| Regie: | M. Night Shyamalan |
|---|---|
| Cast: | Bryce Dallas Howard, Joaquin Phoenix, Adrien Brody, William Hurt, Sigourney Weaver, Brendan Gleeson, Cherry Jones |
| Genre(s): | Horror, Thriller |
De tagline van M. Night Shyamalans grootste hit, The Sixth Sense , is: ‘Not every gift is a blessing’. Hoe waar die uitspraak is ondervindt Shyamalan momenteel aan den lijve. Door de spectaculaire ‘twist’ aan het einde van The Sixth Sense heeft de filmmaker een stempel opgedrukt gekregen dat mensen blind maakt voor zijn andere kwaliteiten. The Village bewijst dat nog meer dan zijn vorige films. De film werd neergesabeld door de Amerikaanse pers omdat het einde flauw en voorspelbaar zou zijn. Die kritiek is niet geheel onterecht, maar gaat wel voorbij aan de positieve aspecten van The Village. En die zijn ruimschoots in de meerderheid.
Het dorp uit de titel is een zelfvoorzienende gemeenschap waarin leraar Edward Walker (William Hurt) de scepter op vriendelijke wijze zwaait. Het dagelijks leven is simpel en onbekommerd. Toch is volmaakt geluk niet voor de dorpelingen weg gelegd. In het bos rondom hen huizen vreemde creaturen. Zolang Walker en zijn volgelingen het bos echter niet betreden, blijven zij weg uit het dorp. Maar nadat de jonge, zwijgzame Lucius Hunt (Joaquin Phoenix) toch het bos ingaat, breekt er hommeles uit.
Dat acteursregie Shyamalan goed afgaat bleek al eerder en ook hier excelleren de acteurs. Vooral Phoenix maakt indruk, zonder veel woorden creëert hij toch een sprekend personage. Dat is natuurlijk ook een verdienste van Shyamalan, want het script van zijn hand geeft niet alleen een mooi beeld van een kleine dorpsgemeenschap vlak voor de definitieve doorbraak van de industrialisatie, maar slaagt er tevens in binnen dat beeld verschillende verhaallijnen uit te werken, waaronder een erg bijzondere romance. The Village is dan ook geen thriller, zoals de marketingcampagne onterecht doet geloven, maar een volwassen drama.
Wat niet wil zeggen dat er geen spanning in de film zit, integendeel. Zonder al te veel van de plot weg te geven (er zijn immers zat mensen die deze film tóch zullen gaan zien om de verrassing aan het eind): als één van de leden later in de film het bos moet doorkruisen om hulp te zoeken duikt er plotseling zo’n creatuur op. De dreiging die van het nogal lullige monster uitgaat is niet bijzonder groot, maar het ritme dat Shyamalan in de scène brengt maakt dat er een angstaanjagende sfeer ontstaat. De combinatie van aparte camerastandpunten, geweldige muziek (opnieuw van James Newton Howard) en beangstigende omgevingsshots geven de scène een surrealistische sfeer die je maar zelden tegenkomt in Hollywoodfilms.
Visueel gezien is The Village sowieso ijzersterk. Van intieme settings in het dorp tot grotere locaties in het bos: alles ziet er verzorgd, maar bovenal gevarieerd uit. Shyamalan brengt veel afwisseling aan in zijn shots, zonder dat je het idee krijgt dat hij geforceerd op zoek is naar aparte invalshoeken. Maar het is vooral ook knap dat hij de visuele pracht hier meer dan ooit in dienst van het verhaal stelt. Een verhaal dat zoals gezegd op meerdere niveaus uitstekend werkt en minstens vier goed uitgewerkte personages kent. Het geeft aan dat Shyamalan ook als schrijver nog steeds in de lift zit, zonder daarmee afbreuk te willen doen aan zijn vorige films.
The Village had dan ook gemakkelijk kunnen bestaan zonder de twist die volgt, een twist die al het voorgaande ietwat ongeloofwaardig en minder ‘echt’ maakt. Sterker nog: Shyamalan had met een minder ‘schokkend’ einde een betere film afgeleverd. Nog sterker: hij was dan in één klap van zijn imago als twistkoning afgeweest. Door toch te willen verrassen blijft hij voldoen aan het beeld dat critici en publiek van hem hebben, terwijl het overgrote deel van The Village suggereert dat Shyamalan zoveel meer kan zijn. Zijn kwaliteiten als regisseur nemen bij elke nieuwe film haast exponentieel toe en vooral kleinschalig drama gaat hem bijzonder goed af. Niet iedere gave is een zegen, maar de gave van Shyamalan als regisseur is te waardevol om verkwanseld te worden door verkeerde verwachtingen. Hopelijk gaat hij dat zelf ook inzien.
