Avontuur

Ponyo

Met alleen gevatte grappen uit het verzorgingstehuis red je het niet.
Recensie | 21 juli, 2009 | door: Stephen van den Hoek
Recensie
Ponyo.'

Eén van de vooroordelen over tekenfilms is dat men er vanuit gaat dat deze films alleen voor kinderen gemaakt zijn. Gelukkig kunnen ook volwassenen de geanimeerde avonturen steeds meer waarderen. Toch is het aanbod aan volwassen tekenfilms niet erg groot. Anime is wellicht de grootste leverancier op het gebied van tekenfilms voor volwassenen. Een andere leverancier is Hayao Miyazaki, die betoverende Japanse meesterwerken levert. Ponyo is zijn nieuwste film. — Lees verder

Harry Potter and The Half-Blood Prince

Angst voor de dood maakt plaats voor opspelende hormonen.
Recensie | 20 juli, 2009 | door: Stephen van den Hoek
Recensie
Harry Potter and The Half-Blood Prince.'

Twee jaar lang hebben fans van de Harry Potter-films moeten wachten. In de zomer van 2008 besloot Warner Bros. namelijk de release van The Half-Blood Prince met een half jaar op te schuiven. Dit uitstel had met economische belangen te maken: The Dark Knight had het die zomer bepaald niet slecht gedaan en wellicht kon Harry Potter ook zoveel geld opleveren. Duizenden Harry Potter-fans waren echter teleurgesteld, boos en konden deze economische zet van Warner Bros. niet waarderen. Is Harry Potter and the Half-Blood Prince die twee jaar wachten wel waard geweest? — Lees verder

Terminator: Salvation

De potentie van de originele reeks wordt de nek omgedraaid in deze dertien-in-een-dozijn-actiefilm.
Recensie | 3 juni, 2009 | door: Bart Delwig
Recensie
Terminator: Salvation.'

Het is alweer 25 jaar geleden dat Arnold Schwarzenegger de bioscoop onveilig maakte met legendarische one liners als "I'll be back!". The Terminator was meer dan de zoveelste actiefilm: het sterke verhaal en de complexe karakters zorgden ervoor dat de film door iedereen werd gewaardeerd, door jong en oud, door publiek en critici. Het vervolg The Terminator 2 deed er nog een schepje bovenop, en is een grote uitzondering op de regel dat het origineel beter is dan de sequel. De gewaagde keuze om de schurk uit het eerste deel een held te laten worden bleek de juiste te zijn. In 2002 kwam het vermakelijke, maar ergens toch wat tegenvallende Terminator 3: Rise Of The Machines uit. Het verhaal was wat meer naar achter geschoven, en de film draaide meer om actie. De franchise leek een beetje dood te bloeden, maar de redding kon nabij zijn met Terminator: Salvation. — Lees verder

Night at the Museum 2: Battle of the Smithsonian

Natuurlijk cliché en voorspelbaar, maar eigenlijk gewoon heel erg leuk.
Recensie | 21 mei, 2009 | door: Bart Delwig
Recensie
Night at the Museum 2: Battle of the Smithsonian.'

Ruim twee jaar geleden verraste Ben Stiller vele filmkijkers met het familieavontuur Night at the Museum. De film was erg voorspelbaar en cliché, maar desalniettemin zeer vermakelijk. Dat vonden de producers ook: de film deed het bijzonder goed aan de kassa's. En nu Ben Stiller door Tropic Thunder helemaal hot is geworden, kon een vervolg helemaal niet meer uitblijven. Maar hoe vul je nog een museumnacht vol spanning? Simpel: alles bigger and better. En waar kan dat beter dan in het Smithsonian, het grootste museum ter wereld? — Lees verder

Coraline

Animation macabre
Recensie | 13 mei, 2009 | door: Michael Schenk
Recensie
Coraline.'

Mensen die walgen van animatiefilms met blije pratende dieren, vrolijke kleuren en een onbezonnen, overdreven moralistisch verhaal kunnen hun hart ophalen aan Coraline. Liefhebbers van The Nightmare Before Christmas zijn ook aan het juiste adres. Net als deze film is Coraline donker, grauw, naargeestig en bij vlagen griezelig. Moralistisch is de film zeker, maar een stuk subtieler dan je zou verwachten. Écht verheffend is het nochtans nergens. — Lees verder

Inkheart

Originaliteit is een tweede, maar vermakelijk is dit, met name voor de jeugd, zeker wel.
Recensie | 15 april, 2009 | door: Stephen van den Hoek
Recensie
Inkheart.'

