| Regie: | Neil LaBute |
|---|---|
| Cast: | Aaron Eckhart, Stacy Edwards, Matt Malloy, Michael Martin, Mark Rector, Chris Hayes, Jason Dixie |
| Genre(s): | Drama, Komedie |
Af en toe moet je met een bepaalde film een gok wagen. Je kent alleen de titel en hooguit de cast, maar dat is dan de enige informatie die je over de film hebt. In dat geval kunnen er twee dingen gebeuren, óf je bent teleurgesteld, óf je bent aangenaam verrast. Dit laatste overkwam me bij het zien van The Company, een nieuwe film van Robert Altman in samenwerking met Neve Campbell. Bij deze namen verwacht je in eerste instantie een vrij commercieel getinte film, maar niets is minder waar.
Het grootste voordeel aan een film kijken die je absoluut niet kent, van trailers noch van andere personen, is dat je oordeel over de film meestal, voor zover dat mogelijk is, objectief blijft. Hoewel er toch een bepaalde verwachting ontstaat bij de namen Robert Altman (M*A*S*H*), Neve Campbell (Scream) en Malcolm McDowell (A Clockwork Orange), is The Company een totaal andere film dan je zou verwachten. De film gaat over een balletschool en iedereen die deze draaiende houdt. Gelijk verwacht je een conflict op deze school of een dreigend faillissement, maar dit is niet het geval. Er gebeurt helemaal niets. Dan verwacht je misschien dat Neve Campbell de hoofdrol heeft, maar dat is ook niet het geval. Sterker nog, er is helemaal geen hoofdrol. The Company bevat geen verhaal en geen hoofdrol. Het is een film die slechts een deel uit het dagelijkse leven van die school laat zien, zonder er een verhaal van oorzaak en gevolg aan vast te knopen.
Nadat de film is begonnen zie je een balletvoorstelling. Geduldig op het verhaal wachtend kijk je naar de voorstelling en zie je de namen van de cast en crew voorbij komen. Als het verhaal na een denderend applaus begint, verschijnen zowel Malcolm McDowell als Neve Campbell al gauw in beeld. Maar tegen alle conventies in maak je geen kennis met ze. Er is totaal geen enkele vorm van personage ontwikkeling, de personen blijven totaal onbekenden voor je. Het enige wat je meekrijgt is dat Ry (Campbell) het uit heeft gemaakt met d’r vriend en dat Alberto Antonelli (McDowell) de eigenaar van de balletschool is. Verder is het niet de bedoeling om de personages te begrijpen, maar ze gewoon te observeren.
De inmiddels achtenzeventigjarige Robert Altman werd benaderd door Neve Campbell, die samen met Barbara Turner het ‘verhaal’ heeft geschreven, en op haar aandringen heeft de regisseur ingestemd. Campbell is vervolgens acht maanden gaan trainen voor de film en het resultaat is dat er een fantastische ballerina op het witte doek te zien is. Ik ben dan geen expert op dat gebied, maar volgens mij heeft Campbell een knap staaltje werk verricht met haar dansprestaties, die toch enige lof verdienen. Maar ook de andere acteurs deden het uitstekend. McDowell spreekt voor zichzelf en het andere deel van de cast, die grotendeels afkomstig is van The Joffrey Ballet of Chicago, speelt uitstekend.
Wat vooral bijzonder is aan The Company, is dat het ontzettend experimenteel is. Er zijn niet veel commerciële films die geen narratief hebben, zoals wij die kennen. Het meest bijzondere daaraan is dat met name Neve Campbell hieraan actief heeft meegewerkt. Ze heeft dus zowel het scenario geschreven als de film geproduceerd. Na zulke commerciële films als Scream , Three To Tango en The Craft verwacht je eerder een ‘Campbell’-film die op een groot publiek gericht is. Ook is het erg gewaagd voor haar als actrice, omdat velen op de film af zullen komen vanwege haar verschijning en een totaal andere film krijgen dan ze verwachten. Dat is niet altijd slecht, maar deze film is net zoals een echte balletvoorstelling opgezet, zonder verhaal en geheel voor eigen interpretatie vatbaar.
Natuurlijk zal deze film niet gemaakt zijn om commerciële redenen. Robert Altman zegt zelf ook dat dit slechts een film is om te laten zien hoe het leven van de miljoenen balletdansers en danseressen er in de wereld uitziet. Maar dat sluit niet uit dat men verbaasd zal opkijken als ze erachter komen dat dit verhaal een begin noch een einde heeft. Toch neemt dat niet weg dat de balletvoorstellingen er prachtig uitzien en de film op zich niet slecht is. Het is alleen moeilijk om over te schakelen van begrijpend naar observerend kijken. Dat maakt The Company geen film, maar een ervaring.
