Adrien Brody

King Kong

Eigenlijk wilde Peter Jackson tien jaar geleden al een remake van de RKO's monsterklassieker King Kong maken. Geen studio had toen echter vertrouwen in een bigbudgetfilm van iemand die tot dan toe voornamelijk een oeuvre vol splatterhorror had opgebouwd. Jackson waagde vervolgens een andere gok, slaakte op de top van Mount Doom een kreet van victorie en begon met een verzameling steracteurs aan zíjn versie van de aap en het meisje. (En dino's! Insecten! Liefde! Actie! Spektakel! Komt dat zien, komt dat zien!) — Lees verder

The Jacket

Onafhankelijke filmproducties hebben meestal een bepaalde flair, ze zijn esthetisch gezien veel ruiger en de inhoud van het plot is soms controversieel te noemen. In het geval van The Jacket is zeker het eerste een waar feit. De kijker wordt zo lang de film duurt getrakteerd op verscheidene cinematografische hoogstandjes. Men kan echter eigenlijk beter spreken van een cinematografische verfrissing. Wij verkeren namelijk nu al weer een aantal weken in het Blockbuster hoogseizoen van het jaar (de zomer) en het is daarom niet verkeerd om te stellen dat we nou met zijn allen wel weer toe zijn aan iets meer uitdagends. Het enige wat er de afgelopen tijd van de lopende band in Hollywood is gevallen zijn actie- en horrorfilms. Allemaal wel leuk, maar het enige waarvoor de meeste mensen (waar ik er een van ben) nog de moeite nemen om in de zomer naar de film te gaan is om te kijken wat de studio's nu weer uit hun hoge CGI hoed kunnen toveren. In The Jacket komen er echter ook wel de nodige special effects aan te pas, maar The Jacket probeert de kijker ook te shockeren en te confronteren met enkele morele kwesties waar, denk ik, iedereen in zijn of haar leven mee te maken heeft. — Lees verder

The Village

De tagline van M. Night Shyamalans grootste hit, The Sixth Sense , is: 'Not every gift is a blessing'. Hoe waar die uitspraak is ondervindt Shyamalan momenteel aan den lijve. Door de spectaculaire 'twist' aan het einde van The Sixth Sense heeft de filmmaker een stempel opgedrukt gekregen dat mensen blind maakt voor zijn andere kwaliteiten. The Village bewijst dat nog meer dan zijn vorige films. De film werd neergesabeld door de Amerikaanse pers omdat het einde flauw en voorspelbaar zou zijn. Die kritiek is niet geheel onterecht, maar gaat wel voorbij aan de positieve aspecten van The Village. En die zijn ruimschoots in de meerderheid. — Lees verder

The Pianist

Wie bij Roman Polanski denkt aan films als The Ninth Gate , The Fearless Vampire Killers en Rosemary's Baby moet nu zijn verwachtingen aanpassen. We worden dit keer niet achterna gezeten door bloeddorstige en homofiele vampiers, we blijken niet zwanger te zijn van Satan en ook zijn we niet op zoek naar de poort van de hel. Nee, in Roman Polanski's nieuwste film The Pianist worden we meegevoerd naar het leven van de Poolse en Joodse pianist Wladyslav Szpilman ten tijde van de Tweede Wereldoorlog in Warschau. — Lees verder

Summer of Sam

Vrijwel iedere film van Spike Lee zorgt voor enige commotie dus Summer of Sam ook. Lee, die tegenwoordig voor Touchstone Pictures films maakt (een onderdeel van het Disney concern) week nogal af van de algemene Disney lijnen over expliciete gewelds- en seksscènes. Volgens een artikel in The LA-Times zou Disney directeur Michael Eisner de film willen censureren waarop er een conflict met Lee ontstond. Lee reageerde furieus op het artikel en beweerde dat er nooit een dergelijk conflict zou zijn geweest. Eisner zou zelf op een vrolijke zomermiddag de set in The Bronx hebben bezocht. The LA Times reageerde hier op met een afkeurende recensie van de film. Lee beweerde daarop dat The LA Times slechts een werkkopie had gezien en dus geen recht van spreken had. Waar gaat het nou allemaal om?

Summer of Sam speelt zich af in The Bronx, New York tijdens één van de warmste zomers van deze eeuw, de zomer van 1977. Het vertelt het waargebeurde verhaal van een serialkiller Son of Sam (Michael Badalucco) die het vooral gemund had op Italiaansamerikaanse vrouwen. Sam is in de film een klein personage. De film richt zich vooral op een groepje jonge Italiaansamerikanen die voornamelijk op straat hangen, drugs verkopen en uitgaan. Één van hen, hoofdpersoon Vinny (John Leguizamo), heeft daarbovenop ook huwelijksproblemen; hoewel hij bijzonder veel van zijn vrouw Dionna (Mira Sorvino) houdt, kan hij het niet laten af en toe met de klanten uit de kapsalon waar hij werkt het bed in te duiken. Zijn problemen worden groter wanneer zijn beste vriend Ritchie (Adrien Brody) na jaren afwezigheid in de wijk terugkeert als punker. Vele buurtbewoners hebben moeite met Ritchies gedaanteverwisseling op de jonge Ruby (Jennifer Esposito) na. De twee krijgen tot ergernis van vele buurtbewoners een relatie. Tegelijkertijd blijft de Son of Sam zich roeren. De buurt voelt zich bedreigt komt zelf in actie waneer de politie maar geen verdachte kan arresteren. Ze stellen een lijst van verdachten samen waarop Ritchie bovenaan komt te staan. Vinny bevindt zich vervolgens tussen twee vuren. Hij moet kiezen tussen zijn vriend of de buurt. Wanneer zijn vrouw Dionna hem dan ook nog verlaat, stort zijn wereld in.

Regisseur Spike Lee neemt de tijd om zijn vele verhaallijnen uit te werken. Zoals gewoonlijk neemt hij veel hooi op zijn vork. Naast de al genoemde verhaallijnen bevat zijn film veel andere kleine plotlijntjes. Ook de verwijzingen naar en vergelijkingen met andere films zijn volop aanwezig. Vinny's situatie doet sterk aan die van Mark Wahlbergs personage in Boogie Nights denken. Een vergelijking die tevens versterkt wordt door een vrijwel identieke soundtrack. De hysterische zoektocht naar serailkiller Sam lijkt op die in Fritz Langs klassieker M. Ook verwijst Lee naar zijn eigen werk. In Summer of Sam is het net zo broeierig en heet als in Lee's eigen Do The Right Thing. Nieuw is dat Lee's cast voor het eerst vrijwel uitsluitend door blanke, Italiaansamerikanen bevolkt wordt. Lee toont weinig affiniteit met deze personages en dit komt de film niet ten goede. Vooral het punker-personage van Adrien Brody komt hopeloos ééndimensionaal over. Te vaak dwaalt de film af. Lee probeert af en toe een 'boodschap' te verkopen maar lijkt over de hele film toch meer geïnteresseerd in visualiteit dan in verhaal. Pluspunten zijn ongetwijfeld Leguizamo's overtuigende personage. Zijn personage heeft juist datgene wat Spike Lee vaak mist: subtiliteit. — Lees verder