| Regie: | Danny Boyle, Loveleen Tandan |
|---|---|
| Cast: | Dev Patel, Anil Kapoor, Saurabh Shukla, Rajendranath Zutshi, Jeneva Talwar, Freida Pinto |
| Genre(s): | Drama, Misdaad, Romantiek |
Romantische komedie (A Life Less Ordinary), horror (28 Days Later…), science-fiction (Sunshine), (anti-)drugsfilm (Trainspotting), thriller (The Beach). Al deze verschillende genres en films hebben één ding gemeen: Danny Boyle. Dit Britse genie weet genre voor genre te veroveren, zonder dat het ook maar enige moeite lijkt te kosten. Dit jaar is hij terug met een sprookjesachtig coming-of-agedrama tegen het decor van bruisend India. Werkelijk, is er iets wat deze man níet kan?
Slumdog Millionaire draait om Jamal, een straatarme jongen die meedoet aan die Indiase versie van het televisieprogramma Lotto Weekend Miljonairs. Tot ieders verbazing weet deze jongen uit de sloppenwijken alles goed te beantwoorden, en het duurt niet lang voor de presentator argwaan krijgt. Als vlak voor de allerlaatste vraag de uitzending noodgedwongen tot een eind komt, wordt Jamal gearresteerd voor fraude. Hoe kan iemand, zonder enige opleiding of interesse in geld, verder komen dan advocaten en dokters? Jamal besluit aan de politie via zijn levensverhaal te vertellen hoe hij alle vragen had kunnen beantwoorden, en wat zijn uiteindelijke reden is om mee te doen aan het spel.
Met zo’n verhaal kunnen er twee dingen gebeuren: de film wordt een slap drama vol clichés en levenslessen, of het wordt een bijzondere filmervaring. In de handen van Danny Boyle is de kans groot op het laatste. En inderdaad: wat voor een verwachtingen men ook heeft van deze film en zijn maker, ze zullen overtroffen worden. Vergeet Trainspotting, dit is het nieuwe visitekaartje van Boyle.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat deze film een Oscarnominatie voor Beste Film heeft weten te bemachtigen. De reacties uit Amerika zijn overweldigend enthousiast, en ook in Europa reageert men bijzonder positief. De film is op IMDb de Top 250 ingeschoten, en staat op moment van schrijven zelfs al in de top 50. Wat is het dan dat deze film zo bijzonder maakt?
Ten eerste het verhaal. Wat het moraal is moge van te voren duidelijk zijn, maar dat maakt allemaal niet uit. De avonturen van Jamal en zijn broertje in hun jongere jaren zijn hartveroverend. Niet alleen leer je de geschiedenis van Jamal kennen, je maakt kennis met de hele Indiase cultuur. We zien hoe Jamal opgroeit en hoe het land om hem heen veranderd. De criminaliteit, de verstedelijking, alles heeft invloed op zijn leven.
Daarbij wordt er een echt authentieke sfeer opgeroepen. De kindacteurs spelen erg overtuigend, en laat je vergeten dat het acteurs zijn. De Indiase sfeer die over de hele film hangt wordt versterkt door de geweldige muziekkeuze, die moderne muziek met de Indiase cultuur mengt. Alles draagt bij aan deze overweldigende film, waardoor zelfs de grootste cynicus ontroerd zal worden.
Net zoals Juno vorig jaar, is Slumdog Millionaire in de basis een onafhankelijk dramedy, maar overstijgt de film al snel dat label. De film gaat over het lot, gerechtigheid en hebzucht. Bovenal gaat het echter over liefde in de meest verschrikkelijke gebeurtenissen, en of het werkelijk kan overleven. Jamals verhaal is een tragisch en ongelukkig verhaal, maar door zijn ogen gezien is het nog steeds schitterend. De kleurrijke omgeving van India overwint alle negatieve gevoelens, en Jamals hoop overwint de wanhoop. Het zal bijna onmogelijk worden deze film dit jaar nog te overtreffen.
Helemaal mee eens, Bart! Eergisteren deze film gezien en diep onder de indruk. Vooral de sfeer en de overtuigende personages waren imponerend. Hoogtepunt uiteraard het moment dat Jamal jr. in een put met een niet nader te noemen substantie springt om een handtekening van een Bollywood-ster te bemachtigen
Oppervlakkig, clichematig, soms belachelijk (scenes rond de TajMahal),oorverdovend geluid, steeds op sensatie uit, voor wie enige kennis van India heeft , is deze film niet representatief. Daartegenover leveren de kinderen/acteurs een indrukwekkende prestatie.De hoeveelheid beelden van de slums geven een vertekende beeld van India: waar blijven de spirituele aspecten, zelfs de restanten van het kasten systeem als eerst verantwoordelijk voor de armoede, e.z.v. Als ik een inwoonster van India zou zijn, zou ik me zeer storen aan deze dwaze film.
Deze film is voor mij echt een kwelling om naar te kijken. Ik weet dat het leven in de slums keihard is, maar hier worden de slums misbruikt en verkracht. De regisseur benadert het verhaal in overspannen MTV overdrive modus, flitsend en glamorous, maar dan met stront en geweld. Samen met de hippe soundtrack wordt het geheel als een zinderende hapklare brok voorgeschoteld. Zwaar fictief, met zeer slimme en verborgen manipulaties betreffende ons eigen westerse morele failliet geprojecteerd op het weerloze en ernstige sociale probleem van de sloppenwijken.
De film heeft slechts oscars gewonnen uit westerse schuldgevoelens tegenover arme landen omdat men niet kan zien dat het een valse parabel is. (over het westen)