| Regie: | Henry Selick |
|---|---|
| Cast: | Simon Callow, Richard Dreyfuss, Jane Leeves, Joanna Lumley, Miriam Margolyes, Pete Postlethwaite, Susan Sarandon |
| Genre(s): | Animatie, Avontuur, Familiefilm, Fantasy, Musical |
Na The Nightmare Before Christmas begon animator Henry Selick samen met producent Tim Burton aan de verfilming van Roald Dahl’s klassieke “kinder”verhaal James and the Giant Peach. Grappig genoeg worden beide films gedistribueerd door Walt Disney Pictures, wiens visie op kinderamusement wat onschuldiger en naiever is. Te naief misschien, want het is hopenlijk genoegzaam bekent dat kinderen een hoop kunnen hebben. Niet dat James and the Giant Peach zo donker of angstwekkend is. Het verhaal is geworteld in de beste sprookjestraditie van de gebroeders Grimm, waarin heksachtige peettantes kinderen het leven zuur maken. Dahl’s negatieve visie op volwassenen komt gelukkig ook goed naar voren in Selick’s oogverblindende animatiefilm.
De film is een combinatie van live action, getekende animatie (de droomscene), en zeer geavanceerde poppen animatie. De poppenanimatie is zeer virtuoos en fantasievol. Alle figuren hebben een uiterst herkenbaar eigen karakter en stemgebruik (de stemmen zijn van Susan Sarandon, Richard Dreyfuss, en anderen). Ook de details in de animatie, zoals schaduw en textuur zijn zorgvuldig uitgevoerd. De perzikhuid bijvoorbeeld heeft duizenden zachte haartjes, waar de wind doorheen ruist en voetstappen hun sporen achterlaten. De live action elementen, het begin en einde van de film, met de twee enge tantes zijn lekker vet aangezet, met prachtige, karikaturale rollen van Joanne Lumley en Miriam Margolyes. Doordat deze scenes hevig gestileerd zijn verloopt de overgang naar de poppen animatie geheel naadloos en overtuigend. Vanzelfsprekend is dit middengedeelte het beste en meest fantasierijke van de hele film met mooie, griezelige avonturen en grappige interacties tussen de verschillende figuren, zoals de onverschrokken duizendpoot en de bang aangelegde aardworm.
De muziek en songs zijn van de hand van Randy Newman, die een aantal songs zeer aanstekelijk heeft gemaakt, maar ze missen de fantasie en finesse van de betoverende songs van Danny Elfman, de componist van The Nightmare Before Christmas en diverse Burton films. Hetzelfde geldt voor de gehele produktie, ze kan net niet tippen aan het overweldigende gevoel van vreugde en overrompeling dat die geniale kerstfilm teweegbracht. Maar misschien is dat eigenlijk een beetje gezeur van een brommerige, verwende volwassene.
