| Regie: | Alicia Scherson |
|---|---|
| Cast: | Marcelo Alonso, Pablo Ausensi, Sofía Géldrez, Viviana Herrera, Aline Küppenheim, Diego Noguera |
Wanneer een biologe haar microscoop inruilt voor een camera, is het even afwachten of er van een fictiefilm iets terecht komt. De Chileense Alicia Scherson maakt er, ook visueel, geen geheim van om vooral de natuur in beeld te brengen, maar verzaakt hierdoor niet een meer dan aardig verhaal over de zoektocht naar geluk te schetsen.
Turistas opent met een verveeld echtpaar dat per auto onderweg is naar hun vakantiebestemming. Al snel wordt duidelijk dat de twee het geluk in de liefde kwijtgeraakt zijn. Helemaal wanneer Carla aan haar man Joel vertelt dat ze abortus heeft laten plegen zonder met hem te overleggen. Nadat ze even de auto aan de kant hebben gezet voor een sanitaire stop, keert Carla terug naar de auto. De auto, inclusief manlief, blijkt echter verdwenen te zijn.
We volgen Carla in haar zoektocht naar haar man. Wanneer ze erachter komt dat hij met de noorderzon vertrokken is, gaat ze – met veel oog voor de omringende natuur – op zoek naar een natuurpark. Hier ontmoet ze Ulrik, een Noorse backpacker. Hij verleidt haar tot een overnachting in een tentje midden in het bos. Ze komt in contact met een uitgerangeerde popster en de tweelingzussen Susanna 1 en Susanna 2. De rust, de vriendelijke en losse mensen, en de prachtige flora en fauna zorgen ervoor dat Carla tot rust komt en zichzelf opnieuw ontdekt. Ze blijft dan ook langer slapen. Maar na een aantal dagen wordt het duidelijk dat ook in een vredige plek als een natuurpark niet alles pais en vree is.
Het is duidelijk dat Scherson een achtergrond heeft als biologe. Er zijn in Turistas veel shots waarbij aandacht wordt gevestigd op de natuur. En dat uit zich niet alleen in close-ups van beestjes en bloemen, maar ook subtieler. Zo is er een shot waarbij we Carla peinzend tegen een boom zien leunen. Het beeld wordt echter voor driekwart door de immense stronk gevuld, en onze protagoniste valt half buiten het frame. Wanneer we de personages zien zwemmen of badmintonnen, zijn het kleine stipjes in een overweldigende achtergrond van heuvels, bossen en meren.
De film heeft een prettig ritme. Van tijd tot tijd kabbelt het verhaaltje voort met rustige beelden en weinig interessante conversaties, die overigens wel erg grappig zijn. Maar wanneer er iets interessants gebeurt, gaan de langzame en lange beelden over in een ritmisch spel tussen editing en muziek. Dit zorgt ervoor dat de kijker goed kan meeleven met het gevoel van Carla. Van verveeld tot opgewonden, de emoties vloeien mooi in elkaar over.
Met zoveel natuur in beeld en in het leven van de personages, ben je geneigd om te zoeken naar thema’s en verklaringen die hier mee te maken hebben. Maar hiermee zou Turistas te veel pretentie toebedeeld krijgen. Deze film is een onschuldig portret van een paar dagen in het leven van een ongelukkige vrouw die daar verandering in wil brengen. Bij tijd en wijlen valt er wat te lachen, vooral door de tweelingzusjes die werkzaam zijn op de camping. Op andere momenten kan ontroering de overhand krijgen, maar dit wordt nooit zo erg dat het dramatisch wordt. Het kijken naar Turistas voelt als een paar uurtjes verblijven in een tentje in een park. Relaxed, af en toe gebeurt er wat, soms ook niet. Na afloop zou het niet erg zijn als het nog even doorging, maar het is stiekem wel goed zo.
Scherson heeft een aangename, intieme film gemaakt. Eén van de redenen waardoor de film zo vertrouwd en prettig kijkt, zijn de natuurbeelden die er subtiel in verweven zitten. Een andere reden is dat de acteurs, en dan met name de hoofdrolspeelster Aline Küppenheim, goed werk neerzetten. De nonchalante conversaties, de ongemakkelijke en soms juist té makkelijke gebeurtenissen en de mooie omgeving geven de spelers en speelsters volop ruimte om aardige personages neer te zetten. En ook al zijn het stereotypes als backpacker, gothic en popster, dit stoort totaal niet.
Vergeet hoogdravende moralen en thematiek. Turistas is een aardig verhaal met leuke personages, verpakt in een natuurschone omlijsting. Er is weinig op aan te merken, maar is ook niet revolutionair. Het is een 104-minuten durende ontsnapping naar een zonnige vakantiebestemming, die net als de meeste vakanties niet zo mooi is als de folder, maar altijd interessant.
