Mel Gibson

Regisseerde:

Apocalypto

Recensie | 15 december, 2007 | door: Bastiaan Tuenter
Recensie
Apocalypto.'

De nieuwe film van Mel Gibson is zoals verwacht wederom erg omstreden. Positieve en negatieve recensies wisselen elkaar om de haverklap af. Een veelgehoorde kritiek is het lage waarheidsgehalte omtrent de Maya-cultuur dat hier onder de loep is gelegd. Maar zeg nou zelf, wie maalde om de waarheid toen Braveheart uitkwam? — Lees verder

The Passion Of The Christ

Recensie | 7 november, 2005 | door: Berend Jan Bockting

Het overbekende verhaal over het leven van Jezus van Nazareth is in het verleden al in verscheidene vormen op het witte doek vertoond. De Italiaan Pier Paolo Pasolini waagde zich met Il Vangelo Secondo Matteo al eens aan een zeer boekgetrouwe verfilming over het leven van De Verlosser, het team van Monty Python nam met veel verwijzingen naar Jezus het christendom flink op de hak in Life of Brian en Martin Scorsese gooide het hele verhaal op z'n kop met The Last Temptation of Christ, nog steeds de meest controversiële vertelling tot op heden. De versie van Mel Gibson die nu in de bioscopen draait is uiteraard ook niet geheel vrij van enige controverse, want een adaptatie van het bronmateriaal alleen al is blijkbaar genoeg om hele volksstammen in oproer te brengen. Tel daar het vermeende antisemitisme bij op en de chaos (lees: Lord of the Ringesque hype) is compleet. — Lees verder

Braveheart

Recensie | 2 december, 1995 | door: Sanne Veerman

Na de onderhoudende maar weinig indrukwekkende film, The Man Without A Face, van vorig jaar is dit de tweede film van Mel Gibson als regisseur. Deze film is echter mijlenver verwijderd van dat zoetsappige en meer persoonlijke drama. — Lees verder

Acteerde in:

Edge of Darkness

Mel Gibson is op dreef, maar verder biedt de film weinig.
Recensie | 2 februari, 2010 | door: Bart Delwig
Recensie
Edge of Darkness.'

Het is alweer vier jaar geleden dat Martin Campbell de James Bond-reeks weer nieuw leven inblies met het meesterlijke Casino Royale . Nu is hij terug met een nieuwe thriller, die op het eerste oog net zo goed Payback 2 had kunnen heten. Tenminste, zo liet de trailer het lijken. Want naast Mel Gibson als vigilante hebben beide films weinig met elkaar gemeen. Nee, Edge Of Darkness is een remake van Campbells eigen gelijknamige BBC miniserie. — Lees verder

Signs

Recensie | 20 mei, 2004 | door: Edward van der Lugt

Alles wat over de nieuwe film van M. Night Shyamalan gezegd wordt, is al teveel. Deze schrijver/regisseur heeft met de verrassende film The Sixth Sense en Unbreakable bewezen dat er met hem rekening moet worden gehouden in Hollywood. — Lees verder

Million Dollar Hotel – DVD

Recensie | 25 september, 2003 | door: Sven Gerrets

Een script geschreven door (onder andere) Bono van U2, regie van Wim Wenders, Mel Gibson in een hoofdrol, allemaal potentiële redenen om een film te willen zien (voor de meeste mensen dan), zo ook voor mij. En dus ging de DVD in de speler en ging ik er goed voor zitten. De openingsscène die volgde was zo mooi dat ik meteen verkocht was. De muziek, de beelden, de sfeer, een opening die je elke film gunt. Met dit enorm positieve punt in gedachte begon de film zijn langzame afdaling in de diepte van irritatie. Wat het precies was, is me nog steeds niet duidelijk, maar op de een of andere manier werkte de film me langzaam steeds meer op mijn zenuwen. Net op het moment dat dit tot je doordringt en je wellicht geneigd zou zijn om te stoppen met kijken, komt de film weer met iets briljants waardoor je het vergeet. Om vervolgens weer langzaam af te dalen enzovoorts. Voor je het weet zit je naar een briljante, doch vervelende film te kijken en weet je op het einde niet of je het nou goed of slecht vond. Pas als je er wat langer bij stil gaat staan moet je concluderen dat de film toch wel erg goed is. De sluimerende irritatie versterkt het bizarre verhaal over een hotel dat bevolkt wordt door weirdo's en freaks. — Lees verder

