Amaury Nolasco

Max Payne

Zeven jaar geleden verscheen de eerste Max Payne op pc en consoles. Een spel dat zich door zijn filmische karakter, spetterende actie, sterke verhaallijn en scherpe oneliners uitstekend zou lenen voor een verfilming. Twee jaar later kwam een vervolg, die zelfs het eerste spel overtrof. En nu is het dan zover: Max Payne verschijnt eindelijk op het witte doek. — Lees verder

Night Watch

Na een periode van serieuze artfilms van onder andere Aleksandr Sokoerov en wat onbegrijpelijk cultfilms als 4 en Goddess, lanceerde Rusland dit jaar een ware 'big-budgetprodcutie'. Night Watch kostte naar schatting 4,2 miljoen dollar, vooral uitgegeven aan special effects, maar haalde die kosten er moeiteloos uit. In de Russische boxoffice lijsten prijkte de film bovenaan, op eerbiedige afstand gevolgd door de Amerikaanse blockbusters Star Wars en War of the Worlds . De Russen bedachten toen maar meteen om de film in te zenden voor de Oscars van 2005, categorie Buitenlandse Film. Tijdens de productie en de distributie gingen allerlei veelbelovende verhalen rond: Night Watch zou een sciencefiction trilogie zijn in de lijn van The Matrix en The Lord of the Rings en de special effects zouden niet onder doen voor die van Hollywood-collega's. In Nederland werden die verwachtingen ook nog eens gekoppeld aan het Amsterdams Fantastic Film Festival, door Night Watch als openingsfilm te programmeren. Daar werd de film vrij goed ontvangen, maar het is nog onduidelijk wat voor publiek Night Watch, als mix van blockbuster en arthouse, tijdens de reguliere bioscooprelease gaat aanspreken. — Lees verder

2 Fast 2 Furious

Er zijn films aanwezig waarvan het gerechtvaardigd is om er een sequel van te maken. Films waaraan je kunt aflezen dat het verhaal nog niet ten einde is en waarbij de makers de moeite hebben genomen om de kwaliteit te waarborgen. We noemen maar een X2, The Matrix Reloaded of een Lord Of The Rings. Het blijft dan ook verbazingwekkend om te zien dat de gemiddelde studio er alles aan doet om hun kindjes, die voorheen onverwacht succesvol waren, tot op het bot uit te melken. In 2001 was The Fast And The Furious een echte surprise hit, zo'n film die voor een klein budget is gemaakt ($ 20 miljoen is echt weinig hoor) en dan vijf keer dat budget terugverdient aan de kassa. Het is wel begrijpelijk want in de zomer zijn er weinig films die iets origineels ten toon spreiden en goede mond-tot-mondreclame maakt veel goed. Mede dankzij het charisma van Vin Diesel werd deze oppervlakkige film toch nog aangenaam om naar te kijken, want Paul Walker liep er maar als een lulletje rozenwater naast. — Lees verder

Nightwatch

Als veteraan van radio- en televisieprodukties debuteert Ole Bornedal op het witte doek met deze zeer onderhoudende thriller, waarvoor hij ook het scenario schreef. Nightwatch schijnt de conventies van de Hollywoodthriller op de hgen, maar het ligt er niet zo dik bovenop dat het direct opvalt. Het is eerder een degelijke thriller die zichzelf niet totaal serieus neemt.

De student Martin (Nikolaj Waldau) neemt een bijbaantje aan als nachtwaker in een ziekenhuis. Al bij de rondleiding wordt duidelijk dat het er niet helemaal pluis is: de te pensioneren nachtwaker roept meer vragen op dan dat hij antwoorden kan geven, in het kantoortje hangt een foto aan de muur van een necrofiele voorganger. Bovendien bestaat het nieuws slechts uit de jacht op een serial killer en als klap op de vuurpijl stelt Martins beste vriend Jens (Kim Bodnia) een nieuw spel voor: ze gaan elkaar uitdagen zonder limiet. Wanneer één van beiden afhaakt moet hij trouwen en burgelijk worden, het laatste waar een lang-leve-de-lol-student op zit te wachten.

Genoeg stof voor een fijne thriller en dat is Nightwatch ook. Groot pluspunt is dat het een Deense produktie is: hoef je niet voor de zoveelste keer Sharon Stone en Michael Douglas hijgend door donkere gangen te zien rennen. In mijn favoriete scene echter geen spanning en sensatie. Martin en Jens lopen daarin bezopen langs een standbeeld van Hans Christiaan Anderson. Jens vergast de sprookjesverteller op een flesje bier en vraagt zich af waar het met Denemarken heen moet als dit, een man die na iedere keer dat hij masturbeerde een streepje in zijn dagboek zette, hun grote held is. Juist van scenes als deze moet Nightwatch het hebben, zonder zou het gewoon de zoveelste thriller zijn geweest. — Lees verder