The First Wives Club

The First Wives Club is het soort film waar de meeste volwassenen al vanaf het begin kippevel van krijgen. Een vrouwenfilm met zo´n titel? Liever niet. Het is het soort vooroordeel dat je ook krijgt als je Flipper zegt of Moonlight & Valentino (ook een vrouwenfilm). Mensen gaan er niet van uit dat deze films hun eigen kwaliteiten hebben en voor het doelpubliek meestal een hoog entertainment-gehalte hebben. Toegegeven, als bij een film dan ook nog eens de namen van Bette Midler, Diane Keaton en Goldie Hawn genoemd worden begint het er toch een beetje bleekjes uit te zien. Deze drie actrices weten in hun eentje al behoorlijk wat irritatie op te wekken, dus kun je nagaan wat ze met z’n drieën kunnen aanrichten. The First Wives Club draagt dan ook al gelijk het stempel van een film die beter vermeden kan worden. Toch is het in zijn genre geen slechte film. Dat komt voornamelijk doordat de makers de verhoudingen ‘s een keer omgedraaid hebben. First Wives is niet een drama met komische tintjes, maar een komedie met dramatische tintjes. Het is lichte kost, en dat scheelt.

De ‘First Wives’ uit de titel zijn Elise, Brenda en Annie (Hawn, Midler en Keaton), drie vriendinnen die het contact met elkaar verloren hebben. Als één van hun oude vriendinnen zelfmoord pleegt komen ze weer bij elkaar en merken ze dat ze met hetzelfde probleem zitten: alledrie hun echtgenoten zijn er vandoor met een jongere vrouw. De vrouwen zijn zoals begrijpelijk verdrietig, maar ook kwaad. Zij hebben zich jaar in jaar uit uitgesloofd voor hun echtgenoten en nu krijgen ze stank voor dank. Ze besluiten dan ook om wraak te nemen. Daartoe richten ze de ‘First Wives Club’ op, een club van drie die tot doel heeft de bedriegende echtgenoten te grazen te nemen. Wraak blijkt echter niet zo gemakkelijk te zijn als ze denken en dat geeft problemen.

Zoals gezegd, The First Wives Club is een vrouwenfilm, dus de uitkomst van het verhaal laat zich wel raden. Toch weet de film dit einde te bereiken zonder overdreven veel sentiment, een probleem waar veel andere vrouwenfilms onder lijden (zoals Moonlight & Valentino). Aan de ene kant komt dat doordat de film in principe een komedie is, aan de andere kant komt het doordat de dramatische scènes die er inzitten eerlijk zijn en niet overdreven. Het zo langzamerhand cliché geworden gezamenlijke zingen nemen we dan maar voor lief. Ook het gevreesde trio Midler, Keaton en Hawn blijkt mee te vallen. Hoewel af en toe de irritante trekjes wel naar boven komen, zijn ze het grootste gedeelte van de tijd prima bezig. Het blijft natuurlijk zo dat de echte haters niet gecharmeerd zullen zijn, maar de rest van het publiek zal wel met de drie hoofdpersonen mee kunnen leven. Verder is de film niet echt spectaculair, het verhaal is zeer rechttoe rechtaan, met nauwelijks verrassingen of interessante plot-wendingen. Bovendien mag The First Wives Club dan een vrouwenfilm zijn, niet alle vrouwen zullen zich kunnen verplaatsen in de problemen van drie upper-class deugnieten van middelbare leeftijd. Maar zelfs als het verhaal en de actrices je niet bevallen kun je nog altijd een spelletje ‘Spot-the-Celebrity’ doen, want daar lopen er wel een paar van rond. En zeg nou zelf, welke vrouw hoort er nou meer in een vrouwenfilm thuis dan Ivana Trump?