| Regie: | David Zucker |
|---|---|
| Cast: | Mark Aisbett, Ashton Kutcher, Jon Abrahams, Tara Reid, Molly Shannon, Terence Stamp, Andy Richter |
| Genre(s): | Romantiek, Komedie |
De filmMy Boss’s Daughter lijkt in eerste instantie een ‘American Pie’-achtig product, maar laat ik voorop stellen dat het humorniveau absoluut niet in de buurt komt. Nu weet ik dat de meningen verschillen over films zoals American Pie , maar het succes wees uit dat de meeste mensen gelachen hebben. Deze film daarentegen is totaal niet grappig. Het is ook niet romantisch of entertainend, zelfs niet spannend. Het is eigenlijk niet echt in een genre in te delen, alleen dan in die van de slechte films. Dit allemaal is waarschijnlijk de oorzaak van de besluiteloosheid van de regisseur en scenarioschrijver samen.
My Boss’s Daughter gaat over een jonge medewerker in een uitgeverij, Tom Stansfield (Ashton Kutcher), die een oogje heeft op de hoogst aantrekkelijke Lisa Taylor (Tara Reid). Het probleem is alleen dat dat de dochter is van Jack Taylor (Terence Stamp), de baas van Tom. Toch legt Tom contact met Lisa en door een misverstand moet Tom op het huis van Lisa en zijn baas letten, terwijl iedereen weg is. Tom wil dit natuurlijk zo goed mogelijk doen, omdat hem een promotie staat te wachten. Maar hoe simpel de klus ook lijkt, het wordt een blamage. Mensen komen spontaan op bezoek en halen het hele huis overhoop. Maar goed, het moest ook fout gaan, anders was het geen echte standaard Hollywoodkomedie.
In principe is met het concept niks mis, maar met het verhaal wel. Het scenario is zo zwak dat je er moe van wordt. Daarbij komt ook dat je duidelijk merkt dat de regisseur niet goed wist waar hij heen moest met de film; de onrealistische ‘Naked Gun’-humor of meer realistische ‘American Pie’-humor. Dat geeft zo’n ongeloofelijke scheiding in dialogen en scènes dat de kijker eigenlijk niet weet wat hij ermee aan moet. Zo zie je dat sommige personages heel erg allerdaags en andere weer totaal overdreven neergezet zijn. Tom, bijvoorbeeld, is een heel allerdaagse jongen, die in principe je buurman zou kunnen zijn, maar de assistent van zijn baas, Audrey (Molly Shannon), is weer zo’n overdreven, domme, sletterige del.
Maar niet alleen daaraan zie je duidelijk dat de scenarioschrijver en de regisseur geen overeenstemming bereikten over wat voor een film het uiteindelijk zou worden. Zo is er een scène waarbij Carmen Electra in het bad van de tuin valt en daarna Baywatch-achtig in slow-motion uit het water stapt. Dit is op zich humoristisch en melig, tenminste áls je het in zo’n film als Scary Movie ziet, maar niet als je naar wat intelligentere humor snakt, wat je gedurende My Boss’s Daughter wel verwacht.
Over de hele film gekeken heb ik in totaal één keer echt gelachen, maar daar buiten vond ik het een saaie, flauwe en, op sommige momenten, gore film. Het is, zoals ik eerder al zei, een film waarin je ziet dat sommige scripts niet door bepaalde regisseurs verfilmd moeten worden, want dan zie je dat met name de humor te flauw wordt en op de verkeerde momenten vallen. Het zijn namelijk niet de acteurs, die de humor maken, en evenmin het verhaal op zichzelf, maar de uitgewerkte situaties en dialogen. En dat laatste mist My Boss’s Daughter in alle opzichten.
