Anne Heche

Birth

Plotseling was hij er, de twaalfjarige Cameron Bright. En nu al lijkt hij ten prooi te vallen aan typecasting. Toch is dat niet verwonderlijk. Zijn koel blauwe ogen en zijn duidelijk niet kinderlijke gelaatstrekken geven hem een onwereldse uitstraling, die hem geknipt maakt voor rollen als moorddadige kloon (Godsend), genetisch gemanipuleerde vampierjongen (Ultraviolet, verschijnt volgend jaar) of, zoals bij Birth het geval is, als gereïncarneerde volwassen lover. Toch blijkt in Birth meteen hoe zijn uiterlijk ook in zijn tegendeel kan werken. — Lees verder

Birth

Het zal je maar gebeuren: sta je als welgestelde thirty-something vrouw na tien jaar weduwe te zijn geweest op het punt te hertrouwen, staat er ineens een tienjarig jongetje bij je op de stoep die je mededeelt dat je de bruiloft kan gaan afzeggen omdat hij de reïncarnatie van je overleden man is. Dit overkomt Nicole Kidman in haar nieuwste, Birth . Dat een interessant onderwerp als reïncarnatie niet automatisch betekent dat een film ruim anderhalf uur kan boeien, blijkt wel uit deze aanvankelijk intrigerende, maar uiteindelijk trage en langdradige film. — Lees verder

John Q

De gezondheidszorg in Nederland is onderwerp van veel kritiek. Immense wachtlijsten worden altijd weer genoemd als groot struikelpunt van het paarse kabinet. In Amerika is het al niet veel beter, blijkt uit de film John Q van Nick Cassavetas. Denzel Washington speelt hierin een hardwerkende vader, John Q. Archibald, die alles voor zijn gezin over heeft. Als zijn zoontje een ernstig hartprobleem blijkt te hebben en hij snel een harttransplantatie nodig heeft ontstaat er een groot probleem. Ze zijn namelijk niet goed genoeg verzekerd. Ondanks het trouw betalen van premies komt het zoontje niet in aanmerking voor een operatie, omdat er op het werk van John een verandering is doorgevoerd waardoor hij slechts voor enkele medische zaken gedekt is. — Lees verder

Milk Money

Het enige dat erger is dan een film volgens een zo commercieel mogelijk concept is een film volgens een kruising van dergelijke concepten. Deze komedie knoopt o.a. Pretty Woman en The Wonder Years aan elkaar en hoopt met iets leuks op de proppen te komen. Hierbij wordt vergeten interessante personages en charme aan het script toe te voegen, waardoor er slechts een transperant frame zonder inhoud ontstaat. De keuze van Melanie Griffith als doorzichtig jurkje zonder inhoud voor de hoofdrol is natuurlijk vanaf het eerste moment al dodelijk geweest: de laatste keer dat zij een goede rol speelde was in... nee, sorry, vergeten. Ed Harris is wel een goede akteur en zou de film nog enigzins gered kunnen hebben, ware het niet dat hij in zijn sporadische scenes niets te doen krijgt en de ene betekenisloze opmerking na de andere afvuurt. Drie door het vrouwelijk geslacht geobsedeerde jongens doen hun zakgeld bij elkaar om in de grote stad een naakte vrouw te kunnen bekijken. Dit wordt het hoertje Griffith, die door een van de jongens toevallig uitverkoren wordt als nieuwe vrouw voor zijn vader (Harris), een weduwnaar. Op zich nog niet zo'n onaardig gegeven, maar in plaats van zorgvuldig personages en grappen op te bouwen worden we getracteerd op misplaatste aktiescenes en zwaarverteerbare moralen over het eeuwige familiegebeuren. Voor de aktie is voornamelijk pooier Malcolm McDowell verantwoordelijk: Griffith heeft per ongeluk geld van hem gestolen en hij komt dit met grof geweld terughalen. McDowell denkt, naar zijn vette accent te ordelen, dat hij nog steeds rondloopt in A Clockwork Orange en maakt zichzelf behoorlijk belachelijk. Milk Money is een conceptfilm zonder concept. — Lees verder

The Juror

Iedereen die bekend is met het Amerikaanse rechtspraaksysteem kent de macht van de juryleden. Zij zijn uiteindelijk degenen die moeten beslissen of een verdachte wel of niet als schuldig is. Over deze macht gaat de film The Juror. Tot nu toe richtten alle mij bekende rechtzaakdrama's zich op een spannend gevecht tusen duurbetaalde advocaten, The Juror hanteert een andere invalshoek, die van het jurylid. Een interessante keuze die zou moeten leiden tot een boeiende film. Echter regisseur Brian Gibson is er in geslaagd dat originele idee te laten verdwijnen ten gunste van de verheerlijking van filmster Demi Moore. Zij speelt de alleenstaande moeder van een dapper kind en zodra zij als jurylid betrokken raakt bij de berechting van een mafioso, verandert haar leven totaal. Zij wordt door een knappe man, Alec Baldwin, onder druk gezet om de mafioso vrij te laten. Deze man wordt natuurlijk verliefd op haar... etc. etc.

De film gaat niet over de rechtzaak maar over de stoere en zelfstandige Demi Moore. Spanning is ver te zoeken in deze als 'psychologische thriller' bestempelde film. Bovendien zijn de persoonlijkheden clichématig 'uitgediept'. Wel moet vermeld worden dat het einde van de film toch spectaculair is. Dit is waarschijnlijk het resultaat van het Noordamerikaanse NAFTA-akkoord. Sindsdien is het een stuk goedkoper om figuranten in te huren in een Zuidamerikaans land. The Juror maakt hier dankbaar gebruik van als Moore naar Guatemala vlucht en daar op spectaculaire wijze afekent met haar rivalen.

Moore begint in haar rollen een reputatie op te bouwen als voorvechtster van de emancipatie. Na haar hanengevecht met Michael Douglas in Disclosure heeft zij nog The Scarlet Letter gemaakt. Hiein speelt zij een puriteinse vrouw die in de beleving van romantiek haar tijd ver vooruit was. Jammer voor Moore, maar ook het resultaat van die film valt net als The Juror weer een beetje tegen. — Lees verder

Donnie Brasco

De film Donnie Brasco vertelt het op ware feiten gebaseerde verhaal van Donnie Brasco alias Joe Pistone, een FBI-agent die aan het eind van de jaren zeventig in de mafia infiltreert en het vertrouwen weet te winnen van Lefty (Al Pacino), een oudere gangster die het nooit echt gemaakt heeft. Langzamerhand raakt Donnie steeds meer vertrikt in het mafia wereldje en haar praktijken. Hierdoor raakt hij niet alleen steeds verder verwijderd van zijn gezin, maar ook van zijn opdrachtgever, de FBI. Voor zijn FBI-baas heeft Donnie weinig respect, terwijl zijn beroepsmatige interesse voor Lefty al snel omslaat in oprechte waardering en zelfs vriendschap. — Lees verder