| Regie: | Peter Segal |
|---|---|
| Cast: | Steve Carell, Anne Hathaway, Dwayne Johnson, Alan Arkin, Terence Stamp, Terry Crews, David Koechner |
| Genre(s): | Actie, Komedie, Avontuur |
Bij de meeste liefhebbers – tenminste, dat mogen we hopen – gaan de nekharen overeind staan bij het horen van het woord ‘spoof’. De laatste jaren heeft het team achter onder meer de Scary Movie-films zo’n bak ellende over de bioscoopgangers uitgestort, dat het subgenre van de parodie iedere geloofwaardigheid heeft verloren. En dat terwijl de spoof in de jaren tachtig grote hoogtepunten beleefde met onder meer The Naked Gun en Airplane! Peter Segal waagt zich nu aan een filmversie van de televisieserie Get Smart, een persiflage van Mel Brooks uit de jaren zestig op spionagefilms als de James Bondfilms. Is het flauw? Ja. Is het hysterisch? Ja. Werkt het? Verrassend genoeg wel.
Maxwell Smart (een schitterende Steve Carell) is hoofdanalist bij CONTROL, de vrij knullige tegenhanger van de CIA. Wanneer het hoofdkwartier wordt aangevallen door de terroristische organisatie KAOS (het niveau van de woordspelingen is hoog), en de identiteiten van alle geheim agenten plotsklaps bekend zijn, is Max de enige persoon die KAOS kan bestrijden. Samen met de beeldschone Agent 99 (Anne Hathaway met haar hertenogen), die door plastische chirurgie eveneens niet bekend is bij de vijand, trekt hij eropuit naar Rusland, op zoek naar radioactieve wapens.
Hiermee wordt het startsein gegeven aan een spervuur van grappen, waarbij er meer dan eens mis wordt geschoten. Het gegeven van een klungelige spion is allesbehalve origineel, maar de manier waarop de makers dit idee vormgegeven, is verrassend fris. Get Smart blijft constant zijn personages op een serieuze manier benaderen, en opmerkelijk genoeg zorgt dit ervoor dat de gebeurtenissen werken.
Dit is voornamelijk de verdienste van hoofdrolspeler Steve Carell, die een perfecte invulling geeft aan het personage van Max Smart: bloedserieus, ontzettend onhandig, arrogant, maar met onvermoede vaardigheden. Smart is een nerd, een kantoorklerk die de wijde wereld in wordt gestuurd, en aan handboeken weinig meer heeft. Carells clowneske hoofd is al voldoende om de toon te zetten.
Daarbij wordt Carell omringd door een fijne selectie acteurs. Anne Hathaway doet meer dan alleen maar mooi wezen, en toont zich van haar coolste én grappigste kant. Dwayne Johnson – de man die zijn bijnaam The Rock sinds de basisschool heeft gehouden – speelt mooi met de stereotype stoerheid van zijn personage. De leukste bijdrage komt echter van Alan Arkin, de drugsverslaafde opa in Little Miss Sunshine, die als The Chief een prachtige balans tussen intellect en onnozelheid weet te bewaren.
In het scenario heeft men echter weer steken laten vallen. Allereerst duurt de film te lang – van de maar liefst twee uur die deze komedie voor het grote publiek nodig heeft om het verhaal te vertellen, had zeker een half uur geschrapt kunnen worden. Met name de effectiviteit van de humor had hier baat bij gehad. Smart die een fenomenale dans met een nogal zwaarlijvige vrouw uitvoert? Oké, het werkt. Smart die in een vliegtuig alles onderkotst? Neen. Maar Smart die in een vliegtuigtoilet zijn handboeien probeert los te maken met een minikruisboog, is wel ontzettend hilarisch.
Get Smart is zeker geen film die je lang bijblijft, en het is bepaald niet een terugkeer naar het niveau van de Naked Gun-films. Maar, het moet gezegd, Get Smart is ook lang niet zo beroerd als bijvoorbeeld Disaster Movie en Superhero Movie, die voorafgaand aan de film worden gepromoot. Het is aangenaam popcornvermaak, niets meer, niets minder.
