentine)

Wellicht niet zo diepgaand als het zegt te zijn, maar de eerste
Recensie | 3 april, 2009 | door: Bart Delwig
Recensie
Che: Part One (The Argentine).'

Voordat Benicio Del Toro hem aan boord haalde van dit project, wist regisseur Steven Soderbergh weinig over Ernesto "Che" Guevara. Net zoals velen in het publiek kende hij Che van de revolutie in Cuba, wist hij van zijn vriendschap met Fidel Castro en kende hij zijn gezicht natuurlijk van de vele posters. Dat Che tegenwoordig vooral een mythe is, geromantiseerd door vele verhalen, weet iedereen. Soderberghs bedoeling was eigenlijk om van het vier uur durende epos Che vooral een karakterstudie te maken. — Lees verder

The Duchess

Een matig verhaal, maar Keira en het visueel detail zijn een lust voor het oog.
Recensie | 19 maart, 2009 | door: Bart Delwig
Recensie
The Duchess.'

Het is bijna een traditie aan het worden: ieder jaar mogen we minstens één keer genieten van Keira Knightley in een korset en een oude jurk. Het kostuumdrama van 2009 is The Duchess geworden, een goedgemaakte film die lijdt aan een gebrek aan originaliteit. Het is de zoveelste film geworden over een onbeantwoorde liefde in een huwelijk, en de complicaties die ontstaan rond het produceren van een erfgenaam. — Lees verder

And When Did You Last See Your Father

Recensie | 13 november, 2008 | door: Esmé Schouten

Wanneer zag jij je vader voor het laatst? De laatste keer dat hij gezond en actief was? De laatste keer dat je ruzie met hem had? In And When Did You Last See Your Father van Anand Tucker stelt Blake Morrison stelt zichzelf de vraag hoe hij zijn vader wilt zien. Zijn vader, die op zijn sterfbed elke dag een stukje van zijn persoonlijkheid verliest. — Lees verder

Into the Wild

Recensie | 14 mei, 2008 | door: Marc Hendriks

Het is nagenoeg onmogelijk om dieper op Into the Wild in te gaan zonder spoilers. Degenen die onbekend zijn met het ware verhaal van Christopher McCandless raad ik aan de film te zien alvorens dit artikel te lezen.

Christopher McCandless is een persoon over wie uren gepraat kan worden. Nu zijn korte leven verfilmd is, is hij ook een fascinerend filmpersonage geworden (uitspraken en speculaties in dit artikel zijn voornamelijk gericht op de filmversie van MacCandless). — Lees verder

Persepolis

Recensie | 31 maart, 2008 | door: Marloes den Hoed
Recensie
Persepolis.'

Hoe breng je oorlogsgruwelen in beeld zonder al te zwaarmoedig te worden? Marjane Satrapi tekende en beschreef haar jeugd in Iran tijdens en na de Islamitische revolutie in haar gewaardeerde autobiografische graphic novel Persepolis. Met behulp van striptekenaar Vincent Paronnaud als medescenarist verfilmde ze het tot een komische coming-of-age-film in wonderschone, simpele zwartwit animatie die doet verlangen naar meer – en naar minder eenheidsworst. — Lees verder

Control

Recensie | 9 februari, 2008 | door: Carlo Bernardo Dias

In 1980 wordt de 23-jarige Ian Curtis, voorman van de Britse post-punkband Joy Division, levenloos aangetroffen door zijn vrouw Deborah. Zij schrijft hier een boek over, Touching from a Distance: Ian Curtis and ‘Joy Division’. Hierin wordt de mysterie rond Ians dood gedeeltelijk ontrafeld. De Nederlandse fotograaf Anton Corbijn besloot dit boek als basis te nemen voor zijn debuut als filmmaker. — Lees verder

