| Regie: | Jonas Elmer |
|---|---|
| Cast: | Renée Zellweger, Harry Connick Jr., Siobhan Fallon, J.K. Simmons, Mike O'Brien, Frances Conroy, Ferron Guerreiro |
| Genre(s): | Komedie, Familiefilm, Muziek |
Bij de naam ‘Renée Zellweger’ denken we vrijwel meteen aan Bridget Jones: de klunzige maar aandoenlijke eeuwige vrijgezel, die haar frustrerende liefdesleven deelt met haar dagboek. Sinds Bridget Jones’s Diary in 2001 uitkwam, lijkt Zellweger vastgeketend aan de rol van kluns. Ook in haar nieuwste project New In Town zien we wat van Bridgets klunzigheid terug. In deze komedie (hoe kan het ook anders, met Zellweger in de hoofdrol), geregisseerd door de Deen Jonas Elmer, heeft de actrice verrassend genoeg een goedbetaalde baan en een verantwoordelijk karakter.
Zellwegers tegenspeler Harry Connick Jr. heeft niet zo’n typerend etiket op z’n voorhoofd. Connick is dan ook minder bekend als acteur, maar des te meer als muzikant. Het album van de door hem geschreven filmmuziek van When Harry Met Sally… uit 1989 werd zelfs meerdere keren platina. Een van de films op Connicks cv is P.S. I Love You (2007).
De uit Miami afkomstige consultante Lucy Hill krijgt de opdracht een fabriek in het pittoreske dorpje New Ulm, Minnesota te reorganiseren. De ambitieuze Lucy neemt de opdracht meteen aan, in de hoop er een vette bonus uit te halen. Wanneer ze het dorp binnenrijdt, blijkt ze het luxe, met palmbomen omringde kantoor in Miami ingeruild te hebben voor een ondergesneeuwde schuur in de middle of nowhere. Als haar personal assistant Blanche Gunderson (Siobhan Fallon Hogan) vervolgens een niet zo snugger geitenwollensokkentype blijkt te zijn, zakt Lucy’s moed haar al helemaal in de naaldhakken. Via Blanche ontmoet Lucy de trucker Ted, in eerste instantie allesbehalve liefde op het eerste gezicht. Toch blijkt de ongeïnteresseerd overkomende, bierdrinkende trucker Lucy van pas te komen. In zijn eentje vormt Ted namelijk als vakbond de steun en toeverlaat van de fabriekswerknemers. Helemaal als blijkt dat Lucy’s baas in Miami de fabriek wil sluiten omdat hij er geen heil meer in ziet, is Ted de eerste die bij haar op de stoep staat. En de laatste met wie Lucy ruzie wil, want er lijkt (hoe verrassend) een ware romance te ontstaan tussen de twee aartsrivalen. Omdat ze in een korte tijd toch is ingeburgerd in het dorp (de naaldhakken zijn inmiddels ingeruild voor sneeuwschoenen) en de welbekende band met de bewoners heeft geschept, neemt ze een drastisch besluit. Ze zet haar eigen carrière op het spel, om de fabriek te redden met een nieuw product: de tapiocapudding van Blanche. De blonde consultant ontwikkelt zich van barbiebitch tot dorpsengel.
Aan het voorspelbare karakter van New In Town valt niet te ontkomen. Hoewel het verhaal goed in elkaar zit, herken je het typisch Amerikaanse script: de succesvolle hoofdpersoon krijgt te maken met een situatie die tegen haar eigen ideeën in gaat; past zich na lange tijd ‘noodgedwongen’ toch maar aan; ontmoet hierbij haar aartsrivaal, van wie ze eerst niets van moet hebben, maar op wie ze later verliefd wordt; haar mentaliteit verandert van verwend ‘my-way-or-the-highway‘-denken naar sociaal medeleven; en uiteindelijk leven ze nog lang en gelukkig. Het verhaal doet op sommige punten denken aan andere romantische familiefilms, zoals The Holiday (2006). Hierin voelt ook Cameron Diaz zich als rich girl in eerste instantie niet thuis op de boerderij in Engeland. Eenzelfde verwend kreng speelt Emma Roberts in het recente Wild Child, wanneer ze als prinses door haar vader naar een kostschool gestuurd wordt.
Hoe leuk het ook kan zijn, die voorspelbaarheid is in New in Town een belangrijk minpunt. Was het niet leuk geweest als Lucy in plaats van verliefd te worden op goedheiligman Ted, zijn zwarte kant had ontdekt en zijn oplichterijen als een echte Charlie’s Angel nog vóór uitvoering had kunnen voorkomen? Een extra psychologische dimensie zou een formulefilm als deze geen kwaad doen.
Hoe voorspelbaar ook, de makers van de film hebben overal aan gedacht. De verschillende karakters komen door hun kleding en gedragingen goed uit de verf. De bijna Texaanse accenten van de dorpsbewoners geven ze nét dat extra beetje ‘boertigheid’ wat ze kwetsbaar en haast kinderlijk heilig maakt.
Voor fans van Zellweger, mensen die van zoetsappige romantische komedies houden, en mensen die de romantische zorgen van High School Musical 3 en de sneeuw van Oorlogswinter al hebben gezien, is New In Town weer even een lekker tussendoortje.
