| Regie: | , |
|---|---|
| Cast: | Harriet Owen, Blayne Weaver, Corey Burton, Jeff Bennett, Kath Soucie, Andrew McDonough |
| Genre(s): | Animatie, Avontuur, Familiefilm, Fantasy |
Bij Disney hebben ze de laatste jaren de gewoonte om hun klassiekers uit te melken door sequels direct op video uit te brengen (bv. The Return Of Jafar (Aladdin 2), The Lion King 2: Simba’s Pride, The Lady And The Tramp 2: Scamp’s Adventure). Geen van deze films stralen de magie van hun voorgangers uit en bewezen ook voor Disney dat de bliksem nooit twee keer op dezelfde plek inslaat. En ook Return to Neverland, een vervolg op Peter Pan, was oorspronkelijk bedoeld als een film die direct op video uitgebracht zou worden maar de onuitputtelijke populariteit van het origineel uit 1953 deed Disney vermoeden dat een gokje op een bioscooprelease wel te doen was. Het tijdloze verhaal, de herkenbare personages en de wonderlijke avonturen van de jongen die nooit volwassen wordt maakten het tot een film die voor alle leeftijden leuk is en blijft. Jammer genoeg komt hij kwalitatief gezien niet eens in de buurt van Toy Story 2 , de enige andere sequel die Disney ooit op het grote doek bracht, en laat staan het origineel.
We zitten midden in de Tweede Wereldoorlog wanneer Return To Neverland begint en alle mannen in Londen worden opgeroepen om hun plicht ten opzichte van hun vaderland te vervullen. Eén van de vrouwen die met twee kinderen achterblijft is Wendy Darling, die, zoals de meesten wel weten, naast Peter Pan en haar broertjes de hoofdrol speelde in het origineel. Wendy heeft altijd geprobeerd de herinneringen aan haar tijd in Never Land levend te houden door haar avonturen aan haar kinderen te vertellen. Haar dochter Jane is echter een nogal sceptisch meisje en gelooft niet meer in de sprookjes die haar moeder vertelt. Op een nacht komt Captain Hook op spectaculaire wijze langs en ontvoert Jane (hij meent dat hij Wendy te pakken heeft) om zo Peter Pan uit z’n tent te lokken. De valstrik werkt niet en Peter Pan weet Jane te redden. Hij is geschokt als hij merkt dat Jane niet in sprookjes gelooft en daardoor komt Tinkerbell in gevaar. Wanneer Kapitein Haak Peter Pan toch nog weet te vangen moet Jane alle zeilen bijzetten en haar geloof in sprookjes herstellen om zo de fouten recht te zetten.
Return to Neverland is een film vol onlogische plotlijnen waar de doelgroep overigens naar alle waarschijnlijkheid niets van zal merken. De verhaallijn van de film is vrijwel dezelfde als die in Peter Pan, met het verschil dat het nu in de Tweede wereldoorlog geplaatst is en vertelt wordt vanuit het perspectief van Wendy’s dochter. Deze oude verhaallijn was een goed concept maar hier loopt het in slechte banen. Het feit dat Jane onverschillig reageert op Peter Pan en Tinkerbell en niet gelooft dat ze echt bestaan, ondanks het feit dat ze geruime tijd met hun omgaat, helpt de logica van het plot niet echt op weg. Het feit dat Jane onverschillig reageert op Peter Pan en Tinkerbell en niet gelooft dat ze echt bestaan, ondanks het feit dat ze geruime tijd met hun omgaat, helpt de logica ook geen handje. Zeker niet als ze het bestaan van Captain Hook wél erkent als ze voor hem op zoek gaat naar een schat die Peter Pan gestolen zou hebben. Ze komen beiden uit dezelfde sprookjeswereld en beide personages kwamen voor in de verhalen van Jane’s moeder. Jane’s problematiek met het Never Land van haar moeder komt zo niet goed uit de verf terwijl de film er rond draait.
Een degelijke soundtrack is ook afwezig. In tegenstelling tot Peter Pan, is Return to Neverland geen musical in de zin dat de personages in zingen uitbarsten. Er is slechts één moment in de film waarin personages zingen, een ‘toevallig’ gekozen nummer genaamd ‘One of us’. Dit wordt gezongen door de Lost Boys wanneer ze Jane lid maken van hun exclusieve club. Alle andere liedjes moeten er voor zorgen dat de kijker zich met de personages gaat identificeren wanneer ze stil uit het raam kijken of hun volgende actie plannen. Deze variëren echter tussen flauw en irritant.
Door deze vervelende liedjes en de onlogica van het plot is Return To Neverland geen haar beter dan alle andere sequels die de Disney-maatschappij wél op video heeft uitgebracht. De magie van het origineel is hier helaas verdwenen en de echter Peter Pan-fans zijn hierbij gewaarschuwd. Volwassenen hebben bij deze film niet veel te zoeken, hun kinderen zullen van Return to Neverland echter ongetwijfeld genieten. En die doelgroep had de studio waarschijnlijk ook in gedachte.
