Revolutionary Road

DVD Revolutionary Road

Bestel de DVD »

Bestel gemakkelijk online. Op werkdagen voor 21.00 uur besteld, morgen in huis!

Met hooggespannen verwachtingen wordt er uitgekeken naar de komst van de nieuwste film van Sam Mendes (American Beauty). Dat is niet alleen omdat hij in Revolutionary Road de gelijknamige roman van Richard Yates verfilmt en zijn camera weer richt op de mysteriën van Amerikaans suburbia. Bovenal betekent deze film de hereniging van twee beroemde, aan elkaar gewaagde acteurs, die twaalf jaar geleden in elkanders armen op een zinkende oceaanstomer stonden. Leonardo DiCaprio en Kate Winslet (dat moge duidelijk zijn) worden in deze film geconfronteerd met what may have been als zijn Jack en haar Rose een leven ná de Titanic hadden gehad.

We schrijven de jaren vijftig, de Verenigde Staten. Na een korte maar aangename proloog, waarin hoofdpersonages Frank (DiCaprio) en April (Winslet) elkaar op een feest ontmoeten, maakt de film een sprong in de tijd. We zien hoe het stel de auto langs de snelweg stopt om een aantal frustraties op niet bijster genuanceerde wijze uit te praten – of beter, uit te schreeuwen. Na deze felle ruzie stappen ze beiden weer in de auto, en blijven ze doodstil naast elkaar zitten. De camera registreert hun ogen. ‘I always knew there was this entire life behind things,’ zei het personage Ricky Fitts al eens in American Beauty. Inderdaad, dat is er. Het beeld wordt zwart. ‘Revolutionary Road’.

Het is de veelzeggende prelude van een film die de kijker twee uur lang toont hoe stuk een relatie in werkelijkheid kan gaan. Nadat zij verhuisd zijn naar de ideale villa-met-witte-tuinhekjes in een buitenwijk van Connecticut, geraken Frank en April Wheeler in een neerwaartse spiraal van opgekropte verlangens en onvervulde wensen. Samen leven ze een leven dat ze wel met elkaar, maar niet op deze manier willen leven. Hij gaat uit frustratie vreemd met zijn secretaresse, zij glijdt steeds verder van haar acteerdromen richting de geraniums in de voortuin. Meer en meer worden de Wheelers opgeslokt door de illusie van perfectie van het leven in suburbia. Beetje bij beetje breekt de liefde af, ondanks hun voortdurende pogingen de brokstukken te lijmen.

Waar Yates’ originele roman een spreekbuis was voor de subliminaal aanwezige emoties van de jaren vijftig in Amerika, daar treedt de verfilming heden ten dage op reeds ontgonnen terrein. Mike Nichols’ meesterwerk Who’s Afraid Of Virginia Woolf? uit 1966 geldt als een vroeg hoogtepunt in de filmische verkenning van relatieterreur. Toch slaagt Mendes’ film erin om met dezelfde thematische elementen een ander verhaal te vertellen.

Mendes bewandelt met zijn cast en crew de flinterdunne scheidslijn tussen liefde en haat, en toont de onontkoombare verbondenheid van de twee. Hierbij plaatst hij de twee protagonisten in een beklemmend artificiële, maar toch realistische filmwereld. De kinderen van de Wheelers komen zelden in beeld, de camera blijft veel binnenshuis, de overige personages lopen sporadisch in en uit het leven van de Wheelers. Deze ietwat kunstmatige aanpak werkt echter wonderwel: de allesverzengende dialectiek tussen twee geliefden kent geen specifiek slagveld en houdt geen rekening met externe factoren. Het is het genadeloze spel van aantrekken en afstoten, louter en alleen tussen hem en haar.

De kracht van deze dialectiek komt, naast de sterke dialogen uit Justin Haythes scenario, hoofdzakelijk van een werkelijk perfect acteurskoppel. Onder de auspiciën van de sterke acteursregisseur Mendes ontstijgen zowel DiCaprio als Winslet reeds vanaf de opening van de film hun eigen sterimago. Hun spel is zó geraffineerd en zó intens, dat zij de kijker volledig meezuigen in de filmillusie. Door de reeds bestaande chemie tussen de twee kunnen zij zonder schroom alle registers opentrekken, omdat ze precies van elkaar aanvoelen hoe ver ze kunnen gaan. En dat is behoorlijk ver. Hun cruciale rollen in de geloofwaardigheid van dit verhaal vervullen zij op ronduit kippenvelinducerende wijze. Van het zinkende schip van James Cameron zijn zij beland op het zinkende schip van de relatie van de Wheelers.

In deze bredere uitwerking van de voornamelijk Freudiaanse thematiek die Todd Fields Little Children uit 2006 ook exploreerde, ligt er bijzonder veel zeggingskracht in de beelden. Ook al wordt er veel gezegd en (vooral) geschreeuwd, toch zijn het juist de vele geïmpliceerde, latent aanwezige opmerkingen die deze film zo’n impact verlenen. De visuele flair van cinematograaf Roger Deakins trekt genadeloos door het slagveld van de relatie van de Wheelers. Mendes en zijn team slagen erin om op nietsontziende, maar desondanks integere wijze een pijnlijk herkenbaar verhaal te vertellen – daarbij culminerend in een ronduit briljant eindshot.

Revolutionary Road plaatst twee van de grootste Amerikaanse acteurs van hun generatie tegenover en naast elkaar, in een oprechte, van alle glamour ontdane battle of the sexes. Het toont op onnavolgbare wijze hoe een relatie kan verzanden in de hopeless emptiness waar de film aan refereert. Door topprestaties van de voltallige cast en crew – ook de muziekscore van grootmeester Thomas Newman bezorgt rillingen – is Revolutionary Road niets minder dan een prachtfilm.