Ellen Greene

One fine day

One Fine Day is het verhaal van alleenstaande ouders Jack
Taylor (George Clooney) en Melanie Parker (Michelle Pfeifer), beiden druk bezig met hun
carrière. Het zoontje van Melanie zit in dezelfde klas als het dochtertje van Jack. Op
een dag moeten de kinderen op tijd bij de pier zijn om mee te kunnen met een door
school georganiseerd boottochtje, maar door omstandigheden komen Jack en Melanie beiden
te laat aan om hun kinderen nog op de boot te kunnen zetten.

Vanaf het moment dat
de twee ouders elkaar ontmoeten schijnt er een wederzijds gevoel van antipathie tussen
de twee te bestaan. Hij vindt haar een nuffige tante en zij op haar beurt vindt hem
maar een bijdehante wijsneus. Bij de eerste ontmoeting tussen Jack en Melanie
verwisselen ze per ongeluk ook nog eens hun portable telefoons, en dit leidt tot de nodige
verwikkelingen en misverstanden. Desalniettemin besluiten ze na enkele ongelukkige
toestanden om samen de zorg voor hun kinderen voor die dag op zich te nemen, ondanks
het overvolle werkschema waar ze alletwee onder gebukt gaan. Ze proberen het zo te
regelen dat ze om de beurt voor de kinderen zullen zorgen. Uiteraard loopt dit plan
aanvankelijk in het honderd, maar gedurende de film blijken Jack en Melanie vindingrijk
genoeg om voor elk probleem wel een oplossing te vinden.

Het is vanaf het begin van
de film overduidelijk dat er een romance tussen de twee zal opbloeien, het is alleen
nog de vraag: via welke omwegen zullen ze tot elkaar komen? De verwikkelingen waar ze
in terecht komen, doen denken aan de klassieke romantische filmkomedies uit de jaren
40, zoals It Happened One Night en Pillow Talk. Het verschil tussen One Fine Day
en de andere films is dat er in One Fine Day maar liefst 37 (!) telefoontjes per
portable phone worden gepleegd, en dit wordt na een tijdje uiterst vervelend. Afgezien
van dit mankement is de film redelijk vakkundig gemaakt en worden clichés omzeild.
Clooney blijkt na From Dusk till Dawn een veelzijdig acteur te zijn, die ook een
romantische komedie kan dragen. Pfeifer schijnt geboren te zijn om de rol van
carrieremoeder op zich te nemen.

Een klein hoogtepunt in de film is een gesprek dat
Jack met zijn psychiater heeft, terwijl Jack's dochtertje ook in het kantoor aanwezig
is. Jack moet in wel erg bedekte termen uitleggen wat er loos is, om het arme kind geen
trauma te bezorgen, zodat ze later niet ook een 'shrink' nodig zal hebben. — Lees verder

Leon

Besson's nieuwste film zal zowel het filmhuis- als het mainstreampubliek aanspreken. Er zijn vreemde personages en kunstzinnige camerahoeken beschikbaar voor de cultkijker en meer dan genoeg rondvliegende kogelhulzen en exploderende lichamen voor de aktieliefhebber. De film is een zeer gewelddadig sprookje over de nogal kindse huurmoordenaar Leon (Jean Reno) die op een dag plotseling moet gaan zorgen voor zijn wereldwijze buurmeisje (Natalie Portman), nadat haar gezin is afgemaakt door een gestoorde politieman (Gary Oldman). Al snel wil het 12-jarige meisje net als Reno een 'cleaner' worden om wraak te nemen. Dit bizarre gegeven is voor Besson een excuus om flink uit te pakken met allerlei modern wapentuig en uitgekiende beelden. Doordat de film zo gestileerd is en al snel ieder aspect van realisme achter zich laat is de ongeloofwaardigheid van het verhaal en met name de personages niet storend. Binnen de aaneenschakeling van sicko's, uitgeroeide gezinnen en aan drugs verslaafde politiemannen geloven we dat een 12-jarig meisje een harde 'killer' wil worden. Het idee voor Reno's personage is te herleiden naar Besson's eerdere film Nikita, waarin Reno ook al een 'cleaner' speelde. Besson vond dat personage zo interessant dat hij Leon helemaal voor Reno heeft geschreven. De film speelt zich af in New York en is duidelijk gemaakt met de Amerikaanse box-office in het achterhoofd. Besson heeft ook goed gekeken naar de films van John Woo; sommige aktiescenes en camerahoeken lijken zo weggelopen te zijn uit Woo's The Killer. Niet al te opvallend, daar is Besson slim en kundig genoeg voor. Leon is net als Nikita een goed lopende, visueel gladde aktiemachine met de kracht van een hamer. Niet subtiel, wel effectief. — Lees verder