I Spy

29 november, 2004 | Recensie / review door: Edward van der Lugt
Regie: Betty Thomas
Cast: Eddie Murphy, Owen Wilson, Famke Janssen, Malcolm McDowell, Gary Cole, Phill Lewis, Viv Leacock
Genre(s): , ,

Ik ben er heilig van overtuigd dat elke televisieserie uit de jaren ’60 en ’70 het witte doek zal bereiken. Helaas is het wel zo dat er dan vaak schaamteloze producties worden afgeleverd waardoor het lijkt alsof er in Hollywood weinig creatief talent rondloopt. Toch is er voor elke succesvolle Charlie’s Angels wel een miskleun als The Avengers of Wild Wild West. Dan is daar ineens I Spy, heel erg losjes gebaseerd op de gelijknamige serie uit de jaren ’60, waarin Eddie Murphy en Owen Wilson de rollen van Robert Culp en Bill Cosby overnemen.

Wanneer men de titel van de film verandert en de personages andere namen meegeeft dan heb je gewoon weer een van de vele actiekomedies waarin een zwarte en een blanke elkaar niet uit kunnen staan maar toch de wereld moeten zien te redden. De film I Spy is niets meer dan een bijeengeraapt zooitje van slechte grappen, tenenkrommende clichés en actiescènes die precies volgens het boekje worden uitgevoerd.

De slechterik is hier Arnold Gundars (Malcolm McDowell), een internationale wapenhandelaar die het voorzien heeft op het nieuwste gevechtsvliegtuig van de Amerikaanse overheid. Plaats van handeling is Budapest waar op dat moment toevallig boksheld Kelly Robinson (Eddie Murphy) aanwezig voor een wedstrijd. De Amerikaanse regering vindt het dan een goed idee om hun tweederangs agent Alex Scott (Owen Wilson) te koppelen aan Robinson aangezien hij diegene is die contacten heeft waardoor Scott binnen kan dringen in het hoofdkantoor van de slechterik. Gooi daar ook nog eens een love-interest tussen in de vorm van Famke Janssen en je kunt je lol op.

Het is waarschijnlijk overbodig om te melden dat Eddie Murphy zijn charisma van de jaren ’80 kwijt is geraakt. Het afgelopen jaar kwam hij met Showtime en Pluto Nash, waarvan de laatste tot de grootste flops van Warner Bros. gerekend mag worden. Zoals zo vaak bij dit soort films wordt er uitvoerig gespeeld met het gegeven dat twee verschillende culturen, in dit geval de blanken en de zwarten, niet met elkaar overweg kunnen. Natuurlijk moet het allemaal wel luchtig blijven anders schrik de vijftienjarige jochies af die hier altijd om in een deuk liggen. De stereotype grappen liggen er zo dik bovenop en zijn zo gekunsteld dat je de grappen al kilometers van tevoren ziet aankomen. Eddie Murphy heeft hier zoals vermeld wel vaker last maar wat nu zo jammer is dat het lijkt alsof Owen Wilson aleen maar een salarisstrookje op komt halen. Hij droeg bij aan de fenomenale scripts van Rushmore en The Royal Tenenbaums die hij liet regisseren door Wes Anderson en dan komen de producers niet eens op het idee om hem even door het script te laten kijken om zo eventuele fouten eruit te halen. Misschien had hij er helemaal geen zin in wat ook wel blijkt aan de manier waarop hij in de film uit z’n ogen kijkt.

Er zijn een heleboel momenten waaruit blijkt dat de film voor een habbekrats is gemaakt. Ten eerste wordt ervoor gekozen om het verhaal in Budapest te situeren wat enkel en alleen te maken heeft met het feit dat je daar lekker goedkoop kunt filmen. De stad is vaak gebruikt als stand-in voor andere Europese steden en op dat gebied er is dus geen sprake van originaliteit. Ook de rest van het productiedesign laat flink te wensen over. Laat het publiek tenminste geloven dat er ook echt gebruik gemaakt van eeuwenoude kastelen in plaats van het filmen voor een kartonnen bord.
Waarom Owen Wilson ook ineens de rol overneemt die vroeger vervuld werd door Bill Cosby is ook een groot raadsel. In de serie was Cosby namelijk de agent en vervulde Robert Culp de rol van de atleet (een tennisser om precies te zijn). Maar in het moderne Hollywood heeft Murphy helaas een nog altijd grotere aantrekkingskracht dan Wilson en moeten zijn wensen gerespecteerd worden.
Actiescènes zijn er te over maar zonder ook maar enige chronologie. De standaard autoachtervolgingen dienen enkel als schakel om de zoektocht naar het hetgeen dat gejat is te rechtvaardigen. Maak daarbij gebruik van lompe editing en teveel explosies ne je krijgt een mix van de meest slechte buddy movies die de filmwereld rijk is.

Uiteindelijk blijven we elk jaar dezelfde films kijken maar dan met andere acteurs, een andere schurk en weer iets waarvan de wereld naar de knoppen gaat. De enigste reden die daarvoor te bedenken valt is dat wij elkaar daar niet voor waarschuwen. Bij deze dan – verbreek die ketting.

Meer van dit soort artikelen? Abonneer je op de Xi-online.nl nieuwsbrief of RSS Feed.

Reageer

Elke donderdag onze nieuwsbrief met artikelen, aankondigingen en prijsvragen in je mailbox!

inschrijven