Elena Anaya
Acteerde in:
Public Enemy Nr. 1 (Part One)
Jacques Mesrine was een Franse crimineel, die ook in de VS en Canada werd gezocht. Hij was verantwoordelijk voor meervoudige moord, kidnapping, ontsnapping uit de gevangenis, en ga zo maar door. Één van zijn 'stijlkenmerken' was het beroven van twee banken op één dag. Door zijn sluwe ontsnappingen aan de politie kreeg hij de bijnaam 'The Man of Hundred Faces' en was hij zelfs staatsvijand nummer één. Mesrines leven omvat zó veel, dat Jean-François Richet (Assault On Precinct 13) er twee films van besloot te maken. Public Enemy Nr. 1 (Part One), in de originele titel L'instinct de mort, is het eerste deel. — Lees verder
Fragile
Rond de eeuwwisseling ontstond er een trend in het horrorgenre die de spokenfilm doet herleven. De Japanners laten zien hoe het moet en de westerling haakt hier vervolgens op in door rechten op te kopen voor remakes of eigenhandig met originele producties te komen. Dezelfde narratieve basisformule loopt als een rode draad door al deze films: boze geesten jagen de levenden de stuipen op het lijf om deze aan te zetten tot een onderzoek naar een geheim uit het verleden. De films die regisseur en scenarioschrijver Jaume Balagueró de laatste jaren heeft afgeleverd, vormen geen uitzondering op deze regel. Na het teleurstellende Darkness (2002) waagt Balagueró met Fragile (2005) wederom een poging om de herkauwde receptuur nieuw leven in te blazen. — Lees verder
Van Helsing
De eerste berichten waren niet goed, 'Sommers Showgirls' schreef één recensent. De trailer was echter uptempo gesneden en de humor kwam best goed over. Ook de grote hoeveelheid marketing die UIP ertegenaan smeet deed in ieder geval hopen op een vermakelijke popcorn-film. Wat volgens Sommers als een hommage aan de klassieke monsterfilms van de Universal Studio bedoeld was, mondt echter uit in een twee uur en tien minuten durende kwelling. — Lees verder
Hable Con Ella
Pedro Almodóvar won in 2000 een oscar voor de beste buitenlandse film met zijn Todo Sobre Mi Madre ('All About My Mother') één van die films die door zowel critici als (filmhuis)publiek op handen werd gedragen. Hable con ella is echter een veel betere film dan het mij wat te cartooneske Todo sobre mi madre. Almódovar's regie is in de eerste anderhalf uur van zijn nieuwste film haast vanzelfsprekend. Elk beeld past zo goed, is zo zorgvuldig geplaatst dat het veilig lijkt om elk gevoel van kritiek uit te schakelen in de wetenschap dat wat Almodóvar ons voorschotelt precies klopt. — Lees verder