Temidden van de enorme overvloed aan jeugdfantasy in de bioscopen, gedomineerd door bebrilde tovenaarsleerlingen, gouden kompassen en betoverde kledingkasten, schuifelt nu de verfilming van een relatief onbekend pareltje uit de fantastische jeugdliteratuur naar de voorgrond. Inkheart, naar de gelijknamige boekenreeks van de Duitse schrijfster Cornelia Funke, trekt zich niets aan van mogelijke fantasymoeheid, en presenteert ons zonder schaamte een ouderwetse, niet ronduit briljante maar wel vakkundig gemaakte fantasie, die, ondanks zijn zwaktes, genietbaar is voor met name de jongere kijkers. — Lees verder

Mijn vader is een detective

Ondanks enkele nogal banale fouten, blijkt dit een vermakelijke Neerlands jeugdfilmpje.
Recensie | 10 april, 2009 | door: Bart Delwig
Recensie
Mijn vader is een detective.'

Eigenlijk is het best bizar. Veel volwassenen vinden de Nederlandse cinema niet bijster interessant; al jaren maakt het gebruik van een overvloed aan naakt, slechte dialogen en steeds dezelfde acteurs die niet overtuigend overkomen. Op het gebied van jeugdfilms levert ons kikkerlandje echter wel consistent kwalitatief goede films af. Zo goed zelfs, dat ook volwassenen kunnen genieten van bijvoorbeeld Kapitein Rob en De Scheepsjongens van Bontekoe. Nu is er Mijn vader is een detective, die zich zonder enige moeite in het rijtje kan schuiven. — Lees verder

Game Review: Onechanbara: Bikini Samurai Squad (Xbox 360)

Bijzonder belachelijke, maar stiekem best wel amusante B-game.
Recensie | 3 april, 2009 | door: Thom Stokkel
Recensie
Game Review: Onechanbara: Bikini Samurai Squad (Xbox 360).'

Oké, toegegeven: Onechanbara (Bikini Samurai Squad) is waarschijnlijk een van de meest teleurstellende spellen van de afgelopen periode. De gameplay is repetitief, de graphics zijn afschuwelijk en laten we maar niet over de besturing beginnen. Maar hoe waardeloos deze game ook is, het heeft toch een bepaalde charme... Sterker nog, het spel is gek genoeg best vermakelijk. — Lees verder

Bolt

Een opvallende leuke 'return to form' van de animatiedivisie van het House of Mouse.
Recensie | 12 februari, 2009 | door: Bart Delwig
Recensie
Bolt.'

Heel af en toe probeert Disney een eigen 3D-animatiefilm te maken zonder de hulp van animatiedivisie Pixar. Wat krijg je dan als resultaat? Films zoals Chicken Little en Meet The Robinsons, niet bepaald films waar je 'U' tegen zegt. In 2008 komt Disney weer met een Pixarloze film, genaamd Bolt. Met stemmen van John Travolta en Miley Cyrus proberen de breinen in het House of Mouse het opnieuw. En jawel: wonder boven wonder zijn de mannen van Disney eindelijk weer eens geslaagd! — Lees verder

Kikkerdril

Voor jonge kinderen onweerstaanbaar leuk, voor ouderen naïef en onrealistisch.
Recensie | 11 februari, 2009 | door: Stephen van den Hoek
Recensie
Kikkerdril.'

Ook Nederland is ten prooi gevallen aan de kredietcrisis. Het zal waarschijnlijk nog maar even duren voor de eerste apocalyptische films verschijnen met de kredietcrisis als oorzaak voor de ondergang van de wereld. Nederlanders worden zuiniger dan ze al zijn, geraken in depressies en vergeten de leuke dingen in het leven. Gelukkig is daar Kikkerdril. — Lees verder

Australia

Geen klassieker, maar een meeslepend en aanstekelijk epos.
Recensie | 18 december, 2008 | door: Jordi Wijnalda
Recensie
Australia.'

Telkens weer die ogen. Smachtende, van verstikkende emotie vervulde ogen tegen een overweldigend groots decor. Op de keper beschouwd is dat hetgeen waar ieder klassiek Hollywooddrama om draait. Of we ons nu bevinden in een oorlog, in een woestijn, in een krioelende Marokkaanse stad of op een treinstation, keer op keer wordt de kijker een episch spel van onuitgesproken gevoelens tussen twee paar ogen getoond. Het is een les die ook de Tasmaanse duivel Baz Luhrmann heeft geleerd. Met zijn Australia toont hij zijn liefde voor zijn land, voor emotie, voor film, maar vooral weer: voor ogen. — Lees verder

Quantum of Solace

Quantum of Solace haalt het niet bij Casino Royale. Vooral de dramatische momenten willen niet uit de verf komen.
Recensie | 6 november, 2008 | door: Michael Schenk

De oudste nog lopende reeks in de filmgeschiedenis, de Bondfilm, stond op het punt een karikatuur te worden van zichzelf, toen men besloot een compleet andere weg in te slaan en terug te keren naar de basis. En daarin slaagde men met Casino Royale. James Bond was na een aantal mindere films weer helemaal terug en wist ook een nieuwe groep fans aan zich te binden. De nieuwste telg in de reeks, Quantum of Solace, gaat verder waar zijn voorganger ophield. Helaas zijn Bonds klappen in deze film heel wat minder raak. — Lees verder

Elke donderdag onze nieuwsbrief met artikelen, aankondigingen en prijsvragen in je mailbox!

inschrijven