| Regie: | Danny Cannon |
|---|---|
| Cast: | Sylvester Stallone, Armand Assante, Rob Schneider, Jürgen Prochnow, Max von Sydow, Diane Lane, Joanna Miles |
| Genre(s): | Misdaad, Actie, Sciencefiction |
Regisseur Danny Cannon droomde van kinds af aan al over een verfilming van stripheld Judge Dredd. Hij maakte fictieve filmaffiches met daarop Harrison Ford als Dredd en Ridley Scott als regisseur van de film. Hij had nooit durven hopen dat hij zelf ooit eens zijn droomproject zou gaan regisseren. Sylvester Stallone zag echter Cannon’s debuutfilm, de sfeervolle misdaadfilm The Young Americans, en besloot dat Cannon de geschikte man zou zijn voor de klus. De in Londen wonende Cannon pakte zijn koffer in en zakte af naar Hollywood. Hij kreeg de beschikking over een enorm budget en ging aan de slag.
Misschien dat Cannon te dicht betrokken was bij het materiaal en zich heeft vertilt aan het geheel, want de uiteindelijke film valt wat tegen. Het verhaal handelt over de een keiharde politiemacht, de Judges, die misdaad in het futuristische Mega City op een bijna fascistische manier de kop indrukken. Stallone is Dredd, de hardste maar wel meest rechtvaardige van alle Judges. Hij wordt het slachtoffer van een duivels plan om de Judges omver te werpen, wordt ontslagen en naar een gevangeniskolonie gestuurd.
Hier laat hij het natuurlijk niet bij zitten. Nog voordat je “Rambo” kan zeggen vliegen de lichamen je om de oren. De film is een triomf qua vormgeving en decors. Nooit eerder is een futuristische stad zo overtuigend in beeld gebracht als hier. Via een combinatie van echte decors en computerbeelden ontrold zich een adembenemend landschap waarin torenhoge gebouwen en honderden rondvliegende voertuigen moeiteloos naast elkaar bestaan.
De problemen van de film hebben te maken met het verhaal, dat erin slaagt om afwisselend te simpel en te complex te zijn. Simpel is het verhaalverloop dat zonder verrassingen leidt tot de verplichte finale. Complex is echter het hele achtergrondverhaal, vanaf Dredd’s oorsrong tot de mysterieuze wereld die buiten Mega City One ligt. Dit zijn nu juist de interessante elementen van de film, en door deze snel af te raffelen wordt een potentieel uitstekende film al snel om zeep geholpen.
Schurk Armand Assante is oke en zijn moordlustige hulpje, een enorme robot, is prachtig, maar met dit soort zaken wordt te weinig gedaan. Assante sterft te snel en te cliche, net als de film. Stallone is daarentegen best te pruimen als Dredd, al is het een verkeerde beslissing geweest om hem zonder helm te laten zien. Maar ja, dan hadden ze net zo goed een andere akteur voor zijn rol kunnen gebruiken. Iemand als Fred Dryer (uit de TV aktieserie Hunter), die Cannon vanaf het begin al op het oog had.
Dredd’s komische ‘side kick’ Rob Schneider had compleet uit de film gesneden kunnen worden. Deze zorgt op alle verkeerde momenten voor zogenaamd grappige commentaren maar slaagt er slechts in te irriteren.
