Pierce Brosnan

The Ghost Writer

Roman Polanski is niet altijd voor iedereen; sommige films van zijn films kunnen voornamelijk gewaardeerd worden door mensen die hem als regisseur begrijpen en van zijn stijl houden. The Ghost Writer is een film die bij meer mensen zal aanslaan. Zonder dat Polanski zijn kwaliteiten en stijl opgeeft, is het hem gelukt om een film te maken die door meerdere mensen gevolgd en gewaardeerd kan worden. — Lees verder

XXY

Iedereen heeft de letters geleerd bij biologie: een man bezit de chromosomen XY, een vrouw heeft de chromosomen XX. Maar wie of wat is dan de trotse eigenaar van de combinatie XXY? Een kwestie van optellen, volgens datzelfde biologieboek. Een hermafrodiet is zowel man als vrouw. — Lees verder

After the Sunset

Na al zijn James Bond avonturen speelt Pierce Brosnan nu de hoofdrol in deze actiekomedie.Hierin is hij getrouwd met Salma Hayek en woont hij op een prachtig eiland. Wat wenst een man nog meer zou je zeggen, maar zonder probleem heb je geen film en dus komt Woody Harrelson roet in het eten gooien. — Lees verder

After the Sunset

Hoe kun je als man niet houden van een film waarin Salma Hayek constant rondloopt in een bikini waarmee ze niet zou misstaan op de voorkant van de nieuwste FHM ? Geen moeilijke vraag lijkt me maar wanneer een film als After the Sunset helemaal niets anders te bieden heeft dan gaat ook zij snel vervelen. Ondanks die twee hele sterke punten van haar. Voordat er allemaal mailtjes richting Xi komen waarin we beschuldigd worden seksistische mannetjes te zijn; Pierce Brosnan ziet er zoals gebruikelijk ook helemaal niet verkeerd uit. De laatste keer dat we Pierce Brosnan als dief aan het werk zagen was in The Thomas Crown Affair (1999) en bleek zijn charme ook van toepassing te zijn buiten de Bondfilms. Het is dan ook jammer om te zien dat After The Sunset veel te veel wil zijn en uiteindelijk helemaal niets is. — Lees verder

Live Forever

Na jaren van Thatcher en de culturele hegemonie van Amerika waren de jaren '90 weer voor de Britten. Tony Blair kwam met New Labour, de Britpop redde het gezicht van de Britse cultuur en 'en passant' gaven ze elkaar ook nog een zetje in de rug. John Dower blikt in Live Forever met de hoofdrolspelers terug op het Cool Brittania van de jaren '90. Hij blijkt echter meer fan dan regisseur en vergeet de grote lijnen door te trekken naar het heden. — Lees verder

Die Another Day

De film Die Another Day is inmiddels de twintigste officiële Bond-film en nu het personage zijn vijfde decennium binnen is getreden ontstaat er een probleem want hoe houd je zo'n serie fris en levendig? Iedereen kent de elementen van een Bond-film - mooie dames, snelle auto's, martini's en sinistere vijanden die altijd wel een plannetje hebben om de wereld te overmeesteren - maar het kan meestal maar een paar keer herhaald worden voordat de rek eruit is en het gaat lijken op een standaard Hollywood-actiefilm. Die Another Day daarentegen laat ons zien dat de spion nog genoeg levenslust heeft voor twintig andere films. Regisseur Lee Tamahori (ONCE WERE WARRIORS, 1994) en producenten en beschermers van de rechten Barbara Broccoli en Michael G. Wilson hebben een uitgebalanceerde film gemaakt die trouw blijft aan de legende, leuke referenties maakt naar de vorige films maar ook nieuw leven blaast in de avonturen van de meesterspion. Het eindresultaat is naar mijn idee de beste James Bond-film met Pierce Brosnan in de hoofdrol. — Lees verder

Die Another Day

Met de komst van Die Another Day zijn we al bij de twintigste film, de onofficiële films niet meegerekend, van de James Bondcyclus. Daarnaast vierde James Bond onlangs nog zijn veertigste filmjubileum. Reden genoeg dus om dit twintigste deel nog grootser aan te pakken, met meer actie, meer gadgets en geëmancipeerde vrouwen. Er wordt dan ook hard geroepen, dat deze Bondfilm de voorafgaande zal overtreffen. Dit is inderdaad gelukt, maar nier op het gebied dat de makers nastreefden. — Lees verder

Die Another Day

Voor de jonge fans van xXx moet James Bond een ouwe lul zijn. Hij zal hen waarschijnlijk aan hun vader doen denken: James draagt immers een stropdas en vertelt oubollige grappen waar alleen hijzelf plezier aan beleeft. De wat meer belegen film-liefhebber zal aan Bond nummer 20, Die Another Day ,waarschijnlijk wel een leuke avond hebben, hoewel het ook dit keer weer moeilijk is om de vele zwakke plekken met de mantel der liefde te bedekken. — Lees verder

The World is Not Enough

Is er een beproefder concept dan het James Bond-concept? In de bijna veertig jaar dat de Brits geheimagent op het doek te zien is, wordt menig cliché ieder keer weer uit de kast gehaald. Toch is Bond populairder dan ooit. En ook dit jaar lijkt het hem weer te lukken. De nieuwste Bond, The World is Not Enough, heeft een bijzonder groot aantal verrassingen in petto.

