Max Payne

DVD Max Payne

Bestel de DVD »

Bestel gemakkelijk online. Op werkdagen voor 21.00 uur besteld, morgen in huis!

Zeven jaar geleden verscheen de eerste Max Payne op pc en consoles. Een spel dat zich door zijn filmische karakter, spetterende actie, sterke verhaallijn en scherpe oneliners uitstekend zou lenen voor een verfilming. Twee jaar later kwam een vervolg, die zelfs het eerste spel overtrof. En nu is het dan zover: Max Payne verschijnt eindelijk op het witte doek.

De New Yorkse rechercheur Max Payne is na de moord op zijn vrouw en kind afgegleden naar een kantoorbaantje op het politiebureau. Buiten werktijden gaat hij op zoek naar de dader, om de moord te wreken. Daar stuit hij op een aantal zaken die het daglicht niet kunnen verdragen. De dood van zijn vrouw blijkt zelfs onderdeel te zijn van een duister complot. Als uiteindelijk een collega wordt vermoord, krijgt hij de schuld in de schoenen geschoven. Max moet proberen het complot te ontrafelen en zijn onschuld te bewijzen.

Veel gameverfilmingen maken de fout om te ver van het verhaal en de stijl van de bron af te dwalen, waardoor het uitmondt in een middelmatige film. De kracht van het spel wordt niet vertaald naar het witte doek, waardoor het bijzondere karakter ervan verdwijnt en de fans worden teleurgesteld. Andere films blijven juist weer te dicht bij de game, maar weten niet wat ze ermee moeten. Vaak is het verhaal te beperkt om een hele film lang te boeien en ziet het er vrij knullig uit. Max Payne weet de juiste mix te vinden tussen game en film.

De game doet sterk denken aan de film noir. Elementen van het genre zijn ook in de film terug te vinden. Ze maken van Max Payne een stijlvolle, doch grauwe en naargeestige film. Opmerkelijk genoeg gaat de film minder diep dan de game. De film is veel braver gehouden, om in Amerika een lagere rating te krijgen. Hierdoor kunnen ook dertienjarigen hem zien, terwijl het spel pas door oudere tieners te spelen was.

Dat betekent niet dat de film niet genoeg te bieden heeft. Zo zijn de actiescènes fraai en blijft het verhaal spannend tot het einde. Wie beide games gespeeld heeft, weet wel al snel hoe de vork in de steel zit. Dit bewijst aan de andere kant dat de film dicht bij zijn bron blijft. Helaas maakt men minder gebruik van de voor de game zo kenmerkende slowmotion-schietpartijen en fijnzinnige oneliners.

De casting is problematisch. Mark Wahlberg weet te overtuigen als Max, al kennen we die gepijnigde blik uit al zijn eerdere films. Toch weet hij de twijfels die er vooraf over hem waren weg te nemen en zet hij een degelijke rol neer. De andere personages worden met wisselend resultaat ingevuld. Beau Bridges is als BB, een vriend van Max, op dreef, maar Mila Kunis is als femme fatale Mona Sax behoorlijk misplaatst. Dit is niet te wijten aan Kunis, maar het lachebekje uit That 70′s Show is gewoonweg verkeerd gecast.

De matige vertolking is niet alleen de schuld van de slechte casting. De film is bijzonder rommelig. Max Payne wordt bevolkt door allerlei personages die nauwelijks de ruimte krijgen om zich te ontwikkelen. Ludacris hangt er als agent Jim Bravura een beetje bij, het personage Mona Sax lijkt er haast met de haren bijgesleept en Nicole Horne, de baas van het verblijf, loopt zelfs doelloos rond. Zo zijn er nog wel meer voorbeelden te noemen. Het lijkt er sterk op dat men bij het maken van deze film al bezig was met een vervolg.

Dit vervolg mag wel evenwichtiger zijn dan het eerste deel. In de eerste helft zit het met de geloofwaardigheid goed. We krijgen inzicht in de situatie en de beweegredenen van Max. Zo hebben de hallucinaties van de drugsgebruikende personages in het begin nog een acceptabel niveau. Helaas slaat men naar het einde steeds meer door. Dat is zonde. Max Payne blijft al te veel hangen in de verwikkelingen binnen het verhaal en mogelijke verwijzingen naar een tweede deel.

Max Payne is een van de beter geslaagde gameverfilmingen in jaren. De sfeer komt perfect overeen met de game. Actie en verhaal zijn ook dik in orde. Helaas hinkt de film op meerdere gedachten, laat de casting hier en daar te wensen over en slaat het naar het einde toe op hol. Maar uiteindelijk is het een geslaagde poging om deze gameheld naar het witte doek te brengen.