Cookie’s Fortune

Cookie’s Fortune is een film àla Trees Lounge waar de kijker wordt meegezogen in de gebeurtenissen van een kleine gemeenschap. Cookie is een oude vrouw wiens man al een aantal jaren geleden overleden is. Ze mist hem verschrikkelijk en besluit hem te vergezellen door zichzelf met een kogel te doorboren. Ze wordt gevonden door haar nicht die niet wil dat mensen er achterkomen dat haar tante zelfmoord heeft gepleegd. Ze zorgt ervoor dat het lijkt alsof Cookie vermoord is wat tot gevolg heeft dat Willis, een vriend van Cookie, verdacht wordt van de moord. Hij wordt echter niet serieus verdacht omdat de Sheriff wel eens met Willis gaat vissen zodat hij onmogelijk de dader kan zijn. Willis wordt dan ook gevangen gehouden in een cel met de deuren open en de sheriff komt scrabble bij hem spelen alsof er niets aan de hand is. De vraag is alleen; blijft het zo ontspannen of gaat het toch mis met Willis en moet hij echt een levenslange gevangenisstraf uitzitten?

Cookie’s Fortune is een vermakelijke film ondanks de titel waar mijn tenen spontaan krom van trekken. We worden meegezogen in een dorpje wat draait om vissen. De openingsscène kan je helemaal op het verkeerde been zetten. We volgen een zwarte man die eerst een flesje sterke drank steelt in het plaatselijke café, vervolgens bij een hoer aanklopt die niet open wil doen, waarna hij een huis inbreekt en een aantal pistolen uit een kasje wil stelen. Op dat moment komt er een oude vrouw de rap aflopen die de man op zijn donder geeft omdat hij zo laat nog binnen komt. De zwarte man was helemaal niet aan het inbreken, hij had beloofd de pistolen schoon te maken en dat gaat hij nu nog even doen. Het flesje drank dat hij stal brengt hij de volgende ochtend terug en die hoer is helemaal geen hoer maar een familielid van de oude vrouw. Zo laat Altman je als kijker toch weer even zien dat je als kijker vol vooroordelen over film zit zonder dat je dat door hebt.

Gelukkig is dit niet het enige sterke moment van de film. Glenn Close zet een prachtige rol neer als de plaatselijke regisseur en de bedenker van de moord die eigelijk een zelfmoord is. Ze is zo verschrikkelijk gemeen tegen zeer aardige mensen dat je alleen maar kan wensen dat het slecht met haar afloopt. Liv Tyler zet voor de zoveelste keer een goede rol neer, na Heavy en Armageddon, schittert ze nu weer als mooie zelfstandige vrouw. Nog even en ze zal een hoofdrol in een grote Hollywood-productie spelen.