| Regie: | Jacques Audiard |
|---|---|
| Cast: | Tahar Rahim, Niels Arestrup, Adel Bencherif, Hichem Yacoubi, Reda Kateb, Jean-Philippe Ricci, Gilles Cohen |
Un Prophète is in de eerste plaats een gevangenisfilm. Zoals in het genre gebruikelijk is, zien we de gevangenis als een wereld voor corruptie en geweld, waarin alleen de sterksten overleven. De film onderscheidt zich echter van soortgenoten door een bijzonder hoofdpersonage.
De jonge crimineel Malik (Tahar Ramin) komt in de gevangenis terecht. Hier wordt hij gedwongen zich aan te sluiten bij de bende van César Luciani (Niels Arestrup), een oude rot in het vak die Malik zijn vuile werk op laat knappen. Malik leert echter snel hoe hij zich in de gevangenis staande moet houden, en is niet van plan om zich altijd als slaaf te laten behandelen.
In veel misdaadfilms is een moord zo gepleegd. Pang, dood, en wegwezen maar. In Un Prophète ligt dat ingewikkelder: we zien de zenuwen die eraan voorafgaan, voelen het zweet in de handen van de toekomstige moordenaar. We zien de chaos als de aanval gemaakt wordt, de pijn van het slachtoffer. Het bloed op de kleren van de dader. Hoe zijn daad hem nog jaren blijft achtervolgen. Moorden is niet meer zo cool als bij Tarantino: het is smerig werk, waar je niet zomaar mee wegkomt. Als de autoriteiten je niet te pakken krijgen, is het wel je eigen geest die het verleden niet los kan laten.
In zijn rauwe, realistische weergave van misdaad en geweld doet Un Prophète denken aan de succesvolle Italiaanse maffiafilm Gomorrah (2008). Die film werd echter ook gekenmerkt door een gebrek aan spanning en interessante personages. Un Prophète heeft daar geen last van: het is een vermakelijke thriller, met een hoofdrolspeler die constant blijft boeien. Tahar Ramin is geweldig in zijn eerste grote filmrol. Hij zet met Malik een prachtig personage neer: immoreel maar sympathiek, naïef maar intelligent, ruw maar charmant. En vooral zeer ambitieus en vastberaden zijn doelen te bereiken. Hij leert in de gevangenis lezen, terwijl hij zich steeds hoger opwerkt in de criminele rangorde. Op zijn weg naar de top is het een genot hem te volgen en met hem mee te leven, ook als hij dingen doet waar je haren van overeind gaan staan. Tahar Ramin is een naam die we vaker zullen gaan horen.
Ook Niels Arestrup, de enige bekende acteur in de film, zet een prachtrol neer. Zijn César is wat overdreven, maar toch geloofwaardig en menselijk. Hij is een tiran die Malik tot gruwelijke daden dwingt, maar ook zijn mentor en vaderfiguur. De meeste rollen worden niet door professionele acteurs gespeeld, wat de realistische sfeer van de film ten goede komt. Ook de cinematografie draagt hieraan bij, maar verwacht geen irritant schokkerige camera en amateuristische shots: Un Prophète ziet er prima uit en heeft bovendien een uitstekende soundtrack.
De speelduur is met tweeëneenhalf uur wel vrij lang. Aan de andere kant: vrijwel iedere scène heeft iets bijzonders te bieden en saai wordt het nooit. Un Prophète is superieur vermaak met hersens. Een film die zich haast kan meten met het beste werk van Scorcese. Dat je dit als liefhebber van gangsterfilms gezien moet hebben, lijkt me dan ook duidelijk.
