Lolita

1 september, 1999 | Recensie / review door: Joshua Luijten
Regie: Adrian Lyne
Cast: Jeremy Irons, Melanie Griffith, Frank Langella, Dominique Swain, Suzanne Shepherd, Keith Reddin, Erin J. Dean
Genre(s): ,

Lolita is een verfilming van de roman van Nabokov, ook al verfilmd door wijlen Stanley Kubrick in 1962. Het verhaal gaat als volgt. Humbert Humbert (Jeremy Irons) vertrekt uit Europa om les te gaan geven in Amerika. Daar trouwt hij de weduwe Charlotte Haze (Melanie Griffith). Zij heeft een dochter, Lolita, die hem doet denken aan zijn eerste jeugdliefde. Na de dood van zijn vrouw beginnen Lolita (Dominique Swain, bekend uit Face/Off) en de man een relatie. En zo ontstaat de basis voor een verhaal over een man van middelbare leeftijd, die valt voor de charmes van een tienermeisje. Samen trekken ze door de wilde weidse wereld van de Verenigde Staten anno 1947 en vallen ten prooi aan allerhande verleidingen en taboes. De schimmen van een verloren jeugdliefde van de man herrijzen in de gestalte van Lolita. Gekweld door zijn herinneringen aan vroeger vertelt de man zijn levensverhaal, dat gaandeweg steeds meer blijkt te zijn vervormd door obsessie dan door liefde. Hij wil niet weten dat ook de relatie, of eigenlijk de strijd met Lolita tot een voor hem noodlottig verlies zal leiden. Het drijft de man tot waanzin.

De film is uiterlijk zeer goed verzorgd, met veel aandacht voor allerlei details. Mooie belichting en mooie fotografie. Het is echter juist deze perfectie die het verontrustende karakter van de relatie tussen man en meisje teniet doet. Alles ziet er even mooi uit, terwijl de pijnlijke kanten van de obsessie voortdurend op de achtergrond blijven. Juist daarom ontstaat er geen betrokkenheid bij de personages. Er is bewust voor gekozen de film te situeren in het Amerika van de jaren vijftig, omdat er zo meer nadruk zou komen te liggen op het taboe. Echter, de belevingswereld van het duo wordt eigenlijk nooit direct bedreigd door de buitenwereld, zodat er op het taboe ook niet veel nadruk komt te liggen. Wat overblijft is eerder een komisch stripverhaal anno 1950. Zonder de aanwezige humor om zeep te helpen had de film meer een tragedie moeten zijn.

Meer van dit soort artikelen? Abonneer je op de Xi-online.nl nieuwsbrief of RSS Feed.

Reageer

Elke donderdag onze nieuwsbrief met artikelen, aankondigingen en prijsvragen in je mailbox!

inschrijven