The Diving Bell and the Butterfly

Recensie | 28 januari, 2008 | door: Manon Hoskam

The Diving Bell and the Butterfly vertelt het waargebeurde verhaal van de Franse ELLE hoofdredacteur Jean-Dominique Bauby (Mathieu Amalric), die op zijn 43e getroffen wordt door een beroerte en volledig verlamd raakt. Van een charismatische, succesvolle man en actieve vader voor zijn kinderen verandert Bauby in een kasplantje dat enkel de vier muren van zijn ziekenhuiskamer ziet. — Lees verder

Talk to Me

Recensie | 24 januari, 2008 | door: Kyra Scheenen

De jaren zestig staan in ons geheugen gegrift als de jaren waarin alles veranderde. ‘The Sixties’ is een synoniem geworden voor alles wat radicaal, gevaarlijk en gezagondermijnend was. Dit is ook de perfecte manier om dj Ralph Waldo "Petey" Greene Jr. te typeren. Hoewel de te bestrijken periode zich uitermate leent voor uitgesponnen heldendaden over nagestreefde idealen, is Talk to Me vooral een persoonlijk verhaal van een innemende en grofgebekte ex-gevangene. Washington D.C. wordt geen anoniem decor van een samenleving in overgang: Petey zelf brengt de stad tot leven. “Wake up goddamnit! Petey Greene is on the scene!” — Lees verder

Rescue Dawn

Recensie | 13 januari, 2008 | door: Michael Schenk

In Little Dieter Needs to Fly, een documentaire uit 1997, belichtte regisseur Werner Herzog het opmerkelijke verhaal van Dieter Dengler. Deze tot Amerikaan genaturaliseerde Duitser is de enige westerling ooit die wist te ontsnappen aan de Laotiaanse communisten. De documentaire oogstte veel lof bij de critici, maar voor Herzog was dit niet genoeg. Hij wil het grote publiek met Dengler kennis laten maken, met de film Rescue Dawn als gevolg. — Lees verder

Shut Up & Sing

Recensie | 11 december, 2007 | door: Erlijne Runia

De kritiek vanuit het rechtse kamp op het beleid van Bush is inmiddels niet schokkend meer. Een paar jaar geleden was dat echter wel anders, zo ondervonden ook de Dixie Chicks. De countrygeoriënteerde band was de best verkopende vrouwelijke band ooit in Amerika, maar na een optreden dat ze in Londen gaven kwam daar snel verandering in. Hun nummer een hitsingle kelderde razendsnel, en woedende fans gooiden collectief hun cd's in door lokale overheid geplaatste vuilnisbakken. — Lees verder

The Pursuit of Happyness

Recensie | 7 november, 2007 | door: Deniz Karaman
Recensie
The Pursuit of Happyness.'

Er zijn vele wegen die leiden naar Rome. Deze film gaat over één van de vele wegen die leidt naar gelukkig zijn. Het terugvechten vanuit verslagen positie. De Rocky van de working class. Je omhoog werken van ongelukkig naar happy! — Lees verder

The Queen

Recensie | 13 oktober, 2007 | door: Erlijne Runia
Recensie
The Queen.'

De koningin van Engeland in al haar alledaagse glorie: hoofddoekjes met dubieuze prints, kaplaarzen en een zonnebril ter grootte van de hipste shades op het hoofd van je blonde buurmeisje. Het is niet moeilijk te begrijpen waarom Helen Mirren voor haar rol als Elizabeth II een award kreeg in Venetië, ze speelt het met verve. Alsof ze al veertig jaar koningin is integreert ze maniertjes en gewoontes in het koningshuis die niemand achter de koningin gezocht zou hebben. Meest typisch is misschien wel haar wegbenen op elk moment, voeten naar buiten, als ware het een ware transseksueel. Iets mannelijks schuilt er in ieder geval in deze Elizabeth, maar dat spreekt voor zich in een wereld waar macht een grote rol speelt. — Lees verder

Elke donderdag onze nieuwsbrief met artikelen, aankondigingen en prijsvragen in je mailbox!

inschrijven