Bound

De film Bound is het knappe regiedebuut van de heren Wachowski, die niet alleen de film regisseerden, maar ook het verhaal van de film schreven en optraden als executive producers. Ze maken met deze prent een veelbelovende start in de filmindustrie.

Het verhaal van Bound begint simpel: Corky (Gina Gershon), een loodgietster, komt in het huis van de gangster Ceasar (Joe Pantoliano) een klusje opknappen. Zij ontmoet daar de vrouw van Ceasar, Violet (Jennifer Tilly). Violet ziet Corky wel zitten en ze verleidt haar. De twee vrouwen worden verliefd op elkaar en ze krijgen een geheime relatie. Ze willen een nieuw leven samen beginnen, en ze besluiten om twee miljoen dollar te stelen die Ceasar letterlijk heeft schoongewassen in opdracht van de maffia. De arme man lijkt dan ook de aangewezen persoon om de schuld te krijgen van de verdwijning van het geld, maar hij reageert totaal anders op de situatie dan de dames hadden verwacht. In plaats van op de vlucht te slaan, doet hij precies het tegenovergestelde: hij besluit om zelf het geld terug te vinden. Uiteraard loopt het plan van de vrouwen helemaal in het honderd en hebben ze al hun kennis, intuïtie en vindingrijkheid nodig om niet door de mand te vallen.

In het eerste deel van de film was ik bang dat de nadruk van de film te veel op de relatie van de vrouwen zou liggen, maar gelukkig heeft Bound veel meer te bieden dan anderhalf uur lang slempende damestorso’s. Dat Gina Gershon vooral hierin goed in was, konden we al zien in Paul Verhoeven’s baggertent Showgirls. Dat wil echter niet zeggen dat Bound niet spannend is, integendeel: de kijker wordt meegesleept in het ingenieuze plot en zal op verschillende momenten werkelijk met klamme handen in de bioscoopstoel zitten. Let wel: sommige gedeeltes zullen niet geschikt zijn voor alle kijkers. Een scene waarin bijvoorbeeld de vinger van een onfortuinlijke gangster met een heggeschaar wordt afgeknipt doet onmiddellijk aan de fameuze scene met ‘Mister Blonde’ uit Reservoir Dogs denken.