| Regie: | Jean van de Velde |
|---|---|
| Cast: | Michiel Huisman, Victor Löw, Daan Schuurmans, Linda van Dyck, Bastiaan Ragas, Loes Wouterson, Henk Poort |
| Genre(s): | Actie, Avontuur, Familiefilm |
Jean van der Velde regisseerde deze filmversie van de bekende serie uit de jaren ’60. Het verhaal over Floris, zoon van Floris (die weer zoon is van de oorspronkelijke Floris), die helemaal geen ridder wil zijn. Deze Floris wil toneelspelen en speelt in de middeleeuwse goede tijden slechte tijden. Zijn vader vindt dat maar niks en dat laat hij ook merken. Om zichzelf te bewijzen voor zijn vader gaat hij op zoek naar de heilige nagel. Die zijn vader had, maar heeft moeten verstoppen toen hij in een hinderlaag liep. Op zijn zoektocht moet hij het niet opnemen tegen de echte slechteriken die zijn vader te grazen wilden nemen, maar tegen hun kinderen. Het is dus de nieuwe generatie die het in deze Floris voor de nieuwe generatie tegen elkaar op moeten nemen.
De film is duidelijk een kinderfilm, de personages zijn eendimensionaal en kinderlijk in elkaar gezet. Het verhaal is simpel en begrijpelijk en je moet er zeker niet teveel over nadenken, want dan vallen de gaten in het script toch wel op. De duidelijke scheiding tussen de goede en de slechte, zoals het een echt ridderverhaal betaamt. Met de goede slim en vindingrijk en de slechte dom en gemakkelijk te misleiden. Het verhaal concentreert zich op de zoektocht naar de heilige nagel, die in een kaas zit, waar elk van de slechteriken er één van heeft. Aan Floris en Pi om uit te zoeken in welke en zo gaan zij één voor één de slechteriken af. Het is niet moeilijk om te voorspellen in welke kaas ze hem uiteindelijk zullen vinden. Wat opvalt is echter dat het duidelijk is dat ze over de zoektocht toch wel een tijdje doen, maar de kaas wordt maar niet opgegeten. Ook hoe ze telkens weer aan andere kleren komen is een raadsel, maar daar zal geen kind zich aan storen.
Toch is de film ook voor volwassenen zeker wel genietbaar. Beter gezegd, ook volwassenen zullen de bioscoop tevreden verlaten. Net als veel kinderfilms van tegenwoordig heeft deze film namelijk ook de grapjes voor volwassenen. In Floris concentreren deze grappen zich vooral zich vooral op de geschiedenis, door leuke verwijzingen daarnaar, zoals een zeer geslaagde Marilyn Monroe persiflage. Ook verwijzingen naar het Nederland van nu zijn volop aanwezig en het is dus ook duidelijk een echte Nederlandse film.
De verschillende personages worden leuk neergezet. Michiel Huisman is perfect gecast als de nieuwe Floris en ook Victor Löw heeft in zijn rol als vader zichtbaar plezier. Birgit Schuurman doet ook leuk mee als de Chinese Pi. Het leukst om naar te kijken zijn echter Daan Schuurmans die zich in zijn rol van slechterik Van Rossum jr. zichtbaar uitleeft en Linda van Dyck die een fantastisch slechte Hertogin van Gelre neerzet. Voor de kinderen zijn er dan nog Kees Boot als Sergeant jr. en Camilla Siegertsz als Kleine Pier. Deze twee zullen op volwassenen echter overdreven kinderachtig overkomen, wat tot irritaties kan leiden. Ze zijn beide overdreven dom, maar gelukkig zitten ze niet lang in de film en kunnen ze zo de pret toch niet bederven. De kostuums worden gebruikt om de eigenschappen van de karakters naar voren te brengen, zoals een ronde bril voor de domme Sergeant jr. De locaties zijn allemaal dik in orde en laten zien dat de film professioneel in elkaar is gezet, je hebt geen moment het idee dat je naar een decor zit te kijken.
Het verhaal van de film is ongelofelijk simpel, maar dat maakt helemaal niet uit. De manier waarop er invulling wordt gegeven aan het verhaal is namelijk wat de film zo leuk maakt. Niet de situaties zelf, maar de manier waarop ze zich voltrekken, die net even anders is dan je verwacht en altijd met een knipoog. De film drijft de spot met zichzelf door dingen tot in het extreme te overdrijven en dat is leuk voor de kinderen, maar zeker ook voor de ouders die meekijken. Zo wordt de werking van wiet toch wel zwaar overschat. De kinderen lachen om wat er gebeurd, terwijl de ouders pas echt de absurditeit van de gebeurtenis inzien en daar weer om lachen. Het feit dat de film zich nooit echt serieus neemt zorgt ervoor dat ook de wat oudere jongeren ervan kunnen genieten. Je moet zeker geen kunststukje van de moderne cinema verwachten, maar wel een onderhoudende amusementfilm en dan zul je niet teleurgesteld worden. Het predikaat familiefilm waardig.
