| Regie: | Edgar Wright |
|---|---|
| Cast: | Simon Pegg, Kate Ashfield, Nick Frost, Lucy Davis, Dylan Moran, Nicola Cunningham, Keir Mills |
| Genre(s): | Horror, Komedie |
Na een succesvolle remake van Dawn of the Dead is nu de tijd aangebroken voor een komische interpretatie van deze film. Shaun of the Dead is uit die gedachte voortgekomen en met succes. Behalve het feit dat de film spot drijft met het hele zombiegenre, laat het ook het saaie leven van de ultieme misklungel Shaun op een uiterst lachwekkende manier zien. Shaun of the Dead is daarmee een luchtige en vooral komische film die kans heeft om het volgende ‘horrorsucces’ te worden, al is het niet te hopen dat de film in de schaduw van de recente remake van Dawn of the Dead komt te staan.
Shaun, een hardwerkende fulltime loser, leert de kijker kennen in zijn favoriete stamkroeg The Winchester. Daar zien we hoe zijn vriendin Liz, die hij liefheeft als een hond zijn baas, van hem eist dat hij eindelijk zijn leven op orde stelt en zich gaat gedragen als een volwassene. Gelijk leren we Shauns vriend Ed kennen, die in feite Shauns evenbeeld is maar dan vermenigvuldigd met twintig in negatieve zin. We leren ook de vrienden van Liz ook kennen, die op hun beurt weer lijken op Liz door allen wél een goedbetaalde baan te hebben en een leven naast de Winchster. Het zijn twee werelden die verbonden zijn door twee geliefden, maar gedoemd zijn met elkaar te botsen, wat ook onontkombaar gebeurt in de hetze van zombies.
Wat gelijk opvalt aan de film is dat er subtiel geïmpliceerd wordt dat Shauns wereld omgeven is door zombies waar hij ook deel van uitmaakt. Zowel het eerste shot, dat een doelloze voor zich uit starende Shaun laat zien, als de scènes waarin Shaun gevolgd wordt naar z’n werk verraden dit. Zijn wereld is een klassieke sleur, die gauw zal omslaan in een nachtmerrie van zombies, ellende en angst. Niet dus! Hoewel hetzelfde virus, dat in ook Dawn of the Dead uitbreekt, zijn ronde doet, verandert er in eerste instantie vrij weinig tot niets in Shauns leven. Hij gaat door met zijn dagelijkse procedures en merkt niets van de uitbraak. Pas op het moment dat het tot hem doordringt wat er gaande is, neemt hij het heft in eigen handen en zorgt voor de radicale verandering in zijn leven.
Shaun of the Dead is niet zozeer een parodie op Dawn of the Dead, maar meer een verhaal dat erop is gebaseerd. Weliswaar wordt er gespot met het zombiegenre, de letterlijke bespotting van die films wordt ons onthouden. Een briljante keuze van zowel regisseur Edgar Wright als hoofdrolspeler Simon Pegg, die gezamenlijk het scenario schreven voor deze film. Want wat meestal een nadeel is bij parodieën is hier niet het geval. Het scenario was niet beperkt tot het verhaal van Dawn of the Dead, waardoor er nieuwe situaties konden worden gecreëerd met de nodige humor. Het zorgde voor een frisse wind in het verhaal en geen geforceerde voorspelbare humor. In plaats daarvan maken Wright en Pegg heel goed gebruik van de kennis van de kijker over het uitgebroken virus en verwerken dit tot een ongesproken situatieschets.
Toch zijn er ook minpuntjes te noemen aan de film. Waar de humor vaak erg droog en hilarisch kan zijn, zijn er ook momenten waarbij de film weer serieuze vormen aanneemt, die op sommige momenten erg ongelukkig vallen. Ter verdediging moet erbij vermeldt worden dat dit misschien ook onvermijdelijke situaties waren. Daarnaast is het te hopen dat Shaun of the Dead niet in de schaduw komt te staan van de recente succesvolle remake van Dawn of the Dead. De titel impliceert namelijk een directe verwijzing naar de film, maar dit is in de narratieve context onterecht te noemen. Shaun of the Dead is een op zichzelf staande film die absoluut niet de hulp nodig heeft van het succes van andere films.
Uiteraard is er niet voor niets gekozen voor een titel die verwijst naar de klassieker, maar dit heeft waarschijnlijk alleen met marketingstrategieën te maken. En naast het feit dat Wright en Pegg goed gebruik hebben gemaakt van de achtergrond van het virusverhaal van Dawn of the Dead, hebben zij ook geprobeerd het verhaal niet te laten draaien om de bespotting van die film. Het zombiegenre wordt samen met onze maatschappij onder de loep genomen en vergroot op een wit doek. Shaun of the Dead is daardoor een film geworden die zich losmaakt van zijn in naam gelijke voorgangers.
