| Regie: | Anne Fletcher |
|---|---|
| Cast: | Sandra Bullock, Ryan Reynolds, Mary Steenburgen, Craig T. Nelson, Betty White, Denis O'Hare, Malin Akerman |
| Genre(s): | Drama, Romantiek, Komedie |
Sandra Bullock is een ster die zo af en toe opduikt in films die allemaal hetzelfde eindigen. De eeuwige clichématige romantische films, zo af en toe met een twist (The Lake House en Miss Congeniality) maar altijd de boy meets girl story met maar weinig verrassingen en veel voorspelbare elementen. In The Proposal staat Bullock tegenover Ryan Reynolds in, opnieuw, een romantische komedie. En ja, ook The Proposal is voorspelbaar.
Maar tot op een zekere hoogte weet The Proposal ook te verrassen. We beginnen het verhaal bij Margaret Tate, een bazige uitgever in New York. Iedereen op de werkvloer is bang voor haar en bij het horen van haar hakken gaat er een mail door het hele gebouw om te vertellen dat ze er aan komt. Veel hiervan heeft weg van The Devil Wears Prada waar Meryl Streep een ijzige bazin neerzet. Bullock zet een iets minder strenge en ijzingwekkend bazin neer dan Streep, maar wel eentje met zeer ironische humor. De eerste paar minuten zijn dan ook best grappig en je betrapt jezelf op een aantal lachjes hier en daar.
Als blijkt dat Margaret van de wet niet in de Verenigde Staten mag blijven, besluit ze de hulp van haar assistent Andrew Paxton (Ryan Reynolds) in te schakelen. Andrew is er dag en nacht voor Margaret, ook al kan hij haar niet luchten of zien. Zijn enige ambitie is het verkrijgen van de baan als uitgever. Via chantage weet Margaret Andrew zo ver te krijgen dat ze gaan trouwen, opdat Margaret in de Verenigde Staten kan blijven. En het is vanaf dit punt dat The Proposal een leuke wending neemt.
Bullock en Reynolds spelen het spel erg leuk. De situaties die zich voordoen zijn grappig uitgewerkt en het acteerspel is zeker de moeite waard. Margaret en Andrew blijven elkaar uitdagen en onmogelijke dingen van elkaar eisen, en de dreigementen om de belofte te verbreken vliegen over en weer. Hoewel de ouders van Margaret zijn overleden, zal Andrew het zijn ouders toch moeten vertellen. Dit doet hij tijdens het feest van zijn oma die het weekend 90 wordt. Margaret besluit mee te gaan en de grappige situaties zetten nog even voort.
Toch is het familie-element niet heel erg goed uitgewerkt. Er is duidelijk geprobeerd de film een diepere laag te geven door de familieproblemen van Andrew te behandelen. De problemen komen enkel niet tot zijn hun recht waardoor veel situaties lachwekkend zijn in plaats van een tranentrekker. De verhaallijn van Andrews problemen met zijn vader lijkt nergens vandaan te komen en al helemaal nergens heen te gaan.
De verhaallijn tussen Margaret en de moeder en oma van Andrew is daarentegen een stuk leuker. De situaties waarin zij terecht komen zijn lekker gênant en weten de kijker een paar keer aan het lachen te krijgen. Maar wanneer de ex van Andrew toevallig ook in de buurt is, verslapt het verhaal en verdwijnt ook het amusementsgehalte.
Dat is erg jammer aan de film. Met een leuk en geestig begin belooft de film heel wat te worden. De leuke situaties komen nog een paar keer terug, maar maken uiteindelijk plaats voor het voorspelbare. En dat is echt heel erg jammer. Het had leuk geweest een totaal ander einde te zien dan dat we normaal van zo’n film verwachten. Werkelijk álle clichés worden uit de kast gehaald. Het mooie ex-vriendinnetje dat eigenlijk de enige echte is, het rennen op het vliegveld omdat Margaret toch maar besluit niet te willen trouwen, en de ‘oh-eigenlijk-ben-je-toch-wel-leuk’-scènes volgen de ‘oh-je-bent-toch-niet-leuk’-scènes in rap tempo op.
The Proposal is erg geestig in de eerste drie kwartier, maar verliest veel van zijn sterkte nadat de film toegeeft aan clichés en voorspelbare elementen. Het spel tussen Bullock en Reynolds is ook zeker aan het begin erg leuk maar aan het einde van de film niet meer dan matigjes. Een romantische komedie is het zeker, maar voor originaliteit en een nieuwe draai aan het uitgemolken genre hoef je deze film niet te bezoeken.
