Philip Bosco
Acteerde in:
Hitch
Timing of toeval? De persvoorstelling voor de nieuwe romantische komedie Hitch werd uitgerekend vertoond op dé dag van de liefde: Valentijnsdag. In Amerika is de film op 11 februari uitgekomen, en één ding is zeker: dat is geen toeval, dat is keiharde marktstrategie. Slimme marktstrategie trouwens ook, want Hitch is de perfecte film om met je liefje naartoe te gaan op Valentijnsdag: romantisch, maar ook grappig genoeg om te voorkomen dat de mannen reeds halverwege de film kokhalzend de bioscoopzaal uitrennen. De vraag is echter of de film het in Nederland goed zal gaan doen. Hier komt hij namelijk pas deze week uit en veel andere redenen dan het vieren van Valentijnsdag biedt deze dertien-in-een-dozijn liefdeskomedie niet om je met je geliefde naar de bioscoop te togen. — Lees verder
Shaft
Iedere remake zal vergeleken worden met het origineel. Bij de film SHAFT, een cultklassieker uit de jaren zeventig, zal het niet anders gaan. Maar wat heeft de film zelf in haar mars? — Lees verder
Shaft
Maar zelden merk je dat, wanneer je de bioscoop uitloopt, het idee hebt cooler te zijn en anders te lopen dan normaal. Met Isaac Heyes' score rondspokend in je hoofd, zal zelfs Jantje Smit zich een hele grote stoere vent vinden na het zien van Shaft. — Lees verder
Wonder Boys
Er komt een moment in het leven van iedere artiest dat zijn artistieke kunnen op een laag pitje terechtkomt. Bij schrijvers heet dit dan het zogenaamde ‘writer’s block’, een gemene psychische ziekte die de pen abrupt stillegt of slechts pulp laat uitscheiden. Erger nog is het als het na je grootste succes komt; men verwacht namelijk een waardig opvolger. Grady Tripp (Michael Douglas) was zo’n ‘wonder boy’. Zijn literaire bestseller bezorgde hem status en een baan bij een universiteit, maar helaas inmiddels ook een hoop kopzorgen over een vervolg. Kopzorgen die Grady dan ook wegneemt met een dagelijkse portie marihuana. — Lees verder
Milk Money
Het enige dat erger is dan een film volgens een zo commercieel mogelijk concept is een film volgens een kruising van dergelijke concepten. Deze komedie knoopt o.a. Pretty Woman en The Wonder Years aan elkaar en hoopt met iets leuks op de proppen te komen. Hierbij wordt vergeten interessante personages en charme aan het script toe te voegen, waardoor er slechts een transperant frame zonder inhoud ontstaat. De keuze van Melanie Griffith als doorzichtig jurkje zonder inhoud voor de hoofdrol is natuurlijk vanaf het eerste moment al dodelijk geweest: de laatste keer dat zij een goede rol speelde was in... nee, sorry, vergeten. Ed Harris is wel een goede akteur en zou de film nog enigzins gered kunnen hebben, ware het niet dat hij in zijn sporadische scenes niets te doen krijgt en de ene betekenisloze opmerking na de andere afvuurt. Drie door het vrouwelijk geslacht geobsedeerde jongens doen hun zakgeld bij elkaar om in de grote stad een naakte vrouw te kunnen bekijken. Dit wordt het hoertje Griffith, die door een van de jongens toevallig uitverkoren wordt als nieuwe vrouw voor zijn vader (Harris), een weduwnaar. Op zich nog niet zo'n onaardig gegeven, maar in plaats van zorgvuldig personages en grappen op te bouwen worden we getracteerd op misplaatste aktiescenes en zwaarverteerbare moralen over het eeuwige familiegebeuren. Voor de aktie is voornamelijk pooier Malcolm McDowell verantwoordelijk: Griffith heeft per ongeluk geld van hem gestolen en hij komt dit met grof geweld terughalen. McDowell denkt, naar zijn vette accent te ordelen, dat hij nog steeds rondloopt in A Clockwork Orange en maakt zichzelf behoorlijk belachelijk. Milk Money is een conceptfilm zonder concept. — Lees verder
The First Wives Club
The First Wives Club is het soort film waar de meeste volwassenen al vanaf het begin kippevel van krijgen. Een vrouwenfilm met zo´n titel? Liever niet. Het is het soort vooroordeel dat je ook krijgt als je Flipper zegt of Moonlight & Valentino (ook een vrouwenfilm). Mensen gaan er niet van uit dat deze films hun eigen kwaliteiten hebben en voor het doelpubliek meestal een hoog entertainment-gehalte hebben. Toegegeven, als bij een film dan ook nog eens de namen van Bette Midler, Diane Keaton en Goldie Hawn genoemd worden begint het er toch een beetje bleekjes uit te zien. Deze drie actrices weten in hun eentje al behoorlijk wat irritatie op te wekken, dus kun je nagaan wat ze met z'n drieën kunnen aanrichten. The First Wives Club draagt dan ook al gelijk het stempel van een film die beter vermeden kan worden. Toch is het in zijn genre geen slechte film. Dat komt voornamelijk doordat de makers de verhoudingen 's een keer omgedraaid hebben. First Wives is niet een drama met komische tintjes, maar een komedie met dramatische tintjes. Het is lichte kost, en dat scheelt. — Lees verder
