Kevin Conway

Black Knight

Martin Lawrence moet eens goed gaan letten op de scripts die hij uitkiest. Na het onverklaarbare succes van Big Momma's house ging hij met What's The Worst That Could Happen finaal de mist in: gelukkig wordt deze film in Nederland dan ook direct naar de videotheek afgescheept. — Lees verder

The Quick and the Dead

Wegens het overschot aan westerns in '94 werd deze film verschoven naar '95, maar het is maar de vraag of het veel heeft uitgemaakt. De western is al weer een paar jaartjes duidelijk uit de mode en deze degelijke maar zeer voorspelbare update van het hele Sergio Leone-repertoire zal daar geen verandering in brengen. Achter de camera treffen we horror/ vreemde camerabewegingen-expert Sam Raimi aan, die zich met een groot budget duidelijk moest inhouden. Met de hete adem van de studiobazen in de nek voor hem ditmaal geen wild rondtollende shots en oorverdovende geluidseffecten. Stijlvol en netjes, dat is hier het motto. Sharon Stone speelt een revolverheldin (lachpauze) die arriveert in het plaatsje Redemption, waar gemene sheriff Gene Hackman ieder jaar een wedstrijd van pistoolduels organiseert. Stone heeft nog een appeltje met Hackman te schillen en doet mee. — Lees verder

Lawnmower Man 2: Beyond Cyberspace

Stoere titel. Spijtig dat we die cyberspace amper te zien krijgen; wat er 'beyond' ligt blijft helemaal in het duister. Het onverwachte succes van deel 1, vooral te danken aan een reeks spectaculaire 'virtual reality'-beelden, moest natuurlijk wel leiden tot een vervolg. Ditmaal zonder de voornaamste akteurs, want hoofdrolspeler Pierce Brosnan is inmiddels natuurlijk 'beyond' dit soort films in zijn carriere. Zelfs mindere god Jeff Fahey wilde echter niet terugkeren, de eerste indicatie dat er iets echt mis was. Misschien had hij het script gelezen. Slechts de jeugdige Austin O'Brien keerde terug en vormt nu de enige schakel tussen de twee films.

De film begint direct na het einde van het eerste deel. Het laboratorium is verwoest en cybergod Jobe (ditmaal Max Headroom-ster Matt Frewer) wordt uit de puinhopen gehaald en afgevoerd naar een geheim nieuw laboratorium, waar hij uiteraard misbruikt wordt door duistere figuren in witte jassen. Fast forward naar de toekomst, waar de wereld weer eens bestaat uit veel blauwe kleurtjes, veel regen en weinig zon. Ook de verplichte krakkemikige 'futuristische' autootjes ontbreken niet. O'Brien en zijn vrienden komen via virtual reality op het spoor van Jobe, nu een bad guy. Ze worden door hem misleidt teneinde professor Patrick Bergin op te sporen, de maker van een geheimzinnige chip in de vorm van een piramide. Wanneer Jobe deze chip in bezit heeft kan hij de wereldheerschappij overnemen.

De film wordt grotendeels vanuit de beleving van het vriendenclubje verteld en verzandt dan ook al snel in een aantal kinderachtige avonturen. Het begin is nog wel spectaculair met wat mooie virtual reality, maar wanneer O'Brien en zijn vriendjes op virtual reality-motoren stappen om wat rond te gaan crossen belanden we al snel in Transformers/ Power Rangers-land. Een enkele mooie aktiescene en wat visueel spektakel stellen de ondergang nog even uit, maar uiteindelijk is er geen redden meer aan. Frewer gaat als een soort Jim Carrey-kloon over the top maar zijn personage mist motivatie en een dreigende uitstraling. De rest van de volwassenen (vooral Bergin) stelt zich aan, het script is doelloos en de effecten zijn beneden de maat. Deze 'Beyond Cyberspace' is 'beyond me'. — Lees verder