The Fourth Kind
The Fourth Kind moet het hebben van een gimmick: het is allemaal echt gebeurd. Althans, dat wordt beweerd. Het verhaal over buitenaardse wezens zou een dramatisering zijn van gebeurtenissen die zich in 2000 in Alaska hebben afgespeeld rond de psychologe Abigail Tyler (hier gespeeld door Milla Jovovich). Om het gevoel van realiteit te versterken, worden de nagespeelde scènes afgewisseld met camcorderbeelden — Lees verder
IFFR 2010 Dag 10: Mijn zoon, wat heb je gedaan?!
Laat mij even voorop stellen: ik heb een goede relatie met mijn moeder. Ik vind haar de beste moeder van de wereld, en zij vindt mij – het moge vanzelf spreken – een ongeëvenaarde zoon. Toch heb ik vandaag een oprecht, vaak tevens sardonisch genoegen beleefd aan de consequenties van scheve verhoudingen tussen moeders en zoons. Moeders vallen vandaag bij bosjes – letterlijk en figuurlijk, realistisch en symbolisch, hard en half. — Lees verder
DVD: That Should Not Be – Our Children Will Accuse Us
That Should Not Be (Nos enfants nous accuseront) start als een low budget Al Gore zonder mediatraining. Een aantal mannen achter een tafel met een powerpoint, maar zonder de hippe opfleuring. Gewoon harde feiten en hier en daar een WordArt. Deze beelden worden afgewisseld met beelden van spelende kinderen en een ouderenbijeenkomst op school. Ook hier krijgen we soms een pop-up met wist-je-datjes voor onze kiezen. Smeuïg wordt het helaas nooit. — Lees verder
IFFR 2010 Dag 9: Niet alle levens zijn verfilmbaar
Mijn gebeden waren plots verhoord. Nadat ik voor mijn zoveelste festivaldag uit de trein was gestapt en over de begraafplaats van het stationsplein richting epicentrum De Doelen liep, stuitte ik op een rij voor de deur. Want, jawel, de draaideur was kapot. Nu moet u weten dat deze draaideur zonder overdrijving de meest inefficiënte en onhandige deur van heel Rotterdam is – of, zoals een draaideurbuurman toevoegde, “van de hele wereld”. — Lees verder
Un Prophète
Un Prophète is in de eerste plaats een gevangenisfilm. Zoals in het genre gebruikelijk is, zien we de gevangenis als een wereld voor corruptie en geweld, waarin alleen de sterksten overleven. De film onderscheidt zich echter van soortgenoten door een bijzonder hoofdpersonage. — Lees verder
Aankondiging: Eastern Promises
Met onder andere Mermaid (Anna Melikyan, Rusland 2007), Inhabited Island (Fyodor Bondarchuk, Rusland 2009), Transmission (Roland Vranik, Hongarije 2009), The Seventh Circle (Árpád Sopsits, Hongarije 2009), Life and Death of a Porno Gang (Mladen Djordjevic, Servië 2009) en Tears for Sale (Uros Stojanovic, Servië 2008). — Lees verder
IFFR 2010 Dag 8: Een antropologische studie
Ik had voor mijn laatste filmdag vorige week een heuse marathon uitgestippeld. Inmiddels was ik compleet vergeten waar ik allemaal naar toe zou gaan, dus het werd een grote verrassing. Om 10:00 was ik er al vroeg bij met de Schotse productie Crying with Laughter van speelfilmdebutant Justin Molotnikov. De titel refereert naar de stand-up comediant Joey Frisk, die zijn grappen put uit de chaotische treurnis van zijn leven. — Lees verder
Night Train
Arthouse komt in alle soorten en maten. Het genre bevat een breed scala aan films, die allemaal een alternatief bieden op de klassieke conventies. Arthouse is zo nu en dan elitair en bevat films die niet altijd geschikt zijn voor de massa. De laatste jaren neemt de populariteit van het genre echter zo toe, dat men zich meer dan ooit af moet vragen wat arthouse is. — Lees verder
Prijsvraag: JUMP
Van zondag 21 t/m zaterdag 27 februari 2010 is de internationale theaterhit JUMP exclusief te zien in het nieuwe Luxor Theater in Rotterdam. JUMP is de combinatie van Aziatische gevechtskunst zoals Taekwondo en Kung Fu met acrobatiek en slapstick comedy zoals u het nooit zag. Na Korea, New York en Londen is het nu de beurt aan Nederland om kennis te maken met de ongewone familie van JUMP. — Lees verder
A Single Man
Pompeuze muziek zwelt aan. Het water twinkelt door de zonnestralen die door de zeespiegel heen breken. In slowmotion glijdt een naakt mannenlichaam langs. Luchtbellen ontsnappen uit zijn mond. Zijn haar plakt aan zijn gezicht. De muziek zwelt verder aan. De close-ups worden intenser, de slowmotion dramatischer. Het water blijft fonkelen. En dan blijkt de naakte man niet zo maar een man. — Lees verder
IFFR 2010 Dag 7: De vijf tranen
Met een dubbel gevoel stap ik de trein in. Vragen schieten door mijn hoofd terwijl ik naast een oude vrouw ga zitten. Heb ik wel alles uit het festival gehaald in het beschikbare tijdsbestek? Zo ja, waarom heb ik dan zoveel films nog niet gezien? Heb ik soms de verkeerde keuzes gemaakt? Uiteindelijk heb ik niet zo’n bevredigd gevoel aan het festival over gehouden als ik had gehoopt. — Lees verder
Controverse boven kwaliteit
Het is duidelijk dat het IDFA met War Games and the Man Who Stopped Them niet zoveel ophef zal veroorzaken als het geval was bij de voorgaande editie. Het documentairefestival koos voor een veilige optie waarbij je de vraag kan stellen: waar moet een goede openingsfilm nu eigenlijk aan voldoen? — Lees verder
