Egbert Jan Weeber
Acteerde in:
Het Leven Uit Een Dag
Middelbare scholieren hebben het door de jaren heen steeds makkelijker gekregen. Eén van de tegemoetkomingen die de combinatie van schoolstress en puberteit hebben verlicht, is de boekverfilming. Waarom zou je nog je weg door Turks Fruit, De Ontdekking van de Hemel of De kleine blonde dood zwoegen als je binnen een uurtje of twee van iedere plotwending op de hoogte kan zijn? Ook de 187 pagina’s van de boekenlijstklassieker Het Leven Uit Een Dag van A. F. Th. van der Heijden zijn nu tot een anderhalf uur durende filmversie omgevormd. Beroepsromanticus Mark de Cloe (Boy Meets Girl Stories, de korte NPS-film Zomerdag) heeft zijn visie losgelaten op de complexe, gelaagde literaire parabel. Het resultaat ligt, in tegenstelling tot veel van zijn verwanten, ver voorbij de grenzen van de boekverfilming. — Lees verder
Bollywood Hero
Het zal niemand zijn ontgaan dat er een niet-blank persoon in het Witte Huis is beland. Als president nota bene! Een 'donker iemand' die in deze duistere tijden de hele wereld moet verbeteren. Een 'donker iemand' die de baas speelt over 'ons witte mensen'. En terwijl deze Barack Obama grotendeels positieve kritieken krijgt, weet de Nederlandse filmindustrie subtiel duidelijk te maken dat het ook anders kan. In Wit Licht speelde Marco Borsato al de barmhartige blanke Samaritaan die de zielige donkere mensen uit Zuid-Afrika in zijn eentje redde. Ook in Bollywood Hero laten we zien dat er maar één blank persoon nodig is om een verschil te maken. Yes, we can! — Lees verder
Xi op het NFF: Flirt
Propvol goede acteurs mag je deze film eigenlijk niet missen. — Lees verder
Snowfever
Er zijn films die soms als filmjournalist moeilijk te beoordelen zijn. Simpelweg vanwege het feit dat je niet tot de beoogde doelgroep behoort. Costa! was bijvoorbeeld zo'n film waarbij er voor de oudere generatie helemaal niets te beleven viel. Nu hebben de makers van die film iets nieuws bedacht dat het jeugdige publiek weer naar de bioscoop moet trekken. Nou ja, iets nieuws, als je Costa! en Snowfever naast elkaar legt dan zijn er toch iets teveel overeenkomsten om van iets nieuws te spreken. Zouden dezelfde makers er misschien achter zitten? — Lees verder
Van God Los
Aan de twee recensies die mijn Xi-collegae al over Van God Los schreven valt eigenlijk weinig toe te voegen; het moge duidelijk zijn dat het hier om een zeer professionele en aangrijpende productie gaat. Het is daarom wellicht interessant iets dieper in te gaan op één van de subthema's van de film. Hoewel Van God Los geen expliciet kerkelijke tendens vertoont suggereert de titel wel degelijk een religieus tintje. Dát vraagt om nadere bespiegelingen. — Lees verder
Van God Los
Het is me wat, met het uitroepteken. Dit even autoritaire als flexibele leesteken wordt al sinds jaar en dag gebruikt om kloeke jonge mannen te werven voor militaire dienst, om Andrew Lloyd Webber-musicals hipper en aanlokkelijker te maken, en om bedenkelijke Nederlandse films aan te prijzen, getuige Costa!, Naar de klote! en nog een paar andere. Erg fraai is het niet, de toevoeging van het uitroepteken reduceert laatstgenoemde films tot schreeuwerige neon-borden. Bij de potentiële hit Van God Los is echter voor een iets andere aanpak gekozen; in sommige advertenties wordt de titel voorzien van een uitroepteken (Van God Los! ), in andere weer niet (Van God Los). Het wijst op een schisma dat zich ook binnen de film-tekst manifesteert: is Van God Los nu een integer drama of een lekker ranzige exploitatie-film? Als u het antwoord niet meteen weet is er geen man overboord, want regisseur Pieter Kuijpers weet het zelf ook niet precies. — Lees verder
Van God Los!
De Makers van Van God Los hebben zich laten inspireren door de moorden van de Bende van Venlo. Voornamelijk de rol van twee jonge jongens die binnen de bende een leidende rol hadden zijn voor regisseur Pieter Kuijpers en scenarist Paul Jan Nelissen een inspiratiebron gebleken. Van God Los is daardoor meer dan een film over twee jeugdige moordenaars. Het schetst hoe jongeren zonder aandacht en liefde problemen kunnen zoeken en vinden en daardoor kunnen ontsporen. — Lees verder
Oesters van Nam Kee
In de flitsend gemonteerde openingssequentie van Oesters van Nam Kee wordt duidelijk dat Berry (Egbert-Jan Weeber) naarstig op zoek is naar zijn plaats in de wereld. Hij is het prototype hangjongere: naar school gaat hij niet meer en om erbij te horen steelt hij zelfs de auto van zijn moeder die vervolgens aan diggelen wordt gereden bij een wilde tocht door de stad. Ook thuis gaat niet alles even lekker: het ideaalbeeld dat Berry heeft van zijn vader blijkt niet te kloppen met de werkelijkheid, en zijn moeder is duidelijk ongelukkig maar heeft de kracht niet om los te breken uit haar veilige leefomgeving. Dan ontmoet Berry Thera, een mooie danseres met wie hij al snel het bed deelt. — Lees verder