Wanneer de Britse olietycoon Sir Robert King op het hoofdkwartier van de Britse geheime dienst in London wordt vermoord, neemt 007 het voortouw in het onderzoek. Dit leidt hem naar Kings dochter, Elektra (Sophie Marceau) die met ijzeren hand een oliepijpleiding bij de Kaspische zee aan het bouwen is. Elektra werd in haar jeugd ontvoerd door psychopaat Renard (Robert Carlyle) en Bond vermoed dat hij achter de moord op King zit. De zoektocht naar de psychopaat brengt hem bij een kernwapenbasis waar hij de Amerikaanse kernwapenexpert Christmas Jones (Denise Richards) tegen het lijf loopt. Zij helpt hem niet alleen bij de verdere zoektocht naar Renard maar ook bij het ontrafelen van het vijandelijke web van intriges dat de dood van King omringt.

Bond is eigenlijk bezig aan zijn tweede leven. Na een stille dood in 1989 (License to Kill - waarin Timoty Dalton voor de tweede en laatste keer de rol van geheim agent op zich nam) was het zes jaar akelig stil. Totdat Pierce Brosnam zich melde voor Goldeneye en de serie nieuw leven in blies. Hij vervolgde het succes met het bijzonder aardige Tomorrow Never Dies (1998) en komt dit jaar met het succes-gegarandeerde The World is Not Enough op de proppen, die in eerste instantie Pressure Point heette. De laatste is zonder twijfel de meest uitdagende van de nieuwe reeks. Met het contracteren van Michael Apted als regisseur, die zijn sporen vooral verdient heeft in de Britse documentaire wereld, wordt de verwachting waar gemaakt dat de personages meer diepgang zouden krijgen en er meer aandacht uit zou gaan naar de dialogen. Apted toont zich echter over de gehele linie een uitstekend regisseur. Ook met de actiescenes, hoewel minder in aantal dan in Tomorrow Never Dies, kan hij uitstekend uit de voeten. Pierce Brosnan, een verrasend ingetogen Robert Carlyle maar vooral de uitstekende Marceau zijn goed op zijn plaats. Richards, die met haar buiten proportionele bovenlichaam vooral het mannelijke publiek dient te bekoren, doet tevergeefse pogingen serieus over te komen. Alleen de flauwe cameos van John Cleese en drum and base-muzikant Goldie komen nog ongepaster over.

In The World is not Enough wijst alles er op dat Bond klaar is voor de 21e eeuw. Het concept is nog net zo levendig als begin jaren '60, terwijl Bond zich door middel van kleine veranderingen altijd 'up to date' blijft. Het aantal vijanden mag dan sinds het einde van de koude oorlog sterk geslonken zijn, onrecht zal altijd blijven bestaan en Bond dus ook. Zijn tweede leven is nochtans vol in bloei. — Lees verder

The Thomas Crown Affair

Thomas Crown is rijk. Erg rijk. Thomas Crown is ook aantrekkelijk. Erg aantrekkelijk. Thomas Crown kan alles wat hij wil hebben dus ook krijgen. Uit pure verveling en honger naar nieuwe uitdagingen steelt hij kunst uit zwaarbewaakte musea. Ook bij zijn laatste, tot in de puntjes uitgekookte overval loopt Crown onopvallend met een prijsloze Monet naar buiten. Hij is natuurlijk wel de laatste die de politie zal verdenken, zeker met zijn reputatie als gulle sponsor in de kunstwereld. Er is maar één persoon die hem verdenkt. Dit is de uitgekookte rechercheur Catherine Banning, die ingehuurd is om het doek koste wat koste terug te krijgen. Ze is zo fanatiek dat ze Crowns spel door begint te krijgen. Crown raakt geïntrigeerd door Bannings wijze van onderzoek en haar opvallend knappe uiterlijk. Crown en Banning worden zo elkaars uitdaging; ‘two can play, but only one can win’. — Lees verder

Mars Attacks

De film Mars Attacks is gebaseerd op de verzamelkaartjes met dezelfde titel die in de jaren zestig in Amerika voor een korte tijd verkrijgbaar waren. De makers van deze 'trading cards' waren hun tijd ver vooruit, want de afbeeldingen op sommige van de plaatjes waar marsmannetjes arme aardbewoners "afslachtten" waren aanleiding genoeg om ze uit de handel te nemen. Tegenwoordig genieten deze kaartjes een cult-status en brengt een complete set van Mars Attacks-prentjes een fortuin op. — Lees verder

Goldeneye

Het is alweer zes jaar geleden dat de laatste Bond-film in de bioscopen draaide. Toen nog met Timothy Dalton; hij was een wat houterige, iets te serieuze en geforceerde Bond. Dalton was zelf blijkbaar ook niet zo tevreden, want reeds na twee films stapte hij op om vervangen te worden door de Ier Pierce Brosnan. Over hem kunnen de fans tevreden zijn. — Lees verder

Dante’s Peak

Het is geen publieksgeheim dat het genre van de rampenfilm weer terug is. Met het megasucces van Independence Day kwamen meteen allerlei andere rampenscenario’s. Maar dit zijn nog steeds de nineties, waarin geen plaats is voor “gewone” rampen als aardbevingen, overstromingen en branden. Dus krijgen we nu films met buitenaardse invasies, tornado’s en vulkaanuitbarstingen. Tot die laatste categorie hoort Dante’s Peak, een rampen-film die toont dat special effects en goed uitgewerkte personages best samen kunnen werken. — Lees verder