Chicken Run

Recensie | 19 februari, 2003 | door: Chris Hermsen

Er was een een animator met de naam Nick Park. Zijn klei-filmpjes met onder andere een hond Gromit en zijn baasje Wallace kregen van de Amerikaanse overburen niet minder dan drie Oscars, en alle grote studio's vochten om onze vriend Park om een grote speelfilm te maken. Alle studios? Nee, hij verkoos te blijven bij de meest succesvolle Britse studio: Aardman Animations.Desalniettemin is er nu Chicken Run, een 90 minuten durende animatiefilm van Aardman én Dreamworks SKG. Het verhaal draait om een groep kippen in de Tweedy Farm, die door hun evil bazin Mrs. Tweedy tot chicken pie gemaakt dreigen te worden. Na vele mislukte ontsnappingspogingen komt de oplossing uit de lucht vallen: de Amerikaanse Flying Rooster Rocky, gesproken door Mel Gibson. De hele kippengemeenschap valt voor zijn charme, behalve Ginger, wier stem ons bekend is als Julia Sawalha, de getormenteerde Saffron uit de Britse comedy Absolutely Fabulous. Toch besluit ze van zijn vliegenierskunsten gebruik te maken om een wisse dood te ontsnappen. — Lees verder

Pocahontas

Recensie | 11 december, 2000 | door: Walter de Rijk

Een zware storm op zee teistert een Engels zeilschip. Een jongeman slaat overboord en de blonde held springt hem na om de jongen te redden. Als ze allebei weer aan boord zijn, houdt de storm op. Toevallig. En dus heel erg Disney. Vergeet alles wat je kent uit de 'echte' wereld om ons heen, want deze film speelt in het Disney-universum, waar stormen komen en gaan, mensen onsterfelijk zijn en dieren begrijpelijk zijn.

Pocahontas is het -waargebeurde- verhaal van de dochter van stamhoofd Powhatan. Het speelt begin 17e eeuw, als het eerste Engelse schip aanmeert in Virginia, Amerika. De Engelsen zoeken goud, en zij claimen het nieuwe land, genaamd Jamestown, dus voor koning en vaderland. John Smith, onze blonde held, is meegekomen om de wilde indianen onder de duim te houden. Als hij echter Pocahontas ontmoet verandert zijn beeld van indianen. Deze indaanse schone leert hem 'verven met alle kleuren van de wind' en respect hebben voor alles wat leeft.

Deze 33e lange animatiefilm van de Disney-studio's is gemaakt door het 'eerste' team van Disney, en dat is te zien. Ter vergelijking: The Lion King werd gemaakt door het 'tweede' team. Alle beelden zijn ontzettend mooi, de camera beweegt in bijna elk beeld, en de achtergronden draaien mee.

Er is gebruikt gemaakt van computeranimaties, maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld Aladdin valt niet op waar dat precies is gebeurd. Ook deze film heeft weer een aantal prachtige liedjes, die prachtig in het verhaal passen. Vooral het hoofdthema, Colors of the Wind, is wondermooi, en zal in de popversie van Vanessa Williams zeker een hit worden.

Hoewel in hoofdzaak een kinderfilm, is Pocahontas -vooral in de Engelstalige versie- ook voor volwassenen bedoeld. Het historische verhaal en de gedurfde tragische afloop … la Romeo en Julia maken dit tot een bijzondere Disney-film. — Lees verder

The Million Dollar Hotel

Recensie | 27 januari, 2000 | door: Redactie Xi

Een stukje van Bono's gedachtengang; 'Ow, ow, ik heb het! De setting is een soort nut-house, kan iedereen lekker overacteren, lekker maffa typetjes…En dan…En dan… Ehm…Ja! Worden ze verliefd, lekker gek doen…. Spelen we wat met de tijd, hihi, en weet je wat? We geven Mel gibson een overbodige rol en een stalen kapstok op z'n nek… Dolle pret!' (RG)

*1/2 — Lees verder

Braveheart

Recensie | 2 december, 1995 | door: Sanne Veerman

Na de onderhoudende maar weinig indrukwekkende film, The Man Without A Face, van vorig jaar is dit de tweede film van Mel Gibson als regisseur. Deze film is echter mijlenver verwijderd van dat zoetsappige en meer persoonlijke drama. — Lees verder

Elke donderdag onze nieuwsbrief met artikelen, aankondigingen en prijsvragen in je mailbox!

inschrijven