| Regie: | Gregory Hoblit |
|---|---|
| Cast: | Dennis Quaid, James Caviezel, Shawn Doyle, Elizabeth Mitchell, Andre Braugher, Noah Emmerich, Melissa Errico |
| Genre(s): | Drama, Misdaad, Actie, Thriller, Sciencefiction |
Al meer dan een eeuw zijn er boeken en films over tijdreizen uitgebracht. H.G. Wells maakte het eerste verhaal over tijdreizen in 1890 in de vorm van een boek: ‘The Time Machine’. Daarna is er een heel nieuw science fiction genre van tijdreizen bijgekomen. Meestal wordt er in dit genre door de mens naar de toekomst of naar het verleden gereisd. De scriptwriter van Frequency heeft een heel ander concept aan tijdreizen gegeven. In Frequency creeren zonnevlekken een electrisch veld en maken daarmee een ‘scheur’ in de ruimtetijd. Twee tijdsdimensies worden via deze scheur met elkaar verbonden via radiocontact. Het nieuwe tijdreis-concept gaat dus over informatie uitwisselen tussen heden en verleden via een radio.
De hoofdpersonen van Frequency zijn de vader, Frank Sullivan en zijn zoon, John Sullivan. John Sullivan heeft op 6-jarige leeftijd zijn vader verloren en krijgt de kans zijn vader terug te krijgen. Wanneer zijn vriendin hem verlaat vind hij namelijk de oude radio van zijn vader en deze blijkt het nog te doen. Als snel raakt hij nachtenlang aan de praat met een man, genaamd Frank, uit dezelfde buurt. Na een aantal gesprekken wordt het de mannen duidelijk: na 30 jaar spreken vader en zoon weer met elkaar. John leeft in 1999 in het huis van zijn vader en spreekt met zijn vader die in 1969 leeft in hetzelfde huis. Zijn vader blijkt in een parallel universum te zitten.
Hier gaat de film van start met alle tijdreis-regels. John wil zijn vader niet voor een tweede keer verliezen en maakt zijn vader daarom duidelijk hoe hij aan zijn dood kan ontkomen. Zijn vader komt daarmee niet om in een brand en hier krijgen de personages te maken met het eerste verschijnsel van tijdreizen. Ze hebben het verleden veranderd en zo ook de toekomst. John krijgt ineens nieuwe jeugdherinneringen van hem en zijn vader en ineens verschijnt zijn vader op meer fotos. Tot hier lijkt alles nog onder controle, maar dan komt de misdaad in het verhaal.
John is detective bij de afdeling moordzaken en onderzoekt de zogenaamde ‘Nightingale’ seriemoorden. Het blijkt dat door de veranderingen in heden en verleden het aantal moorden van deze seriemoordenaar is toegenomen. Een van de slachtoffers blijkt zijn moeder te zijn. Hier wordt de film een suspense-thriller. De ijzersterke suspense zorgt ervoor dat je tot op het einde niet weet hoe het af zal lopen.
Aldus zal Frequency bij velen in de smaak vallen, doordat de film tot meerdere genres behoort. Allereerst is het een verhaal over tijdreizen, maar het is ook een misdaad suspense-thriller. Als laatste is Frequency ook een emotioneel drama en dat is het zwakke aan de film. Er zitten te veel vader-zoon momenten in de film die altijd te maken hebben met honkbal. Ook wordt de brandweerman tegenover de politieagent neergezet. De brandweerman met al zijn lef en de politieagent zonder lef. Het einde is een wirwar van gebeurtenissen, maar de spanning zakt niet af doordat er continu dingen veranderen. Frequency verdient een aparte plaats in het science-fiction genre van tijdreizen.
