Het is alweer woensdag 30 januari. ‘Na vandaag nog drie dagen te gaan’ hoor ik mezelf gapend denken terwijl de Rotterdamse kou mij tussen alle hoge gebouwen hevig doet rillen. Onderweg naar de Doelen, waar mijn filmfestivaldag doorgaans zo rond negen uur begint, zie ik de straatmuzikant rustig op zijn gitaar pingelen. Hij zingt en speelt nu nog niet echt nummers, wel laat hij zo af en toe de klanken van zijn gitaar langs en tussen de mensen deinen.
Maar iedereen loopt druk met zijn filmpas langs hem heen. Sommigen drinken hun coffee-to-go, weer anderen staan druk te bellen met een peuk in hun hand. Hij is in alle rust nog aan het opwarmen, zoveel is duidelijk en ook begrijpelijk op dit uur met deze temperatuur. Hoewel, zijn rode pet licht al wel klaar voor de beloning na het werken. Snel baan ik mij een weg naar binnen om alvast de kaartjes voor de volgende dag te scoren en zie dat de pet nog leeg is.
Het is gelukt met de kaartjes voor donderdag, maar mijn haast is nog steeds aanwezig. Druk benend zie ik in een snelle blik dat de pet al 1 euro 50 aan inhoud telt.
‘take a sad song and make it better’
The Beatles, zo’n band waar ik altijd naar kan luisteren. Mooie muziek, maar ik heb haast want mijn afspraak met Paula van der Oest nadert. Het interview verloopt prettig en de tijd vliegt. Ruim drie kwartier later sta ik daarom ook weer opgelucht buiten de bioscoop met een half bandje vol quotes. Ik heb tijd voor een lunch, mijn volgende film is pas over een uur. Ik besluit wederom, dit keer op mijn gemak, naar de Doelen te gaan om me daar op de soep van de dag te storten.
‘there’s too much confusion, I can get no relief’
De muzikant speelt Jimi fraai, maar origineel is het nummer natuurlijk van Bob Dylan. Ik stop met lopen en bedenk me wanneer ik hem ga zien. Zaterdagavond wordt het, mijn laatste film. I’m Not There, de film van Todd Haynes over Bob Dylan met Cate en Heath. Ik staar naar de muzikant en vraag me af of hij met zijn nummers soms rekening houdt met de programmering van het IFFR. Hij kijkt terug en zingt: ‘no reason to get excited’. Ik staar en vraag het hem niet, loop naar binnen, krijg een pompoensoep voorgeschoteld en besluit: morgen doneer ik mijn deel in de pet.
Mijn top 5:
1.Import Export
2.La Graine et le Mulet
3.Mio Fratello è Figlio Unico
4.Naissance des Pieuvres
5.Tiramisu
